De afwas - en andere (cultuur)verschillen

ill860
Pauline van Ooijen | Plaatsingsdatum: 2 oktober 2015 | Nepal

Na een heerlijke maaltijd – uit het plaatselijke restaurant, inclusief thuis-bezorg-service (ja, en dat in Surkhet) doe ik de afwas. Een moment twijfel ik: op welke manier? In Nederland vond de hele familie het maar raar dat ik al het water uit de gootsteen liet weglopen, vervolgens alle borden en bekers begon in te zepen met sop en daarna afspoelde met stromend water… afwas op z’n Nepalees.
 
En niet alleen Nepalese mensen vinden dit heel normaal. Mijn Australische vrienden zetten twee afwasteilen neer voor de afwas. Eén met sop waarin alles gewassen word. En één met alleen maar water om het sop er weer af te spoelen. Want, zo legden zij me uit, als je alles met stromend water afspoelt dan kost dat zoveel water en in Australië hebben wij daar tekort aan (en in Nepal soms ook).
 
Een beetje sop – daar krijg je niks van, zouden wij in Nederland zeggen. Maar inmiddels zit het er ook bij mij in. Dat sop moet je er afspoelen, het ziet eruit alsof het nog niet schoon is. Of eigenlijk alsof het veel te schoon is. Wie weet – krijg je er tóch wat van?
 
Ik ben weer terug in Nepal. Misschien nog niet helemaal, want stiekem denk ik nog elke dag even terug aan Nederland, of misschien nog wel ieder uur van de dag denk ik even terug aan Nederland. Hoe deden we het daar ook alweer? Waarom is die taal hier zo ingewikkeld en begrijp ik niet alles? Waarom stopt de stroom er nu al weer mee?
 
Ik loop de deur uit. Wat een heerlijk weer! Lekker warm en zonnig. Tijd voor een rokje of jurkje! Ehm… wacht even… tijd voor een lange broek. Jammer!
 
Op weg naar het kantoor van de telefoonmaatschappij om mijn internet weer aan te sluiten. Jep, geregeld. Kostte me ongeveer een half uur. Gewoon wachten – tot  de meneer op de juiste knopjes gedrukt had. Wachten… ik was even vergeten hoe dat ook alweer moest. Ondertussen probeer ik weer eens wat te praten met een andere meneer om mijn Nepali te checken. Ahh… dat had ik niet moeten doen, dat valt me tegen. En het onderwerp van de dag blijkt nog steeds de nieuwe grondwet te zijn. Hoe was dat woord voor ‘grondwet’ ook alweer?

 De grondwet. Het was een feestje in Nepal. Iedereen heeft kaarsjes gebrand en de nieuwe grondwet gevierd, nu zo’n 10 dagen geleden. Nou ja, bijna iedereen, want er blijkt dat een paar mensen het niet zo erg eens zijn met die grondwet. In het zuiden van Nepal wonen een aantal etnische groepen die verwant zijn aan India. Zij hadden deze grondwet liever iets gunstiger gezien voor hen. India vond dat zij daar eigenlijk wel gelijk in hadden. Dus vervolgens heeft India besloten om de grenzen met Nepal te blokkeren en geen goederen meer door te laten (zie foto, bron: thehimalayantimes.com). Er is nu een tekort aan benzine en gas. Met name in de grote steden is dat al duidelijk te merken. De overheid heeft daarom besloten dat er minder gebruik moet worden gemaakt van auto’s. Op de oneven dagen mogen alleen de auto’s met een oneven nummerbord rijden, en op de even dagen de even nummers.
 
Behalve dat reizen al niet zo gemakkelijk was, is het nu ook nog lastiger is geworden door het tekort aan benzine. En dat niet alleen. Het zuiden van Nepal demonstreert nog gewoon door. Mijn busreis is gelukkig veilig verlopen. Maar vrienden moesten oppassen voor de stenen die naar de bus werden gegooid en hun hoofd van het raam weg houden… En andere vrienden werd geadviseerd om maar helemaal niet op reis te gaan, omdat het te onveilig was.
 
Ik heb inmiddels al weer twee echte Nepalese maaltijden op: rijst-met-linzen (in grote hoeveelheden!). En momo’s en chia (thee met melk en suiker) en samosa’s. En ik heb mijn eerste brood weer gebakken (volgens Duits recept) – wat een beetje was aangebrand.
 
En dat terwijl het echt tijd lijkt te zijn om op dieet te gaan. Als je een tijdje afwezig bent geweest is het gebruikelijk dat alle Nepalese mensen om je heen een mening geven over je gewicht: ben je dikker geworden, of ben je dunner geworden? Ik kreeg wat wisselende reacties, maar het grootste deel vond mij toch wel wat meer ‘moti’. Maar dat verbaast me ook niets, want er zijn weken geweest dat ik twee keer patat met kroket of frikandel heb gegeten – gewoon omdat het zo lekker is.
 
Mijn lengte valt nu ook weer extra op. Mijn buurkinderen vroegen of ik mijn handen omhoog wilde steken in hun huis… jep, ik raak de deurpost, de ventilator, ik ben langer dan de kast én ik kan zelfs het dak aanraken.
 
Behalve dat ik dikker ben geworden, nog langer lijk en weer een grote stapel rijst heb gegeten, heb ik ook nog eens een flinke lading chocola mee gesleept. Als ik dan ’s avonds moe ben van al de cultuurverschillen heb ik nog iets lekkers uit Nederland.
 
En behalve dat ik dat allemaal alleen op eet, nodig ik ook mijn vrienden uit om mee te doen. En daarna mag ik dan aan de afwas – met schuursponsjes uit Nederland om weer lekker hard te soppen!

Reageer op dit artikel