De amaryllis, eenvoudige sterbloem als teken van hoop

ill860
Webredactie  | Plaatsingsdatum: 26 november 2020 

Tijdens de eerste Franse lockdown, afgelopen voorjaar, vond ik op een dag in een rommelbak een amaryllisbol voor slechts één euro. Hij stond kurkdroog, met een geknakte stengel en de pot was beschadigd. Eentje die het niet meer waard was om volwaardig verkocht te worden. De caissière gaf me niet veel hoop.

Na zorg, water en aandacht begon hij toch te groeien en te bloeien, rechtte z’n stengel en verscheen er niet één bloem, niet twee, maar wel drie! Iedere dag was het een feest om naar de steeds meer opengaande knoppen te kijken. Deze amaryllisbol werd voor mij een levend teken van hoop in die drie maanden verplicht binnen blijven! ‘Mocht er nog een keer een lockdown komen, dan koop ik er weer één’, had ik mezelf beloofd.

Toen duidelijk werd dat 30 oktober een tweede lockdown van start zou gaan in Frankrijk, ging ik op zoek naar amaryllisbollen. Terwijl het merendeel van de Franse bevolking in de supermarkt bezig was om voldoende reserve aan etenswaar en wc-papier in te slaan, besloot ik vijf amaryllisbollen te kopen: één voor mezelf en vier om weg te geven. Om zo vriendschap te betuigen en een teken van hoop op te richten in het huis van de ander. Bloemen doen iets met mensen. Ze vrolijken ons op, brengen letterlijk kleur in ons leven en ze geven ons weer nieuwe, frisse moed in moeilijke tijden.

Liefde winnen
Een Griekse mythe leert ons dat de amaryllis is vernoemd naar een verlegen meisje dat verliefd werd op de koudhartige herder Alteo. Wanhopig om zijn liefde te winnen, doorboorde ze haar hart met een gouden pijl en bezocht vervolgens dagelijks zijn huisje, terwijl ze druppels bloed vergoot. Op de dertigste dag bloeiden prachtige bloemen uit de bebloede grond voor zijn deur. Alteo werd verliefd, Amaryllis’ hart was genezen en de bloem kreeg haar naam.

De eerste bol gaf ik aan Yvonne voor haar 87e verjaardag. Een vrouw die ik beter heb leren kennen in de eerste lockdown door iedere dag een praatje te maken voor haar raam. Ze heeft geen kinderen, haar man overleed twee jaar geleden en ze voelt zich daardoor vaak alleen. Met vreugde ontving ze haar bol en regelmatig geeft ze me een update van z’n groei en bloei. ‘Met deze bol help je me uit te kijken naar iets moois dat komen gaat!’

De tweede gaf ik aan mijn taaldocente Chantal. Ze kon wel een hart onder de riem gebruiken. Door de crisis heeft ze weinig tot geen buitenlandse studenten die Frans willen leren, wat financieel voor een uitdaging zorgt. Daarnaast is haar schoonmoeder - voor wie ze zich enorm inzet - ernstig ziek. ‘Je prachtige bloem is totaal opengebloeid. Een sprankelende bloem die ons kracht geeft voor iedere nieuwe dag!’, vertelde ze me.

De derde gaf ik aan buurman Christian (77). Hij tobt met verminderde longcapaciteit waardoor hij moeilijk meer een rondje kan lopen. Z’n kinderen wonen ver weg en vaak zit hij alleen thuis. Hij was echt blij met z’n amaryllisbol: ‘Dankjewel, dat zal m’n leven kleur geven in deze lockdown. Zo heb ik iets om voor te zorgen en naar uit te kijken!'

De vierde gaf ik aan Christelle (48). Net voor Kerst 2019 overleed haar zoontje Gaëtan. Hij werd maar dertien jaar. Een groot verlies in hun gezin. Christelle heb ik leren kennen tijdens de eerste lockdown op het buurbankje. Als ze me foto’s toont van haar zoon zie ik een vrolijk joch met sprankelende ogen. Samen met haar man en oudste zoon gaat ze door een stevig rouwproces heen. Iedere week bezoeken ze trouw zijn graf. Afgelopen week stuurde Christelle me een bericht: ‘De amaryllisbol staat prachtig in bloei. We geven hem een mooie bestemming.’ Even later verscheen er een foto met daarop het graf van hun zoontje en de florerende amaryllisbol. De stervormige bloemen deden hen denken aan hun Gaëtan en daarom besloten ze de bloeiende bol hij hun jonge ‘engel’ te plaatsen. Ik werd er stil van hoe prachtig de felrode bloemen zijn graf sierden. De uitkomende amaryllisbol, die het leven in zich draagt, groeide uit tot meer dan ik ooit had durven verwachten.

Op bijzondere wijze kleurden de rode bloemen de levens van deze vier mensen.

Te midden van hun gemis, verdriet, gezondheidsproblemen en onzekerheid was daar een eenvoudige bloembol, die een fascinerende metamorfose onderging en met zijn stervormige bloemenpracht levenskracht toonde en hen als het ware een hemelse knipoog gaf en zei: ’Houd moed, heb geduld, kijk vooruit: het komt goed!’

Hoop
Juist in deze onzekere coronatijden kun je betekenisvol tekenen van hoop oprichten in het leven van de mensen om je heen. Dat kan eenvoudig én voor weinig: zeg het met een amaryllisbol! Zo breng je perspectief op de levenshorizon van de ander, geef je liefde en houd je de legende levend.

Blog van zendingswerker Harriëtte Smit.
Bron: het Friesch Dagblad
24 november 2020

 

Reageer op dit artikel