Doolhof

ill860
Adré en Marja Lichtendonk | Plaatsingsdatum: 9 september 2019 | Bosnië

Dat we hier in Tuzla zijn komen wonen, roept bij de mensen vragen op.
 “Waar komen jullie vandaan? Wat heeft jullie hier gebracht? Wat maakt, dat jullie je land achterlieten, waar zo’n mooi salaris te verdienen valt, waar het leven veel beter is dan hier in Bosnië en Herzegovina?  (BIH)
Oprechte belangstelling, openheid maar ook verbazing lezen we van gezichten af. Al snel brengen deze vragen ons bij de kern van ons verlangen en onze missie. Als opstapje vertellen we dan, dat we gevraagd zijn om voor een protestantse kerk te komen werken.
Daar hebben de meesten nog nooit van gehoord. “Is dat een sekte? Er zijn toch maar drie soorten kerk? Katholieke (van de Kroaten), Orthodoxe (van de Serven) of de Moskee (van de Bosniakken)?”
Snel gaan onze gedachten. Gaan we verschillen tussen kerken benoemen of….?
Men wil ons begrijpen, ons leren kennen, merken we. We kiezen ervoor om het gesprek dicht bij onszelf te houden. We kiezen voor een persoonlijk getuigenis en vertellen over de Heere, onze God Die de basis en drijfveer is van onze missie.
“Ja, God kennen we. Dat is goed om te horen. We hebben allemaal dezelfde God”.
We maken nog een stapje. “We willen Jezus volgen, doorgeven wat we van Hem hebben geleerd”.
“Er zijn inderdaad veel religies, maar het draait allemaal om één en dezelfde God”.
Het komt op ons over als: Vanuit dat doolhof komen we bij dezelfde uitgang uit.
 
Wat valt er nog meer te zeggen? Wat zou jij doen? Klik hier om te mailen.

 

Reageer op dit artikel