Een bewogen week

ill860
Robert en Danja Duits | Plaatsingsdatum: 30 november 2019 | Albanië

Afgelopen week was een bewogen week. Maandag op dinsdagnacht (26 november) schrokken we wakker van een zware aardbeving (6.4) met het epicentrum minder dan 30 kilometer bij ons vandaan. We hadden die nacht al 2 aardbevingen gevoeld, maar deze waren niet zo sterk en we hoopten dat het daar bij zou blijven. Maar iets voor 04.00 uur schrokken we wakker, omdat het hele huis begon te schudden. We zijn snel met de kinderen in de deurpost gaan staan, hopend, biddend dat het mee zou vallen. Het is een heel onwerkelijke, beangstigende ervaring. Alles beweegt in huis, valt om, valt kapot, verplaatst. Veel lawaai. In september hadden we al een zware aardbeving meegemaakt en dat was het ook (5.6), maar dit was toch wel veel erger. We schrokken erg van de beelden uit de stad Durrës waar het epicentrum vlakbij lag. Ingestorte appartementencomplexen waar de bewoners niet meer uit konden komen. Veel doden. Het maakt je heel stil. Wij mankeren niets en ook ons huis heeft slechts een paar oppervlakkige scheurtjes in het stukwerk.

Na de aardbeving zijn we snel naar buiten gegaan, om de naschokken maar niet te voelen. In de stad liep bijna iedereen op straat. Een aardbeving is al heftig op de begane grond, maar als je op bijv. de 9de verdieping woont beweegt alles nog veel heftiger. Mensen durfden niet meer terug hun appartement in, bleven buiten en sliepen in koffiebarretjes of auto's.

Na verloop van tijd zijn wij maar weer naar binnen gegaan, van slapen kwam het niet meer. De dag die volgde wilden de kinderen het liefst buiten zijn, daar voelden ze de naschokken veel minder. En er zijn veel naschokken geweest! Meer dan 800! Ook een heel aantal zware naschokken, waarbij iedereen weer naar buiten rende. De scholen werden per direct gesloten en zo hadden de kinderen een aantal vrije dagen. We hebben deze dagen voor de kinderen afleiding gezocht door met klasgenootjes af te spreken en vooral veel buiten te spelen. Vanaf vrijdag 29 november zijn de naschokken in de loop van de dag afgenomen in aantal en kracht, maar voelen we ze nog wel af en toe.

In de dagen die volgden na de aardbeving zagen we de sommige van de gevolgen met eigen ogen. We werden gevraagd broodjes te smeren voor één van de meeste getroffen steden: Thumanë. Ook in de wijk van onze kerk bleken er een aantal appartementencomplexen onbewoonbaar geworden. We zijn hierheen gegaan om eten uit te delen. Triest! Mensen, waaronder veel kinderen, buiten op straat in het donker, in de regen, met alleen maar één tent, omdat er niet meer tenten te krijgen zijn op dit moment in Albanië. Mensen staan de hele dag voor hun huis om er maar voor te zorgen dat niemand het leegrooft. We hopen dat de overheid snel met oplossingen komt voor deze mensen, dat ze weer een plek krijgen om te wonen. Tot die tijd kijken we samen met de kerk wat we voor deze mensen kunnen doen.

In een van de appartementcomplexen die onbewoonbaar zijn geworden, bevond zich ook onze kerk. De brandweer heeft het gebouw afgezet (zie foto bovenaan). Een heel raar idee, dat we daar nu (voorlopig?) niet meer naar toe kunnen. We zijn op zoek naar een andere plek om al de activiteiten van de kerk toch door te kunnen laten gaan.

Een bewogen week.
- Waarin Albanië opnieuw in korte tijd getroffen werd door een zware aardbeving.
- Waarin we ons erg kwetsbaar voelde, waarin je de grond onder je voeten niet meer kon vertrouwen, maar waarin we gespaard zijn.
- Waarin we vaak onze kracht hebben gezocht in het lezen van Psalm 46: 'God is ons een toevlucht en kracht; Hij is in hoge mate een hulp gebleken in benauwdheden. Daarom zullen wij niet bevreesd zijn, al veranderde de aarde van plaats en werden de bergen verzet naar het hart van de zeeën'. 
 
We hebben veel meeleven ervaren afgelopen week en zijn daar erg dankbaar voor. We willen iedereen die met ons meeleeft op welke manier dan ook erg bedanken.
 
Gebedspunten:
Danken:
- Dat wij niets mankeren en ook ons huis veilig gebleken is.
- Dat de naschokken minder worden.
 
Bidden:
- Voor troost voor de mensen die geliefden verloren hebben.
- Voor de gewonden en  getraumatiseerden.
- Voor wijsheid voor de kerken hoe ze hulp kunnen geven aan de getroffen mensen en daarmee een getuigenis mogen zijn van Gods liefde
- Dat de hulp in goederen en geld op de juiste plekken komt, juist ook voor de (middel)lange termijn.
- Dat er snel huisvesting mag komen voor de mensen die hun huis zijn kwijtgeraakt en daarnaast ook financiële hulp. Voor veel mensen was hun huis alles wat ze hadden, hun pensioen.
- Voor alle kinderen die de aardbeving meemaakten en vaak nog bang zijn, dat hun angst zal verdwijnen.
- Dat mensen troost, hoop en kracht mogen vinden bij God.
- Voor de overheid dat ze wijs en eerlijk zullen handelen in het verlenen van hulp.
- Voor rust en veiligheid in Albanië.

Reageer op dit artikel

Geen Facebook? Reageer dan hier.

  • Gertrud Bonge

    30 november 2019, 05:53

    Robert en fam.
    Vanuit Voorthuizen wensen wij jullie veel kracht en wijsheid toe.
    Wij hebben deze week veel aan jullie gedacht en voor jullie gebeden.
    Fijn dat er nu een bericht van jullie zelf komt .
    Een lieve groet
    Gertrud en Ben
  • Riek van Maanen

    1 december 2019, 03:47

    Robert, Danja en kinderen. Dinsdag hoorden we van EvertJan van jullie situatie. We hebben voor jullie gebeden en blijven dat ook doen. Heel veel sterkte toegewenst. Wat een wonder dat jullie zelf gespaard mochten blijven. Wat een trauma-ervaring is dit. Inderdaad hopen we met jullie dat alles goed opgepakt zal worden voor alle mensen en dat ook jullie kinderen hier geen trauma aan overhouden. Sterkte en Gods zegen toegewenst. Hartelijke groet, Riek van Maanen