Een nieuwe gemeenschap van mensen groeit in de pastorie

ill860
Webredactie  | Plaatsingsdatum: 2 augustus 2018 

In het Franse Le Mas d’Azil gebeurt iets opmerkelijks. Een keer per maand stroom de pastorie vol met mensen. Een nieuwe ontmoetingsgroep blijkt een voltreffer.
 
Het is vrijdagavond en een gezellige drukte in de protestantse pastorie van Le Mas d’Azil. In de keuken wordt de laatste hand gelegd aan de maaltijd, de barbecue wordt ontstoken en in het catechisatielokaal wordt de tafel feestelijk gedekt. Ondertussen komen de eerste bezoekers binnen. Ze worden hartelijk ontvangen met een heerlijk aperitief in de tuin, dat gezien het warme weer een welkome binnenkomer is. De Franse bises – zoenen – worden uitgedeeld en iedereen is blij elkaar weer te ontmoeten. De avond van pas jeune, pas vieux (niet jong, niet oud) is gestart!
 
Deze groep pas jeune, pas vieux is vorig jaar september gestart met zes deelnemers en uitgegroeid tot een groep van 20 tot 25 die trouw een keer in de maand op vrijdagavond samenkomen. Het enthousiasme en getuigenis van een groep Nederlandse jongeren die deze gemeente in de zomer van 2017 een hart onder de riem stak door concreet de handen uit de mouwen te steken, inspireerde de dominee en gemeentelid Gilles (48) om een eigen ‘jongerengroep’ op te richten. Maar dan eentje voor de leeftijd van 30-plus. De plattelandsgemeente van Le Mas d’Azil heeft tijden gekend dat haar kerk vol zat en ze een dynamische jongerengroep bezat. Tegenwoordig zitten er op zondag nog zo’n twintig mensen in de kerk, van wie het merendeel 65-plus is. De jongeren van toen hebben de link met de kerk verloren, maar ontmoeten elkaar nog regelmatig in het plaatselijk café. Zo ontmoette dominee Bernard daar op een vrijdagavond oud-catechisant Frankie. Ze raakten met elkaar in gesprek en Frankie (40) zei: “Waarom heeft u me nooit meer opgezocht?” In z’n vraag klonk een verlangen om gezien en gehoord te worden. De dominee was geraakt door z’n terechte vraag en heeft hem vrij snel erna bezocht. Een jongen die goede herinneringen heeft aan z’n catechisatietijd, zijn geloof niet kwijt is geraakt. Zijn leven had echter een andere wending genomen en daardoor is de link met de kerk totaal verloren. Deze ontmoeting was dé aanleiding om de 30- plus-groep concreet te gaan starten. En op die eerste ontmoeting was Frankie present, samen met z’n broer! Na jaren was hij weer in de vertrouwde pastorie, waar oude, goede tijden herleefden.
 
Maaltijd
Het concept van de avond bestaat uit een inloop en welkom rondom een aperitief; vervolgens is er een kort ‘Bijbels-gelieerd-aan-hun-levendeelmoment’. De dominee leest een aantal Bijbelverzen, verbindt die met het leven van alledag en geeft ruimte voor gesprek. Daarna wordt de maaltijd geopend en wordt er met elkaar gegeten. De deur van de pastorie staat letterlijk open voor iedereen: protestant, katholiek, gelovig of niet gelovig. Die diversiteit maakt het tot een unieke groep mensen bij elkaar. En stimuleert om anderen uit te nodigen, waardoor de groep sterk gegroeid is. Het afgelopen jaar zijn er tien vrijdagavond-ontmoetingen geweest met gemiddeld zo’n twintig bezoekers in de leeftijd van 30 tot 62 jaar. Op de bellijst staan ondertussen zo’n dertig namen! In het begin was er een aantal mensen dat kookte voor de groep, ondertussen participeert iedereen door iets mee te brengen of te bereiden voor de maaltijd. Dat leverde een feest van zelfgemaakte lekkernijen op. En zo blijft het budget voor de maaltijd nihil en is iedereen betrokken. Na afloop wordt er met elkaar afgeruimd, afgewassen en opgeruimd. De pastorie is niet zomaar als locatie gekozen. Organisator Gilles (48): “De pastorie is voor ons een belangrijke plek. God is daar aanwezig, het is er veilig en er heerst vrede. Daarnaast is het een prachtlocatie met grote tuin en ruime ontvangstmogelijkheid. Een plek die voor velen van ons gevuld is met goede herinneringen aan onze jeugdgroep en catechesetijd. Een plek waar je welkom bent en mag komen met je vreugde, zorgen en verdriet.”
 
Niet geoordeeld
Dat een onvoorwaardelijk welkom belangrijk is, daar getuigt David (48) van: “Ik ben atheïst, maar weet en voel me hier welkom. De dominee praat met mij, net als met de anderen. En ik mag de vragen die ik heb gewoon stellen. Hier wordt niet over jou geoordeeld, je mag hier zijn wie je bent. En ik geniet van de ontmoeting en ruimte voor gesprek.” Voor anderen is deze vrijdagavond hét lichtpuntje in de maand. Bijvoorbeeld voor Sylvie (58): “Eén keer per maand ben ik een weekend terug in mijn oude dorp om mijn moeder te bezoeken. Dat zijn intense momenten van zorg verlenen, waar ik altijd erg tegenop zie. De avond pas jeune, pas vieux geeft me houvast in dat weekend om de zorg voor mijn moeder te kunnen volhouden.”
 
Pas jeune, pas vieux voorziet in een behoefte van ontmoeting, van samen zijn, van het leven delen rondom een maaltijd. Waar je vragen vrijblijvend mag stellen zonder dat je veroordeeld wordt. Het is een moment van elkaar zien en je gehoord weten. Mooi hoe deze vrijdagavonden deel geworden zijn van hun maandplanning. Er wordt met elkaar meegeleefd, ook buiten de avonden om. Er is het verlangen om God te ontmoeten en iets van Hem te ontvangen daar in die pastorie van Le Mas d’Azil. Tijdens deze avond ervoer ik zelf dat in deze pastorie een nieuwe gemeenschap van mensen groeit.
De kerk krimpt op zondagmorgen, maar op vrijdagavond groeit hij.
 
(Harriëtte Smit is landelijk jeugdwerkadviseur bij Unepref en woont in Aix-en-Provence)
 
Dit artikel verscheen eerder in het Friesch Dagblad

Reageer op dit artikel