‘Eerste communie’: God belijden in de openlucht op geloofsvrije grond

ill860
Webredactie  | Plaatsingsdatum: 6 augustus 2020 

Voor tieners is belijdenis doen een belangrijk moment in hun geloofstocht. In Frankrijk kon het ook weer. Een bijzonder moment voor Camille (13), Lauriane (13) en Simon (14).

Ophet gras onder de prachtige, oude acaciabomen net buiten het dorp van Le Mas d’Azil wordt in alle vroegte op zondagmorgen alles in gereedheid gebracht voor de ‘eerste communie’ van drie protestantse tieners. Een belangrijke ceremonie waarmee ze met het belijden van hun geloof hun catecheseonderwijs officieel afsluiten en toegang krijgen tot het Heilig Avondmaal. Normaal gesproken zou deze feestelijke dienst met Pinksteren hebben plaatsgevonden, maar door de coronapandemie liep het anders en was het lange tijd onzeker wanneer het dan wel zou kunnen plaatsvinden. Nu was het eindelijk zover! Een vreugdevolle zondag wachtte ons.

Overgang
Deze eerste communie of doopbevestiging markeert een belangrijke fase in het leven van de tieners. Ze sluiten hun godsdienstige vorming af. Daarnaast markeert het de overgang van kindertijd naar volwassenheid, waar de kerk hen aanmoedigt om volledig op Christus te vertrouwen en hun leven door Hem te laten leiden. Het is een moment van ze verwelkomen in de christelijke gemeenschap en hen liefde, bescherming en onderwijs bieden zodat ze verder kunnen groeien tot volwassen gelovigen. 

Prachtige gekleed stralen ze: Camille (13), Lauriane (13) en Simon (14 jaar). Samen met de dominee doen ze nog een laatste ‘repetitie’ van de dienst en bidden we met en voor hen. Dan start de dienst. Meer dan honderd mensen zijn naar de dienst gekomen waaronder veel familieleden, jong en oud. Ze zitten vanwege de corona-maatregelen gegroepeerd als familie in groepen van tien. De dienst vangt aan met het lied: Seigneur nous arrivons des quatre coins de l’horizon dans ta maison. ‘Komend vanuit de vier windstreken, zijn we aangekomen in uw huis.’

Le Mas d’Azil was ooit een van de belangrijkste protestantse centra van Zuid-Frankrijk. Kerkhervormer Calvijn zelf heeft hier niet alleen gepreekt, maar verbleef hier zelfs langere tijd. Toen echter de godsdienstoorlog uitbrak vond er in 1625 een bloedige strijd plaats tussen de katholieken en de protestanten. Uiteindelijk overwon het koninklijke leger en liet ze vijfhonderd doden achter. Bijzonder is hoe door de jaren heen er steeds meer verbondenheid en samenwerking is ontstaan met de katholieke broeders en zusters in het dorp. Zichtbaar deze morgen in de aanwezigheid van diverse katholieken die de belijdenisdienst van hun protestante familielid of vriend bijwonen. Mooi hoe God doorgaat en jonge tieners doet opstaan op bevochten-bevrijdegrond om Hem te volgen en hun geloof te belijden voor de mensen. 

Na de preek wordt Camille als eerste naar voren geroepen, samen met haar ouders en peter en meter. In haar getuigenis vertelt ze hoe het verhaal van Noach in de ark voor haar betekenis heeft gekregen: ‘Door gehoorzaamheid werd Noach met z’n gezin gered. De regenboog is een brug van God, geslagen tussen de hemel en de aarde, tussen ons en onze voorouders. In ons leven zijn er momenten van geluk en van verdriet. Er is zon én regen nodig om kleur te laten verschijnen in ons hart. God doet dat en is trouw.’ 

Na het beantwoorden van de doopvragen en omringd door haar familie wordt Camille gedoopt. Lauriane heeft het verhaal van Kaïn en Abel uitgekozen. ‘Ik kies ervoor de stem van Christus te volgen, die me leert de ander lief te hebben. Liefhebben betekent dat je van de ander houdt, zelfs als diegene niet je vriend is. Dat is niet eenvoudig, maar wel tot zegen.’

Simon getuigt dat hij tijdens een zomerkamp gevallen was. Hij kon zijn been niet meer bewegen en was bang. Hij bad God om hulp. De hulpdiensten kwamen snel om hem te helpen. Toen wist hij zeker dat God bestond. ‘Ik weet dat God me liefheeft en me nooit zal verlaten. Ik leef voor Hem. Ik geloof wat er in de Bijbel staat en ik wil Hem volgen mijn leven lang. Hij is de Weg, de Waarheid en het Leven.’

Doop en eerste communie vormen een eenheid, waarbij de deelname aan het Heilig Avondmaal de voltooiing is van de opname in de geloofsgemeenschap. Deze initiale rituelen versterken het gemeenschapsgevoel. Het hoogtepunt van de dienst is ongetwijfeld het moment dat de tieners voor het eerst het brood en de wijn tot zich nemen. Een prachtig plaatje: drie stralende tieners die met eerbied het brood en de beker tot zich nemen.

en. Het is hun eerste ‘communie.’ En drukt een onuitwisbaar stempel in de harten van deze tieners.
In het geseculariseerde Frankrijk, waar de kerk krimpt, blijft het fenomeen ‘eerste communie’ jaarlijks een waardevolle en vreugdevolle ceremonie voor Franse ouders en grootouders. Een feestelijke dag die de Fransen uitgebreid vieren met allen die hen lief zijn en betrokken zijn op hun kind. 

Een dag waarop de familie en gemeente concreet zien dat God doorgaat van generatie op generatie en kerkmuren doorbreekt: ‘Que la grâce de Dieu soit sur toi Pour t'aider à marcher dans ses voies. Reçois tout son pardon Et sa bénédiction… Va en paix, Dans la joie, Dans l'amour.’ ‘Dat de genade van God zij met jou, om je te helpen te lopen in Zijn wegen. Ontvang al Zijn vergeving en zijn zegen…ga in vrede, met vreugde, in liefde.’

Bron: Friesch Dagblad 4 augustus 2020

Reageer op dit artikel