Elke dag Bid- en Dankdag!

ill860
Danny en Tabitha Schurink | Plaatsingsdatum: 13 maart 2019 | Slowakije

In Hongarije gaat alles net even anders dan in Nederland. In juli zijn wij er komen wonen en vooral in de beginperiode is het dan aftasten wat gebruikelijk en ‘normaal’ is in dit voor ons nieuwe land. Wat Hongarije naar onze mening echt bijzonder maakt is het grote aantal feestdagen dat gevierd wordt. Nu is het op zich niet vreemd om een feestdag te vieren, maar het merkwaardige in Hongarije is dat zij wat oorlogen en opstanden betreft in het verleden eigenlijk hoofdzakelijk verliezen hebben geleden. En juist die verliezen worden gevierd.

 

En dat is natuurlijk wel apart: dat je een verlies in het verleden vandaag de dag viert met groots vertoon. Maar leuk is het wel: vaak gaat het gepaard met een prachtige folklore van zang en dans op Kossuth Tér, het grote plein voor ‘onze’ kerk in het centrum van de stad.

Twee feestdagen springen er echt uit: toen wij net in Hongarije waren was op 20 augustus een grote nationale feestdag, compleet met een groot bloemencorso en over enkele dagen op 15 maart is een volgende nationale feestdag en het complete sociale leven ligt dan ook echt stil: de bedrijven en scholen zijn dicht en de winkels zijn gesloten. We zijn benieuwd wat komende vrijdag ons zal brengen voor spektakel. Er is in ieder geval al een militaire parade gepland.

Op 15 maart wordt namelijk de opstand herdacht van de Hongaren tegen de Habsburgers (het Keizerrijk Oostenrijk in 1848). De Hongaren (en wij dus ook!) dragen die dag een kokarde (een soort strikje) in de nationale driekleur rood – wit  - groen.



Vandaag is het Biddag in Nederland. Een dag die in het oog van ons als christenen natuurlijk enorm belangrijk is. Want juist op die dag worden wij stilgezet dat alles wat wij van de Heere God ontvangen, genade is. Hij is zo goed voor ons dat er geen dag is dat wij iets tekort komen. Hij zorgt voor het gewas en voor de arbeid. Alle reden om bij stil te staan vandaag.

Maar het openbare leven tijdens Biddag gaat gewoon door. In Genemuiden kon je wel merken dat het een andere dag was dan een doorsnee dag, maar toch hield de bedrijvigheid aan. In andere plaatsen in Nederland is van Biddag vaak erg weinig te merken. In Hongarije heeft de Biddag geen enkele status. Deze wordt niet gevierd.

Wij spraken daarover gisteravond met een lid van ons koor: “Morgen is het Biddag in Nederland. Is dat in Hongarije ook?” Hij antwoordde: “Maar het is toch iedere dag Biddag?”

En zo is het natuurlijk ook wel. Wij zullen zeker niet ontkrachten dat het prachtig is om een dag helemaal af te zonderen voor de Heere God. Om Hem te loven en te danken voor alles wat Hij ons geeft. Om een zegen te vragen over het nieuwe seizoen. Maar eigenlijk zou het iedere dag Biddag, of liever nog Dankdag moeten zijn.

Wij wonen in Hongarije, waar vandaag het openbare leven gewoon doorgaat. Ook op zondagen. Maar wij voelen ons rijk gezegend dat wij andere zendingsgezinnen hebben mogen leren kennen, waar we op gezette momenten mee afspreken om met elkaar te zingen, te mediteren en te bidden.

Afgelopen zaterdag hadden we ons maandelijkse Engelse Worshipmoment: op zaterdagmiddag ontmoeten we elkaar dan enkele uren in de hal van de kerk naast de grote universiteit. We zingen met elkaar, we bidden met én voor elkaar en iedereen brengt eten mee. Een echte Amerikaanse party dus. Maar dan, zoals afgelopen zaterdag met negen of tien verschillende nationaliteiten! Heel gezellig, maar vooral erg bemoedigend.

Daarnaast hebben we wekelijks een specifieke mannen- en vrouwen prayermeeting: we spreken met elkaar af op een vaste plaats (de mannen in een zaaltje bij een kerk, de vrouwen bij iemand thuis) en bespreken met elkaar de zaken waar we in het dagelijks leven of tijdens ons werk tegenaan lopen, de situatie binnen het gezin of andere dingen die om gebed vragen. En we nemen dan de tijd om voor elkaar te bidden. In het Hongaars, Engels of Nederlands, dat maakt niet uit. Want God verstaat alle talen.



Onlangs hoorden we in een preek van gebedsgroepjes die in Nederland ontstaan op de werkvloer: mensen die met en voor elkaar bidden in de pauze op het werk. Prachtig om naast collega’s ook geloofsgenoten te kunnen zijn en samen (spreekwoordelijk of soms ook letterlijk) op de knieën te gaan voor de Heere God en Hem om Zijn leiding te vragen. Het gebed heeft grote kracht. Laten we dat nooit onderschatten.

Juist vandaag mogen we daar extra aandacht aan besteden, maar laten we nooit vergeten dat het iedere dag Bid- en Dankdag is!

Reageer op dit artikel