​“Gaat het nog door?”

ill860
Kees en Esther van der Knijff | Plaatsingsdatum: 8 oktober 2020 | Libanon

Toen we in februari op oriëntatie-bezoek waren in Libanon, hadden we niet gedacht dat de wereld er nu zo anders uit zou zien. Hier in Nederland met de anderhalvemetersamenleving, de mondkapjes en zoveel mogelijk thuiswerken. Maar in Libanon nog veel meer. Naast de coronacrisis heerst daar een zware economische crisis, die volgde op een vluchtelingencrisis. Daar kwam in augustus ook de heftige explosie in de haven van Beiroet bij. Het leven van veel mensen is ontzettend moeilijk geworden en we weten niet wat de toekomst gaat brengen voor Libanon.

Op zich niet gek dus dat veel mensen ons de afgelopen weken vroegen: “Gaat het nog wel door? Kunnen jullie nu wel naar Libanon gaan? Weet je wel zeker dat je daar met je gezin naar toe gaat?”

Wij zijn de afgelopen jaren altijd in ons achterhoofd bezig geweest met de mogelijkheid om een aantal jaar in het buitenland te werken. We deelden dit ook af en toe met mensen om ons heen. We merkten dat het verlangen om in Gods Koninkrijk te dienen bij ons allebei bleef en we hebben steeds op kruispunten in ons leven nagedacht wat God van ons vroeg. In 2017 hebben we voor het eerst contact opgenomen met de GZB. Na een aantal gesprekken en o.a. een medische en psychologische keuring hebben we ons beschikbaar gesteld voor een uitzending. Omdat we allebei nog een opleiding moesten afmaken, ging daar nog even overheen, maar in het najaar van 2019 is de GZB voor ons gaan kijken naar een geschikte werkplek. We hadden zelf nog geen voorkeur voor een bepaald land of een regio en de GZB is dus gaan kijken waar bij hun partnerorganisaties behoefte was aan een theoloog en een arts. En toen kwam de vraag: willen jullie erover nadenken of een werkplek in Libanon bij jullie zou passen?

Over die vraag hebben we veel gedacht en gebeden, nadat we meer hadden gehoord over het werk wat we daar konden doen. En zoals ik schreef zijn we in februari op bezoek geweest in Libanon. We hebben kennisgemaakt met de mensen van ABTS (Arab Baptist Theological Seminary), een seminarie waar predikanten opgeleid worden voor de hele regio. We hebben een bezoek gebracht aan het Howard Karagheusian Primary Healthcare Center, een kliniek waar gezondheidszorg wordt gegeven aan arme Libanezen en vluchtelingen die geen geld hebben om naar gewone ziekenhuizen te gaan. We hebben gesproken met een medewerker van een organisatie die o.a. kerken helpt om de hulp aan vluchtelingen (bijvoorbeeld met voedselhulp en onderwijs) vorm te geven. En daarnaast hebben we vast een kijkje genomen bij een taalschool (om Arabisch te leren), een internationale school (die mogelijk geschikt is voor de kinderen) en hebben we gesproken met een aantal andere zendingswerkers die in Beiroet wonen. Het was een indrukwekkende ervaring. Het was heel bemoedigend om de verhalen van christenen daar te horen, hun hoop op God te midden van alle moeilijkheden waar ze mee te maken hebben. We voelden duidelijk de nood daar en ook dat er daarin een beroep op ons werd gedaan. Nadat we thuis zijn gekomen, hebben we aan de GZB laten weten dat we in vertrouwen op God verder de weg naar Libanon in willen slaan.

En toen kwam het corona-virus en veranderde er in korte tijd heel veel. Tegelijkertijd merkten wij dat onze roeping voor Libanon niet weggaat en we zijn ervan overtuigd dat daar veel nood is en veel werk om te doen. En ja, het is een onzekere en spannende situatie ter plekke. We kijken goed naar de veiligheidssituatie in het land, want we moeten ons ook niet roekeloos aan gevaren blootstellen. We hebben ook de verantwoordelijkheid voor ons gezin. Maar voor nu verwachten en hopen we toch te kunnen vertrekken naar Libanon, na onze voorbereidingsperiode. Ons vertrek staat gepland voor januari 2021, maar nog meer dan anders houden we er rekening mee dat dingen anders kunnen lopen dan gedacht.

Uiteindelijk zijn we veilig in Gods handen. Daarop moeten we leren te vertrouwen. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan! Ook wij hebben af en toe momenten waarop we denken: “Waar zijn we aan begonnen? Waarom blijven we niet rustig in Nederland?” Maar God vraagt niet van ons om onze zekerheid te zoeken in de veilige omstandigheden van Nederland, maar in het geloof dat Hij ons leidt en voor ons zorgt.

Ik werd de afgelopen tijd bemoedigd door een tekst uit Deuteronomium 31 (vers 6 en 8) die ik graag met jullie wil delen: “Wees sterk en moedig, wees niet bevreesd en schrik niet voor hen terug, want het is de HEERE, uw God, Die met u meegaat. Hij zal u niet loslaten en u niet verlaten. (…) De HEERE nu is het Die voor u uit gaat. Hij zal met u zijn. Hij zal u niet loslaten en u niet verlaten. Wees niet bevreesd en wees niet ontsteld.”

Als Hij voor ons uit gaat, dan kunnen wij volgen!
 

Reageer op dit artikel