Geef ons heden ons dagelijks brood

ill860
Peter en Jeannette de Groot | Plaatsingsdatum: 8 november 2019 | Zuid-Soedan

Elke maand herhaalt zich hetzelfde ritueel in het vluchtelingenkamp vlakbij onze woonplaats. Op vaste uitdeelpunten verstrekt de VN voedselrantsoenen. Elk gezin krijgt een afgepaste hoeveelheid mais, bonen en zonnebloemolie, al naar gelang de gezinsgrootte. Per volwassene is dat 12 kg mais, ruim 4 kg bonen en 1 liter olie. Dat is dus voor 3 maaltijden per dag 400 gram mais, en 150 gram bonen.
 
Standaardmaaltijd van pocho en bonen.

Van de mais koken de mensen pocho, een soort broodpap. Maar voor ze kunnen gaan koken moet de mais gemalen worden. Want van de VN krijgen ze het ‘ruwe’ graan. Maar laten malen kost natuurlijk ook geld. Dus vaak moet een deel van het rantsoen gebruikt worden als vergoeding voor het malen. Vluchtelingen hebben meestal geen betaald werk.
 

De bonen lijken veel op onze bruine bonen. Maar onder de lezers die nog ‘verse’ bruine bonen koken, weten dat deze een lange bereidingstijd hebben. Dat kost dus veel brandstof. En dat wordt niet verstrekt door de VN. Daarvoor wordt in de omgeving hout gekapt en naar huis gedragen. Een bundel die vrouwen op hun hoofd kunnen dragen voorziet in drie dagen brandstof. Nu het verblijf in het kamp langer duurt – ze zijn er inmiddels bijna 3 jaar – moeten ze ook steeds verder lopen om hout te vinden. Anderen kunnen niet zover meer lopen en moeten het hout kopen. Dus soms wordt ook nog een deel van het rantsoen om deze reden verkocht.

Gelukkig verstrekt de VN ook per gezin wat groentezaden. Zo kan wat kool verbouwd worden of aubergine. Want in Oeganda zijn de vluchtelingenkampen zo opgezet dat men een klein stukje grond voor zichzelf heeft. Maar daar staat ook de (door henzelf gebouwde) hut op. En soms regent het niet genoeg of zoals in de afgelopen tijd, veel te veel. Dan mislukt deze oogst.

In de afgelopen week dacht Peter tijdens een bijbelstudie met de studenten na over de bede uit het Onze Vader: ‘Geef ons heden ons dagelijks brood’. Met dankdag net achter ons, en de situatie van onze broeders en zusters in het kamp in gedachten, bid je dat gebed toch even anders.
 
 
 
 

Reageer op dit artikel