Geloven in Albanië

ill860
Aad en Dineke van der Maas | Plaatsingsdatum: 8 december 2017 | Albanië

Geloven in Albanië


We zijn blij dat we in onze eigen wijk een kleine protestantse kerk gevonden hebben. Het is maar 5 minuten lopen van ons huis. Deze kerk bestaat nu 4 jaar. Tijdens de diensten op zondag komen er 10-20 mensen naar de dienst. Het zijn vooral jonge mensen, die nog maar enkele jaren christen zijn. De meesten zijn opgevoed in een algemene “moslim traditie”, waarbij ze de moskee nooit van binnen zagen. Deze mensen hebben intussen ontdekt dat de Bijbel en een persoonlijk geloof in Jezus hen houvast biedt, richting en toekomst. Soms is het voor hen nog best een zoektocht om te merken wat het geloof in hun dagelijkse leven betekent. Zeker ook omdat de meesten van hun familieleden niets met het christelijk geloof te maken willen hebben.


Onze kerk, in een voormalig snookercentrum.
 

Bijbelstudie


Gisteravond was ik bij de wekelijkse Bijbelstudie van de kerk. We spraken over de 5 “Sola’s” van de Reformatie. Deze keer was “Alleen door het geloof” aan de beurt. Het viel me op hoe goed men allerlei Bijbelteksten kende. We concentreerden ons vooral op Hebreeën 11:1 “Geloof is de zekerheid van de dingen, die je hoopt en de overtuiging van de dingen die je niet ziet”. Een prachtige tekst, maar ook heel lastig als je bv. dagelijks geconfronteerd wordt met armoede. Als je blij bent dat je een baan hebt, maar per maand niet meer verdient dan ongeveer 200 euro. Daarvan moet je 180 euro betalen aan de huur van je flatje. Hoe kan je dan nog je gezin onderhouden? Wat heb je in zulke situaties aan geloof? We spraken over hoe we om moeten gaan met de corruptie in het land. Over de regering die volgens velen vooral aan zichzelf denkt.

En al snel kwamen  we op het punt dat er gezegd werd: “Volgens mij wordt het met dit land echt nooit wat”. Een uitspraak die je bijna dagelijks hoort. De meeste Albanezen zijn bezig met de vraag hoe ze zo snel mogelijk hun land kunnen verlaten. Heel weinig mensen hebben de wil en het vertrouwen om hun eigen land verder op te bouwen. Iemand zei: “Ik heb intussen 2 keer een reis gemaakt naar Europa. Het valt me op dat vooral in landen waar het protestantse geloof voet aan de grond heeft gekregen, je een goed ontwikkelde democratie ziet, met goede sociale voorzieningen”. Deze opmerking zette me wel aan het denken.
 

Geloof en maatschappij


De protestantse beweging in Albanië is maar heel klein. Nog geen 1% van de bevolking rekent zich tot het protestantisme. Toch is de invloed ervan wel degelijk merkbaar.  Al 125 jaar geleden werd de Evangelische Alliantie van Albanië (VUSH) opgericht. De oprichter was Gjerazim Qiriazi. Hij zette zich in voor alfabetisering, onderwijs en hulpverlening. Zijn zussen richtten de eerste meisjesschool op, iets wat in die tijd erg vooruitstrevend was. De protestantse beweging heeft in de afgelopen 125 jaar veel te  maken gehad met vervolging. Na de communistische periode waren er nauwelijks nog christenen overgebleven. Sinds 1992 is er opnieuw vrijheid om het geloof te belijden. Kerken zijn ontstaan.

Wat een zegen zou het zijn als Albanië veel meer beïnvloed zou worden door het christelijke geloof. Dat er jonge christenen opstaan die hoop uitstralen voor hun land. Mensen die willen meebouwen aan het land, meedoen aan hulpverlening en armoedebestrijding, die tegen de corruptie willen ingaan.


Tijdens de viering van 125 jarig VUSH hielp ik mee bij het opbouwen van een Bijbel expositie. Het werd gehouden in het Nationale Museum. De Bijbel expositie stond pal naast de afdeling “Moeder Theresa” (links) en “Martelingen tijdens het Communisme” (gang in het midden)

Reageer op dit artikel

Geen Facebook? Reageer dan hier.