Getuigenissen

ill860
Laurens Jan en Lourina Vogelaar | Plaatsingsdatum: 12 augustus 2020 | Indonesië

De trainingen hebben vanwege Corona een paar maanden stil gelegen. We zijn dankbaar dat de trainingen weer opgestart zijn. (Uiteraard met  inachtneming van de gezondheidsprotocollen.) In de GPIL is het de gewoonte om zo’n dag training te beginnen met een preek. Deze keer deden we het anders. We lazen met elkaar Psalm 23. Alle aanwezigen kregen een vraag. Bijvoorbeeld: wie is God voor jou persoonlijk? Of: heb je net als koning David de goedheid van God weleens ervaren? Zo ja, hoe? Er kwamen ontroerende reacties. Hieronder een paar getuigenissen, waarvan ik hoop dat ze u inspireren.

‘Vanwege mijn werk (zeeman) ben ik overal op de wereld geweest. Ook in plaatsen vol seksuele verleidingen. Ik was ook nog niet getrouwd. De Goede Herder heeft mij de kracht gegeven om staande te blijven. Ik heb mijn lichaam als een tempel van de Heilige Geest mogen bewaren.’

‘Het is alweer een paar jaar geleden dat mijn dochter (jongvolwassen) overleed. Mijn hart was volkomen verbrijzeld. Ik schreeuwde naar God dat ik niet meer verder kon. Toen was daar het lied over bescherming aan de voet van het kruis. Over levenswater dat daar is te verkrijgen. Om de weg te gaan die eindigt in de hemel, die heerlijke rustplaats. Toen voelde ik nieuwe kracht. Toen voelde ik vaste grond onder de voeten: het eigendom mogen zijn van de Heere Jezus. Toen voelde ik nieuw verlangen om de Heere Jezus te dienen. Totdat Hij ook mij roept. Dan ben ik bereid’. 

‘Als ik niet bid, dan word ik snel boos. Als ik bid, dan geeft God mij kracht om mezelf te beheersen’. 

‘Ik werk als onderwijzeres in Seko. Dat is ver weg van hier, geïsoleerd gebied, moeilijk te bereiken, een barre tocht, elke week weer. Wat was ik soms uitgeput. De Goede Herder heeft me echter altijd vergezeld, kracht gegeven en omringd met Zijn goedheid en zegen’. 

‘Ik ben opgegroeid in een moslimomgeving. Vergeleken met andere gemeenteleden heb ik minder inzicht in het christelijk geloof. Toch werd ik gekozen als ouderling. Ik dacht: dat kan ik niet. Toch werd ik ouderling. Omdat God mij riep en ik erop vertrouwde dat de God die roept ook alles zou geven wat ik nodig had. En daarin ben ik niet beschaamd’. 

‘We konden als gezin net rond komen. Totdat één van mijn kinderen thuis kwam uit school en vertelde dat er voor school het één en ander gekocht moest worden. Ik wist niet waar ik het geld vandaan moest halen. Ik ben neergeknield en heb gebeden. Toen kwam er uitkomst. Zo wonderlijk’. 

‘Wij hebben de goedheid van de Goede Herder heel concreet ervaren bij het bouwen van onze kerk. We hadden geld genoeg voor de bouwmaterialen, maar nog niet genoeg om de vaklui te betalen. Als kerkenraad zijn we toen in gebed gegaan. Vervolgens hebben we die zondag een oproep gedaan aan gemeenteleden om zich beschikbaar te stellen om het land van de kerk te bewerken. Daar werd massaal gehoor aan gegeven. Door gezamenlijk en eensgezind (gotong rayong) het land intensief te bewerken haalden we meer oogst binnen. Zo konden de vaklui betaald en de kerk gebouwd worden’.


Soms hebben we zelf misschien niet zoveel zicht op de zorg van de Goede Herder. Dan mogen we ons optrekken aan de ervaringen van broeders en zusters. Ook aan de ervaringen van de broeders en zusters van de Gereja Protestan Indonesia Luwu (GPIL).

Reageer op dit artikel

Geen Facebook? Reageer dan hier.

  • Gerrit Riezebosch

    14 augustus 2020, 02:45

    Bedankt Laurens Jan, voor jullie verslagen!
    Van harte veel zegen en bewaring toegewenst!
    Hartelijke groet,
    Gerrit en Henriëtte
  • Gerrie blok

    17 augustus 2020, 08:05

    Wat een heerlijke getuigenissen, opbouwend voor de luisteraar/lezer. Maar ook voor de verteller om opnieuw deze getuigenis in herinnering te brengen en ze uit te spreken. Onze God wordt verheerlijkt. Ook zo’n goede oefening om dit ook gewoon tegenover “andersgelovigen” te kunnen uitspreken. Eerst maar in vertrouwde kring. Groeten voor de studenten en voor Laurens Jan en gezin.
    Gerrie