God in actie?!

ill860
Leendert en Nelleke Wolters | Plaatsingsdatum: 1 juni 2020 | Tsjechië

Machteloosheid is het woord wat bij me opkomt als ik denk aan de kerk en corona, en de wereld om ons heen. Als er toch een moment is waarop de kerk zichtbaar op haar post zou moeten zijn, is het ten tijde van een pandemie, ja toch? We hebben heldhaftige voorbeelden van hoe de christenen in de eerste eeuwen niet wegvluchtten van de pestepidemieën, maar bleven en zich wijdden aan de zorg voor de zieken, vaak ten koste van hun eigen leven. Nu is het onze kans als christenen om ook zo moedig te zijn en onze verantwoordelijkheid te nemen. We hebben een boodschap van hoop in Jezus Christus voor de wereld en als er ooit een moment is waarop we het nodig hebben, dan toch nu?!
 
Een fijne erfenis van de christelijke naastenliefde door de eeuwen is dat er nu een goed functionerend zorgsysteem is. Dus we hoeven niet van huis tot huis om hoestende en naar adem snakkende zieken bij te staan. Het meest liefdevolle en verantwoordelijke dat we nu kunnen doen, ook als christen, is zoveel mogelijk thuisblijven. Dat voelt niet fijn. Alsof we kansen laten liggen om van de hoop te getuigen die in ons is.
 
A street sign for Boris Nemtsov Square in front of the Russian embassy in Prague in February. Photograph: Martin Divíšek/EPAOns leven is gekrompen tot het formaat van ons huis, wereldwijd. Op de achtergrond van dit toppunt van niksigheid speelt zich in Praag een diplomatiek conflict met Rusland af. De krantenartikelen lezen als een spionagethriller. Onder andere de burgemeester van Praag heeft 24/7 bescherming nodig en zit ondergedoken. Want korte tijd geleden landde er een Rus op Vaclav Havel Airport, die door de Russische ambassade werd opgepikt en die een koffer vol gif bij zich zou hebben gehad, bedoeld om de burgemeester om te brengen. De burgervader had het lef gehad het plein waar de Russische ambassade zich bevindt naar Boris Nemtsov, een vermoorde Russische oppositieleider, te noemen. Dat streek de Russen tegen de haren in.
While Konev is regarded as a hero in Russia, many Czechs see him as a symbol of Soviet-era oppression. Michal Cizek / AFP Om nog wat olie op het vuur te gooien, werd een maand later het standbeeld van de Russische communistische generaal Konev omvergehaald op last van de stadsdeelraad van Praag 6. De Russen waren zo verbolgen over deze twee gebeurtenissen, dat hun officiële adres nu verplaatst is naar een straat met een minder beladen naam. Daarnaast moest de burgemeester van Praag dus een lesje worden geleerd. Het lijkt allemaal ver van ons bed, maar als we de straat uitlopen, kunnen we Russische ambassade zien liggen. Het gebeurt hier allemaal om de hoek.
 
Het is een vreemde gedachte. Wij leiden hier ons onopwindende bestaan en vervelen ons met enige regelmaat, maar op loopafstand van ons huis worden complotten gesmeed. Als we de Tsjechische geheime dienst moeten geloven, want Rusland ontkent in alle toonaarden uiteraard.
 
Het zette me aan het denken. Deze diplomatieke rel zet relaties onder druk en is uitermate ondermijnend als er niet snel dingen opgelost worden. Maar zou er op een positieve manier iets soortgelijks aan het gebeuren zijn? Zou het zo kunnen zijn dat terwijl wij gefrustreerd thuis zitten, de Heere God op de achtergrond aan het werk is? Dat wij er hier niets van kunnen merken, maar dat God grote, spannende dingen aan het doen is? Misschien wel hier om de hoek. God heeft ons niet nodig om Zijn plan te volvoeren. Door onze gedwongen isolatie worden we extra met onze neus op deze realiteit gedrukt. Wij zijn nietig, hebben niets zelf in de hand en zijn volledig afhankelijk van de Schepper van het heelal. God handelt terwijl wij op de bank zitten.
 
Ik zie de krantenkoppen al voor me over een jaar: “Onderzoek wijst uit dat het aantal mensen in Tsjechië dat met enige regelmaat bidt exponentieel groeit”, of: “Tsjechische kerken zijn op onverklaarbare wijze in ledental verdriedubbeld”. Dat biedt oneindig meer hoop en perspectief dan een Rusissche spionagethriller, hoe spannend ook.
 
Het is mijn grote droom. Praag op de knieën voor Jezus. Liefst heel Tsjechië eigenlijk.
 
Deze blog verscheen eerder in Drieluik.


© foto's: picturealliance/CTK O. Demi, Michal Cizek / AFP, Martin Divíšek/EPA
 

Reageer op dit artikel

Geen Facebook? Reageer dan hier.