Gods wonderlijke wegen

ill860
Webredactie  | Plaatsingsdatum: 15 februari 2016 

Ds. Wim Poldervaart, landencoördinator bij de GZB: Morgen ga ik op bezoek in de VS in de stad Greenville (South Carolina) bij de Presbiterian Church of America (PCA). De aanleiding is een bijzondere.

In 1985 zijn we als gezin door de GZB naar Trujillo (Peru) uitgezonden. De kerk was op dat moment nog maar twee jaar oud en de gemeente was tot dan toe op verschillende plaatsen in de stad bijeengekomen. Na lang zoeken vond men een plekje aan de doorgaande weg naar het strand (Av. Larco). Het gebouw lag tegenover de invasiewijk/krottenwijk: Liberación Social (sociale bevrijding). In de naam voel je de trilling van verzet doorklinken. Zo van: hier zitten we en we gaan niet weg!
De wijk Liberación Social was op 20 april 1973 ontstaan doordat een groep mensen het terrein innam en er hun ‘huisjes’ (rond gebogen rieten matten, die gekke koeien worden genoemd) had geplaatst. Er ontstond een strijd met de eigenaars van het terrein en de politie die uiteindelijk door de bewoners is gewonnen. In 1985 zijn we in de pastorie in de kerk komen wonen. We waren koster en dominee tegelijk. Met regelmaat hadden we broeders of zusters te gast die op doorreis waren. Ook rond lunchtijd kwam er regelmatig iemand binnenwippen. Dat betekende dat wat op tafel stond gedeeld mocht (moest) worden!

In Liberación Social woonden twee jongens - William (16) en Gerardo (14) Castro – die veel belangstelling voor het geloof hadden. Dagelijks waren ze in de kerk te vinden. En wanneer ze me zagen was er altijd wel een vraag. Van alles en nog wat kwam voorbij en regelmatig zaten we, ook met andere jongeren uit de krottenwijk, tot laat in de avond bij elkaar om over het geloof, kerk en maatschappij te praten. Het was me al snel duidelijk: dit zijn slimme jongens met oprechte belangstelling. In de loop van de jaren bouwden we een goede relatie met hen op en ook de ouders en beide zussen kwamen in vizier. De jongens werden, zoals we wel zeggen, ‘mijn’ discipelen. En bovenal: Zijn discipelen.

Om een lang verhaal kort te maken: De jongste ging psychologie studeren en later ook theologie en is inmiddels mijn opvolger in Trujillo. William ging naar het seminarie in Lima, studeerde theologie en kreeg de kans om in de VS verder te studeren. Die gelegenheid greep hij met beide handen aan. Inmiddels is hij in “Mitchell Road Presbyterian Church” (www.mitchellroad.org) in Greenville in South Carolina predikant van de Spaanssprekende gemeente.

Nu heeft zijn gemeente aangegeven het werk van de Presbyteriaans kerk – Costa Norte van Peru te willen gaan steunen. Daarvoor roepen ze, op aanraden van William, de steun in van de GZB. Dit weekend is er een vierdaagse zendingsconferentie waar ze mij voor uit hebben genodigd. Vandaar!
Ik moet u eerlijk zeggen dat ik dankbaar verwonderd ben over de wegen die de Heere met mensen gaat. Overigens is de broer van William, Gerardo, ook uitgenodigd als vertegenwoordiger van de noordkust van Peru.
Het wordt een bijzondere ontmoeting! De Heere gaat wonderlijke wegen!
Bidt u mee voor deze ontmoeting?
 

Reageer op dit artikel