Het grote plan

ill860
Webredactie  | Plaatsingsdatum: 5 augustus 2019 

Het is zondag en ik luister liederen die we in onze Nederlandse kerk ook zouden zingen. Soms heb je behoefte aan een beetje van je oude leven in dit nieuwe leven. Deze week in het ziekenhuis was spannend. Ik ga me er eindelijk eens aan wagen om een blog uitsluitend over werk te schrijven.  












In een missieziekenhuis in Afrika verlopen zelfs grote belangrijke dingen op een ad-hoc manier. Toen we twee weken geleden terug kwamen van onze vakantie rolde ik gelijk onze boardroom in. Met vier collega’s bereidde ik de komst van twee grote partners voor. Een driedaagse agenda waarbij we zorgvuldig afwogen waar elke partner behoefte aan had.

De partners die arriveerden waren nieuw voor ons. De eerste organisatie was AMH (African Mission Healthcare), een fonds met een achterban in Amerika. Zij bezochten in twee weken vier missieziekenhuizen die in aanmerking zouden komen voor een nieuw fonds dat zij in het leven geroepen hadden. Zij zochten ziekenhuizen die niet te klein zijn maar ook niet te groot en teveel doorontwikkeld. Nkhoma Hospital past perfect binnen deze middenmoot. 

Fonds klinkt altijd een beetje saai en institutioneel. Maar in dit geval zit er een verhaal achter. Twee vrienden gingen na de middelbare school een andere studierichting op. Één ging de medische kant op, werd arts, vertrok naar Afrika en werd al snel een bekende naam in de Afrikaanse medische missieziekenhuizen. Zijn vriend ging het bedrijfsleven in en slaagde daar goed in. Maar met de bakken geld die hij verdiende wilde hij graag veranderingen in de missiewereld in zetten. De medische vriend zette een stichting op, bereikte 40 missieziekenhuizen en samen met de miljonairvriend dacht hij grote geldbedragen uit om de Health Care in Afrika op een hoger niveau te brengen. Lokale talenten opleiden om zo de skills in de landen zelf te brengen is één van hun manieren om dit te doen. Dit fonds zal 250.000 dollar bedragen per jaar. Dit bedrag ontvangen de twee meest potentiële ziekenhuizen tien jaar lang en met strategie en uitvoering wordt tien jaar lang intensief meegedacht door AMH. Het totaal van 2,5 Miljoen dollar is een verschrikkelijk groot bedrag voor een missieziekenhuis, maar als je ziet waar wij het voor willen gaan gebruiken is het verbazingwekkend genoeg weer aan de kleine kant.

De tweede partner die ons kwam bezoeken was PAACS. Ook PAACS heeft een verhaal: Een chirurg die in een de jungle van Gabon werkte bedacht twintig jaar geleden dat als hij zou overlijden of weg zou gaan, niemand in een wijde omgeving nog chirurgische zorg zou kunnen ontvangen. Hij deelde dit probleem op een missionaire conferentie in Afrika en met een aantal chirurgen en ziekenhuizen in Afrika bedachten zij een academie om chirurgen op te leiden: de Pan-African Academy of Christian Surgeons. Geen professorale opleiding aan de universiteit, maar een hands-on praktische opleiding in de jungleziekenhuizen om lokale artsen in vijf jaar op te leiden tot chirurg. Inmiddels doen ze dit al in missieziekenhuizen in 8 landen in Afrika met als doel dat de afgestudeerde chirurgen in de allerarmste gebieden in Afrika gaan werken waar tot nu toe geen chirurgische zorg is. Nkhoma had de potentie om opleidingsziekenhuis te worden omdat we al één en binnenkort twee chirurgen in dienst hebben en het al een vrij goed ontwikkeld ziekenhuis is.

Het fonds en de plannen voor een mogelijke chirurgische opleiding vielen prachtig samen: het fonds kan ons helpen met extra operatiekamers bouwen, met geld voor de huizen voor alle docenten en studenten, en met de zoals zij het noemen niet-sexy-onderdelen die niemand wil funden: rioolvergroting, salarissen voor extra personeel, etc. De meer aantrekkelijke vernieuwingen zoals het vergroten van de kraamafdeling zullen zij proberen te slijten aan andere fondsen. PAACS brengt vervolgens het chirurgische onderwijs en zal de afdeling met vaste hand gaan leiden. De chirurgische activiteiten zullen nieuwe inkomsten voor het ziekenhuis inbrengen.

Terug naar mijn werkweek: we trokken drie dagen intensief met deze hele groep op en probeerden onszelf niet als ideaal ziekenhuis te verkopen voor het fonds en de opleiding, maar realistisch te kijken of wij hier echt klaar voor waren. Kunnen wij de hoeveelheid werk die hieruit komt echt aan? Wat hebben wij concreet in jaar 1, 2, 3, 4 en 5 nodig als ziekenhuis? De uitkomsten waren goed: het is nog niet zeker maar de partners zien het waarschijnlijk zitten om de handen inéén te slaan. We kijken nog of dit volgend jaar of pas in 2021 kan gaan starten. Over een paar maanden volgt de definitieve uitslag.

O wat was het spannend. Maar toen we op de laatste avond als afscheid en ontmoetingsmoment met alle partners rond het kampvuur in mijn achtertuin stonden besefte ik hoe mooi het is dat deze partners naar óns toe komen. Wij zijn niet aan het sjorren en smeken om ons financieel te helpen, maar zij hebben plannen en zien ons ziekenhuis als een schakel. Hogerhand heeft dit mooi voor ons geregeld. Als project- en donormanager ben ik niet degene die op mijn schouder kan kloppen als mijn donorlijst voor dit jaar weer mooi lang en met een mooi eind bedrag is. God heeft een heel plan voor Afrika en verbind miljonair en bevlogen dokter en ziekenhuis met een missie met elkaar op een manier waar ze zelf niet van hadden kunnen dromen. 

Ons ziekenhuis draait al maanden op een gevaarlijk financieel afgrondrandje en voor ons management zorgt dat af en toe voor stress. Maar een veelgehoord gezegde aan het begin van de meetings en in de wekelijkse Chapel is: God heeft 104 jaar voor dit ziekenhuis gezorgd, Hij laat dit niet zomaar los. Dus bidden we tegen de klippen op. En af en toe zien we een glimp van wat Hij in gedachten heeft. Al noem ik dit wel een grote glimp.

















Door Anna Uittenbogaard, via de GZB werkzaam in het ziekenhuis in Malawi.  Meer informatie over haar werk is te lezen op haar site of via https://www.increasemylove.com/.

Reageer op dit artikel