Hoelang nog?

ill860
Rik en Caroline Mager | Plaatsingsdatum: 22 augustus 2020 | Rwanda

Ruim 5 maanden zijn verstreken sinds de lockdown maatregelen zijn ingevoerd in Rwanda. Ruim 5 maanden zitten we inmiddels vast in Cyangugu, afgesloten van de rest van Rwanda en afgesloten van de rest van de wereld. 3 maanden langer dan de rest van Rwanda. En dat begint z’n tol te eisen.
 
Sinds eind juli is de totale lockdown opgeheven. Winkels mogen weer open en we mogen ons verplaatsen binnen het district. Mensen gaan weer de straat op. Life as usual, zou je denken. Maar business wordt er nauwelijks gedaan. Waar handelaren en winkeliers voor maart 2020 een omzet konden draaien van 1,5 miljoen Rwandese Frank (zo’n €1500) per dag, halen ze nu meestal nog geen 2000 RWF (zo’n €2,-). Kamembe is sterk afhankelijk van Bukavu, de Congolese buurstad. En de grens is nog altijd dicht. En ook mensen uit het naburige district kunnen niet hun inkopen doen op hun gebruikelijke markt. Binnen Rusizi is de armoede enorm sterk gegroeid. Alle kleine baantjes (wassen, schoonmaken of het land bewerken voor de rijkere mensen) zijn verdwenen met het verdwijnen van de middenstand. Er is een gat geslagen in de economie, die zich voorlopig nog niet zal oplossen. Er worden allerlei leningen aangeboden tegen lager tarief dan gebruikelijk, maar het rentepercentage ligt altijd nog op minimaal 8%.
 
In het begin dachten we nog aan Noach, die 40 dagen en 40 nachten in lockdown zat in de ark. Inmiddels zijn we al 4 keer zo lang onderweg. Elke twee weken zitten we in spanning, omdat we hopen dat er verandering op zal treden in de situatie. Maar helaas… Elke twee weken hebben we plannen gemaakt, die we vervolgens weer moesten wijzigen. Soms worden we wat sarcastisch, en zeggen al tegen elkaar: “Misschien volgend jaar?” Het is soms lastig om positief te blijven en moed te blijven houden. Juist omdat er geen duidelijke verklaring is waarom deze situatie voort blijft bestaan.
 
In die situatie lezen we psalm 13: “2Hoe lang nog, HEERE? Zult U mij voor altijd vergeten? Hoelang zult U Uw aangezicht nog voor mij verbergen? 3Hoelang zal ik nog plannen maken in mijn ziel, verdriet hebben in mijn hart, dag na dag? Hoelang zal mijn vijand zich nog boven mij verheffen?
4Zie mij aan, verhoor mij, HEERE, mijn God! Verlicht mijn ogen, anders ontslaap ik in de dood.”
 
David schreef deze psalm toen hij achterna werd gezeten door Saul. Een iets andere context misschien dan de coronacrisis en lockdowns. Maar wat we delen is de uitzichtloosheid. Wanneer houdt het op? Zowel David als wij, in Cyangugu, hebben de verhoring van Gods gebeden nodig. We hebben verlichting nodig, anders gaan we eraan onderdoor. In ons persoonlijke geval emotioneel, maar voor anderen is de dood een reële werkelijkheid als gevolg van maandenlange honger en onzekerheid.
 
Gelukkig zijn er af en toe glimpjes van verlichting. Kleine verrassingen, dingen die dan toch opeens kunnen. Een gesprek via de telefoon, via WhatsApp. Een onverwachts bezoek van buren. Werkzaamheden die toch ineens door kunnen gaan. Te midden van alle achteruitgang toch een aantal kinderen dat, ondanks alles, is vooruitgegaan in de voedselprogramma’s. Een voedselpakket voor mensen die geen eten hebben. Een nieuwe hulp voor Rik in de Theologische School.
 
En daarom kunnen we toch ook vers 6 meezeggen: “Ik echter vertrouw op Uw goedertierenheid, en mijn hart zal zich verheugen in Uw heil, ik zal voor de HEERE zingen, omdat Hij goed voor mij geweest is.”

Reageer op dit artikel

Geen Facebook? Reageer dan hier.

  • Ria Nijland

    22 augustus 2020, 03:13

    Wees sterk en heb goede moed, en verschrik niet voor hun aangezicht, want het is de HEERE, uw God die met u gaat Hij zal in niet begeven nog u verlaten.
  • Berna Bartels

    22 augustus 2020, 04:28

    Dag Rik en Carolien,
    Wat verdrietig om te lezen jullie situatie en de nood van de mensen om jullie heen. Goed dat jullie het delen. Zo dat we de Heer met jullie kunnen aanroepen. Mooi zoals jullie eindigen met de lichtpuntjes. In God is er altijd Hoop, als de nood het hoogst is, is de redding na in. Die hoop en dat vertrouwen bid ik jullie toe. Berna
  • Ron van de Rhee

    23 augustus 2020, 10:07

    Heel veel sterkte daar!!!!!
  • MC Hoogerwerf

    24 augustus 2020, 01:51

    Rik en Caroline, vanuit Strijen heel veel kracht , vertrouwen en goede moed toegebeden.
    Hartelijke groet, Marijke