Ich bin ein Schweriner!

ill860
Gerard en Janneke de Wit | Plaatsingsdatum: 16 maart 2018 | Duitsland

Wauw, wat is er veel gebeurd in de afgelopen weken! In onze vorige blog schreven we over de verbinding die we voelden tussen allerlei mensen om ons heen. Dit was nog in de tijd dat we aan het voorbereiden waren. En nu zijn we in Schwerin! In onze prachtige woning. Ingeschreven en al en nu echter ‘Schweriner’. We zullen u meenemen in de afgelopen weken tot dit moment van schrijven, zodat u weer helemaal up to date bent.

De afgelopen weken hebben we met van alles te maken gehad. We moesten van alles opzeggen, regelen, kennismaken met deelgenotengemeenten, spullen in het huis allemaal uitzoeken, tijd vrijhouden voor de kinderen, afscheidsfeestjes regelen enz. Al met al een hele drukke tijd. Een tijd waarvan we nu zeggen, dat hebben we op adrenaline gedaan. Of eigenlijk beter gezegd: daar heeft God ons de kracht voor gegeven.


Kennismaken met deelgenotengemeenten

Het kennismaken met deelgenotengemeenten was heel fijn. Bij de GZB is het de goede gewoonte dat elke uitzending gesteund wordt door een aantal gemeentes, verspreid door het land. Wij zijn, naast de uitzendende gemeentes St. Jan en Pauluskerk, gezegend met de gemeentes Scherpenzeel, Ermelo, Brakel, Ottoland en Wapenveld. Het was fijn om in deze gemeentes aanwezig te zijn en door veel mensen bemoedigd te worden. Daarnaast was het ook goed om ons verhaal te doen en in deze gemeentes mee te werken aan de bewustwording van het belang van christen-zijn in onze eigen omgeving. Het is dan ook de bedoeling dat we van elkaar gaan leren en elkaar bemoedigen in het christen-zijn.


Spullen uitzoeken in je huis

Wat kan wel mee…wat gaat naar de kringloop…wat kan naar het grofvuil… Zoveel speelgoed…gaat dat ook allemaal mee… Heel veel mooie en goede boeken die we zelf niet meer gebruiken… Ah, die kunnen we weer laten verkopen op de Winterfair 2018. Wat een klus…maar gelukt! Op donderdag 22 februari stond de verhuiswagen op de stoep en die kon alles inladen.


Afscheidsfeestjes organiseren

Dat is iets heel vreemds. Het klinkt meteen heel definitief. Voor Lisa en Aron waren de feestjes geslaagd. Op de peuterspeelzaal heeft Aron een mooi afscheid gehad. Lisa werd op school erg verwend met allerlei cadeautjes en lieve wensen. Daarnaast hadden Lisa en Aron een fijn kinderfeestje voor alle neefjes en nichtjes. Het was goed om te doen. Met name Lisa had het deze weken wat moeilijk. Het vooruitzicht dat ze daadwerkelijk niet meer naar haar school, haar juf en haar klasgenootjes zou gaan was erg moeilijk voor haar. Dit heeft een aantal huilbuien gekost. Maar met name door het goede afscheid is het toch redelijk goed gegaan. De eerste dagen hier in Schwerin waren erg onwerkelijk voor haar, maar langzaamaan lijkt het alsof ze zich wat beter thuis voelt hier.


Uitzenddienst

Dan de uitzenddienst. Wat kijken we daar met genoegen op terug. Wanneer je zo druk bent met allerlei praktische dingen vergeet je soms wel eens druk te zijn met God. En wat was het fijn om in de uitzenddienst weer even stilgezet te worden bij waar het ook al weer om ging en gaat: om God, zijn plan met deze wereld en hoe Hij mensen daarvoor kan gebruiken. Hoe Hij deuren wil openen, op Zijn tijd en manier. We worden opgeroepen om aan te houden in gebed en verwachtingen van God te hebben. Wat was het bijzonder om te zien dat er zoveel mensen gekomen waren en ons ook de hand kwamen schudden. Wat was het mooi om de zegen mee te krijgen van verschillende mensen en op verschillende manieren. We zijn God heel dankbaar voor deze zondag. We waren letterlijk weer op geladen en waren klaar voor vertrek.


Verhuizing

Maandag 26 februari, the big day. Na een heerlijk weekend bij Janneke’s broer en schoonzus was daar het moment. We vertrokken naar Schwerin. Na een voorspoedige reis kwamen we aan en kregen we de sleutel van onze woning. We wonen in een appartement, op de eerste verdieping. Een prachtig appartement met veel ruimte en in een redelijk rustige straat, wel in het centrum en vrij dichtbij de gemeente waarbij we ons aangesloten hebben.
Na deze week flink veel gesausd te hebben, waren we, met dank aan Janneke’s zus, zwager, drie neven en Gerards ouders die meegereisd waren om te helpen, vrijdag 2 maart klaar om de verhuiswagen weer te ontvangen met daarin onze spullen. Mede door de eigen spullen werd dit huis al heel snel ons thuis. Zo voelt het ook echt. We slapen goed, vinden het een heerlijke plek. We hebben ondertussen al de meeste dozen uitgepakt en het huis is aardig op orde.


Eerste zondag bij de FeG

De eerste zondag in de FeG, de Freie evangelische Gemeinde, onze gemeente hier, was ook bijzonder. We werden hartelijk welkom geheten en kregen de zegen mee voor ons, ons gezin en de verdere zoektocht naar wat God met ons wil hier in Schwerin. Er was een brunch na de dienst, waardoor we meteen in de gelegenheid waren om aardig wat mensen te spreken.


Eerste werkzaamheden

Ondertussen hebben we al wat afspraken gehad, zoals een ontmoeting met allerlei missionarissen die in de deelstaat Mecklenburg-Vorpommern werkzaam zijn. Ook hier ging het over ‘deuren die God opent, luisteren naar Gods stem’. De kleine gemeenten hier zijn vol verlangen dat mensen van Jezus en God horen en zijn constant op zoek naar welke manieren God hen kan gebruiken om mensen te bereiken met het Evangelie. Daarnaast is Janneke bij een ‘Eltern-Kind-Kreis’ geweest, een paar moeders/vaders met jonge kinderen die bij elkaar komen, liedjes zingen, een Bijbelverhaal horen, met elkaar spreken terwijl de kinderen lekker spelen. Doordat het een kleine gemeente is, zijn er maar een paar ouders. Het is dan ook een wens dat er ook ouders met kinderen komen die niet christelijk zijn, maar wel aangetrokken zijn tot de warmte die er in de groep is.
Ook zijn we naar een meeting geweest waarbij een pedagoge kwam vertellen over getraumatiseerde kinderen en jongeren. Interessant om te horen op welke manier dat hier beleefd wordt, wat men ermee kan. Interessant ook omdat we hier ongetwijfeld mee te maken krijgen wanneer we gaan starten bij de Kindertafel. Daarnaast is er een Frauenfrűhstűck geweest, een bijeenkomst van vrouwen uit de gemeente, maar ook vrouwen die graag bij deze groep aanwezig zijn maar waarvoor de drempel om daadwerkelijk in de kerkdienst te komen te hoog is. Het was bijzonder voor Janneke om hierbij aanwezig te zijn, waarbij de vrouwen samen ontbeten, liederen zongen en er ook een mooi moment was waarbij een overdenking was en men met elkaar kon delen uit haar eigen leven. Een intiem moment waarbij het doel is uit te stralen en te vertellen dat God en Jezus iedere vrouw ziet en liefheeft, de zorgen draagt en kent.


Tenslotte

Een hoop meegemaakt in amper 4 weken. We kunnen u nog meer vertellen, maar gezien de lengte van de blog houden we het hierbij. Al met al gaat het goed met ons. We hebben het hier tot nu toe naar ons zin. Ondanks dat we moe zijn en ook de tijd nemen om uit te rusten zoeken we contact met mensen om ons heen. Hier, en van andere contacten, krijgen we ook weer nieuwe energie. Onze buren zijn overigens aardige mensen, die hebben we al even kort gesproken. We hoeven bij hen dus geen poos te wachten op een ‘hallo’. Wel bidden we om verdiepend contact en ontmoetingen met hen en anderen uit de buurt.
Met Lisa, Aron en Lars gaat het goed, ondanks dat ze nog best veel vragen naar mensen uit Nederland en af en toe een huilbui.
 
We kunnen oprecht zeggen: 10.000 redenen tot dankbaarheid!
Bedankt voor het lezen van deze (lange) blog. Een hartelijke groet van ons, Gerard, Janneke, Lisa, Aron en Lars uit Schwerin.
 
(ons nieuwe adres is: Johannesstrasse 9, 19053 Schwerin) 

Reageer op dit artikel

Geen Facebook? Reageer dan hier.