Lees meer » Jaarthema
2016-2017

In de wolken

ill860
Webredactie  | Plaatsingsdatum: 13 september 2017 

Ds. Wim Poldervaart, regiocoördinator GZB voor Latijns-Amerika: De titel ‘in de wolken’ heb ik niet ontleend aan het feit dat ik zo blij ben. Want voor mij zie ik heel wat ellende! Of vergis ik me?  Het ligt er maar aan hoe je het bekijkt, vanuit welke hoek! En eerlijk gezegd, mijn hoek is maar beperkt en eenzijdig! Vanuit mijn kant is het om te huilen!
 
Vanuit die andere hoek wordt me perspectief aangeboden. Ik voel dankbaarheid en vreugde binnenstromen. Kleine dingen die heel groot zijn mag ik zien! Zien met de ogen van het geloof. Of zoals 2 Kor. 4 : 18 het zegt: “Wij houden onze ogen immers niet gericht op de dingen die men ziet, maar op de dingen die men niet ziet; want de dingen die men ziet, zijn van het ogenblik, maar de dingen die men niet ziet, zijn eeuwig.”
 
Ik denk dat het voor u als lezer abacadabra is geworden.
 
Ik zal het u vertellen.
Ik ben vandaag in Lima (de hoofdstad van Peru) en heb ervoor gekozen om in Villa Maria in Manchay op bezoek te gaan. Het zal u weinig zeggen, maar het is een ‘pueblo joven’ (jonge wijk, een eufemisme voor een krottenwijk) waar mensen zijn neergestreken in de hoop een nieuw bestaan op te kunnen bouwen.
 
Het is nog een hele klim naar boven en langzaamaan wordt het kouder en vochtiger. De berg ligt in de wolken (nevel). Wanneer je hier loopt en de omstandigheden tot je door laat dringen, blijft er een gedachte over: ‘dit is geen leven’. Kleurloos en deprimerend.
Ver van alles, geen of nauwelijks water. Ook geen riolering en stroom!
 
Maar toch … hoe meer ik de kilte van de nevel voel, hoe zwaarder het lopen wordt, des te meer voel ik een warmte die met dankbaarheid te maken heeft. Ik hoor kinderen zingen. Te midden van deze krottenwijk staat een klein presbyteriaans kerkje. Hier werkt de jonge dominee Noe met zijn vrouw. Geholpen door een zuster die 2x2,5 uur moet reizen om mee te kunnen doen. In deze wijk waar honderden gezinnen wonen, heeft een van de GZB- zendingswerkers, ds. Peter Kleinbloesem een kerkje gesticht. Het gebouwtje is een ‘prefabkerkje’, eenvoudig, maar een juweeltje, waar rust vanuit gaat. Veel wil ik vertellen, maar laat ik het met foto’s duidelijk maken:

Op bezoek in Villa Maria


Ik voel me in de wolken, want hier word ik vrolijk van: “Want uit de mond van kleine kinderen en zuigelingen hebt U een sterk fundament gelegd.” (Psalm 8)

Reageer op dit artikel