Je tijd geven aan de ander is het mooiste cadeau

ill860
Webredactie  | Plaatsingsdatum: 7 juli 2020 

Samen eten, thee drinken of op het terras zitten kan mensen goed doen, merkt Harriëtte Smit: „Als je iemand je tijd geeft, geef je de ander een deel van jouw leven.”

Het Franse leven wordt langzaamaan weer hervat, voorzichtiger en individueler, maar genietend van wat er is en kan, wetend dat morgen alles anders kan zijn. Bars en bistro’s zijn weer open en sinds 22 juni kunnen we ook weer naar de bioscoop. Het zijn de kerken die als laatste hoopvol uitkijken naar de toespraak van president Macron op 10 juli: zal het aantal bezoekers omhoog kunnen? En mogen de mondkapjes af?

Ikzelf heb vorige week voor het eerst weer een van onze kerkelijke gemeenten bezocht. Na drie maanden ‘opgesloten’ gezeten te hebben in Aix en Provence, met alleen Zoom-kerkbezoeken, was het een ware vreugde om in Le Mas d’Azil m’n collega, vrienden en bekenden weer ‘live’ en in goede gezondheid te ontmoeten.

De kerk van Le Mas d’Azil in de Ariège was een van de eerste in de regio die begin juni de kerkdiensten hervatte. Er mogen maximaal veertig mensen naar een viering komen, en er moet vier vierkante meter rondom elk persoon vrij blijven. In Le Mas d’Azil is dat geen probleem, gezien het huidige aantal van twintig leden: dat past makkelijk.

Terug in de kerk
Het is bijzonder om te zien hoe het opnieuw beginnen van kerkdiensten na de lockdown nieuwe bezoekers aantrekt. Zo vertelt een tachtigjarige man, opgegroeid in een protestants gezin, dat hij na vijftig jaar afwezigheid weer een stap in de kerk heeft gezet. Het zien van een gesloten kerk tijdens de lockdown bracht hem tot reflectie: „Voordat ik té oud ben en niet meer mobiel ben, wil ik terug naar de kerk, een plek waar ik me als jongere veilig heb geweten.”

Ook de 35-jarige Frederik is nieuw. Hij is verschillende keren getroffen door kanker en verbleef op de grens van leven en dood. In die heftige tijd deed hij de belofte dat hij bij herstel iedere zondag God daarvoor zou danken. En sinds de kerk weer open is, zit hij op zondagen hier in de kerk. Ongemerkt blijft de kerk voor mensen een phare,een vuurtoren, een veilig baken in deze onzekere tijd waarin men op zoek is naar zeker houvast, essentie van leven en troost en bemoediging. Juist nu blijkt hoe tijd nemen en geven aan de ander een waar cadeau kan zijn. Een mooie vorm is samen te eten een vitale waarde in de Franse cultuur. De afgelopen dagen hebben we daarom in de pastorie verschillende mensen uitgenodigd aan tafel. 

Zo ontmoetten we buurvrouw Natali (53), een alleenstaande vrouw met een psychiatrisch ziektebeeld. Ze heeft haar tuin naast de ingang van de pastorie en kent de dominee goed. Zelf heb ik haar de afgelopen jaren leren kennen door ontmoetingen in de straat. We nodigden haar uit voor een theedrinkmoment: we kochten verse thee op de markt en diverse koekjes bij de bakker, zo gaven we haar een warm welkom met een gezellige tafel. Tijdens het bezoek vertelde ze ons dat ze in de acht jaar dat ze in deze straat woont nog nooit bij iemand thuis was uitgenodigd. Onze uitnodiging had haar diep geraakt. In vertrouwen deelde ze haar hart en voelde zich opgelucht gezien en gehoord te worden.

Een andere dag zat Gilles (51) aan tafel. Hij verloor net voor de lockdown-periode zijn baan, waardoor hij problemen heeft om het dagelijks leven te kunnen betalen. „Samen eten, leven delen en bidden lucht op en geeft ruimte van zijn”, gaf hij aan. We sloten af met het drinken van koffie in de net geopende bistro in het dorp, als teken van support. Toen we net op het terras zaten, liep Yvonne (83), weduwe en lid van de kerk, voorbij. Altijd staat ze klaar voor anderen. Spontaan
nodigden we haar uit om met ons een bak koffie te drinken. En zo genoten we van elkaar in de zon op het terras en vertelde Yvonne dat ze zelf nooit op een terras zit of in een restaurant eet. Mooi om haar stralende gezicht te zien. Ze genoot - en wij met haar.

Kostbaarste geschenk 
Tijd is het kostbaarste geschenk dat je kunt geven, omdat je er maar een bepaalde hoeveelheid van hebt. Als je iemand je tijd geeft, geef je de ander een deel van jouw leven. Investeren in de ander is zo ontzettend waardevol, nodig en tot zegen, juist nu! Predikant Christian Blanc,
voorzitter van de CNEF (Franse Evangelische Alliantie) is ernstig ziek geweest door corona en heeft de dood in de ogen aanschouwd. Hij zei het zo: „Het getuigenis dat we vandaag als christen moeten geven, is ons geloof zichtbaar uitleven door dicht bij hen te zijn die nabijheid vragen: armen, zieken en gebroken mensen. Te delen dat God er is en het lijden verlichten met Zijn aanwezigheid. De wereld gaat voorbij, maar Gods woorden blijven bestaan.”

Bron:  Friesch Dagblad 

Reageer op dit artikel

Geen Facebook? Reageer dan hier.