Kerst in Rwanda

ill860
Rik en Caroline Mager | Plaatsingsdatum: 29 december 2017 | Rwanda

Vorig jaar maakten we een grap: volgend jaar gaan we barbecueën met Kerst. Dat is niet helemaal gelukt, maar deze Kerst was zeker een bijzondere. Kerst in Rwanda, hoe ziet dat er eigenlijk uit?
 
Het begon allemaal een paar weken voor Kerst met advent. Sinterklaas wordt hier in Rwanda niet gevierd, dus is er in principe meer ruimte voor Kerst. Toch valt het niet op dat Kerst nadert. De temperatuur blijft onveranderd schommelen rond de 25 graden en vrijwel nergens in Kamembe is kerstversiering te bekennen. Maar in de kerk werd er wel aandacht besteed aan advent: elke dinsdagavond dachten we tijdens onze Bijbelstudie na over de tekst uit Jesaja 9 vers 6: ‘For unto us a Child is born, to us a Son is given, and the government will be on His shoulders. And he will be called Wonderful Couselor, Mighty God, Everlasting Father, Prince of Peace. Elke week bestudeerden we een van de namen van de Messias. Dit vers werd ook elke week in de kerk gelezen, tijdens de Kinyarwanda-dienst. En daarnaast zongen we meestal een kerstlied, vooral “Eer zij God in onze dagen” in het Kinyarwanda.
 
De 24e was Ordination Sunday: de dag waarop nieuwe deacons en pastors bevestigd werden in onze diocese. En het waren er veel: maar liefst 16 nieuwe deacons en 7 pastors. Maar dat kwam ook omdat de laatste keer al heel wat jaar geleden was. Aan deze zondag ging een week training vooraf. En daarnaast moest er ook een feestje worden voorbereid. Dus zaterdagochtend vroeg op om cake te bakken, haren te knippen, kleding (met de hand) te wassen, spullen naar het huis van goede vrienden te brengen met wie we samen het feestje zouden vieren, etc. Daarna door naar de kleermakers om een nieuwe umushanana (traditionele dracht) te laten maken. De rest van de ochtend hebben we op de markt doorgebracht om alles in te kopen. Eenmaal terug konden we gelijk aan de slag om de salades voor te bereiden. Maar al snel werden we ons weer geacht in de kerk te melden, waar het ook een bedrijvigheid van belang was. Alles om de grote dag zo goed mogelijk voor te bereiden. Gelukkig konden Carolines ouders bijspringen bij het voorbereiden van de salades, want bijeenkomsten in Rwanda hebben de neiging om a) te laat te beginnen en b) lang te duren. Uiteindelijk waren we pas na 7 uur ’s avonds weer thuis. En toen moesten de salades en de taart nog afgemaakt worden. Doodmoe rolden we ons bed in.
 
De volgende ochtend begon op tijd met de laatste voorbereidingen voor het feestje. Daarna was het tijd om naar de kerk te gaan. En dubbel bijzonder was wel dat we deze dag voor het eerst in de nieuwe kerk een dienst hadden. We verzamelden bij de oude kerk om in een grote optocht, onder tromgeroffel, naar de nieuwe kerk te lopen. Zelfs de politie kwam nog langs om het verkeer tegen te houden, zodat we over de weg konden. In de dienst werden, zoals al eerder genoemd, de nieuwe deacons en pastors bevestigd. Dat gebeurde door een voor een te knielen voor de bisschop, die de zegen meegaf. De vrouw van de te bevestigen deacon of pastor knielt achter haar man, om aan te geven dat het een gezamenlijke taak is. Een nieuwe mijlpaal in onze tijd in Rwanda!



Na de viereneenhalf uur durende dienst was het tijd voor een feest. En feest in Rwanda betekent niet koffie en taart, zoals in Nederland. Er moet een volledige maaltijd klaarstaan. Gelukkig hoefden we dat niet allemaal alleen te doen. Een goede vriend werd ook bevestigd, dus vierden we ons feestje samen. Gezellig samen eten, drinken en luisteren naar speeches. En uiteraard kan er op een feestje met Nederlanders niet helemaal taart ontbreken, dus dat was een perfect toetje.
 
Een dag later was het dan echt Kerst. ’s Ochtends was er een gezamenlijke dienst van de Kinyarwanda en Engelse dienst. ’s Zondags was meegedeeld dat we als bezoekers van de Engelse dienst een lied moesten zingen in de Kerstdienst. Gelukkig is er muzikaal talent aanwezig en konden we twee liederen zingen: “O come, all ye faithful” (Komt allen tezamen, te bekijken en beluisteren via onze facebookpagina) en “Joy to the world”. Na de dienst waren we moe en konden we thuis uitrusten van een paar zeer drukke dagen. ’s Avonds hebben we samen met de familie Godeschalk gegeten. Zo kregen we toch een beetje een Nederlands kerstgevoel.
 
Ook de dagen na Kerst waren nog druk met allerhande regeldingen. Maar we kijken met een voldaan gevoel terug op onze eerste Kerst in Rwanda. We hopen dat jullie ook gezegende kerstdagen hebben gehad. En daarnaast wensen we jullie het allerbeste toe voor 2018: een gezegend nieuw jaar waar God dichtbij mag zijn. Hartelijke groet uit Rwanda!

Reageer op dit artikel

Geen Facebook? Reageer dan hier.

  • Berna Bartels

    31 december 2017, 03:51

    Lieve Carolien en Rik,
    Wat mooi om te lezen hoe jullie bevestigd zijn in Rwanda en bijzonder om dit zo met de ouders van
    Carolien te beleven. We bidden jullie Gods wijsheid, kracht Vrede en Inspiratie toe voor het nieuw jaar. Gods Zegen in alles wat jullie ondernemen. Hartelijke groet, Berna Bartels
  • Herma Heidekamp

    10 januari 2018, 04:03

    Was vast een indrukwekkende dienst Rik en Caroline!!
    We wensen jullie ook een gezegend 2018!