Lees meer » Jaarthema
2016-2017

Kindergraven

ill860
Willem en Joanne Folmer | Plaatsingsdatum: 15 juli 2017 | Congo

In de afgelopen drie weken zijn er meer dan zeven kinderen overleden. De drie baby’s die kort na de geboorte zijn overleden niet meegerekend. De meeste van deze kinderen waren jonger dan vijf jaar en overleden binnen een uur nadat ze in het ziekenhuis gearriveerd waren. Vanwege ernstige bloedarmoede door malaria. Het is vreemd om te zien hoe makkelijk en soms ook hoe snel het leven stopt. De ene moment is er wel ademhaling, de volgende moment niet meer. Zomaar, door een ziekte die zo makkelijk te behandelen is, maar waar meestal te laat mee wordt gestart. En ook omdat de traditionele dokters eerst worden geprobeerd. 
 
De moeders reageren meestal heftig: schreeuwend, gillend en huilend. Sommigen rollend op de vloer. Zelfs als we thuis zijn, weten we daardoor of er weer iemand overleden is. 
Een meisje van drie jaar, Gloria, werd ook begraven in Itendey. Ze was het nichtje van de pastor, onze buurman. Ze kwam nadat ze drie maanden in andere ziekenhuizen behandeld was in een hele slechte conditie en ondervoed in Itendey. Voor haar bloedarmoede kreeg ze een transfusie toegediend. Twee dagen later echter was er weer sprake van ernstige bloedarmoede en omdat er niet op tijd bloed gevonden werd overleed ze.
 
Direct daarna werden allerlei voorbereidingen getroffen. Bij onze buurman werd een tent gebouwd van stokken en plastic voor de gasten. Dezelfde middag kwamen er allerlei gasten aan, de meeste familie. De hele avond en de hele nacht werd er gebeden, gezongen en muziek afgespeeld. Omdat dit zich niet veel meer dan 25 meter van onze slaapkamer afspeelde, sliepen wij ook niet. De volgende dag was er de begrafenis met vooraf een dienst. Er waren zo’n 150 gasten die in de geïmproviseerde tent zaten en mensen vanuit het dorp zaten er omheen. Er werden verschillende meditaties gehouden en verschillende koortjes voerden een lied op. Onder andere een groep van vier jongens. Eerlijk gezegd zouden ze bij ons niet heel serieus genomen worden gezien hun zonnebrillen en de opdruk van hun T-shirts. Nu echter werd er heel emotioneel op hun lied gereageerd door de familie. Ze zongen ‘Adieu Gloria, ma baby’. De moeder van Gloria liep regelmatig heen en weer. Het was mooi om te zien dat er alle plek was voor de moeder om te huilen, heen en weer te lopen en te schreeuwen. Er werd niet op gereageerd, de mensen waren gewoon om haar heen. Meestal is huilen niet echt toegestaan in de cultuur (zeker niet voor kinderen), maar op dit moment gelukkig wel.
Aan het einde van de meditaties werd de kist opengedaan. Iedereen kon even naar Gloria komen kijken en ondertussen wat geld doneren voor de onkosten. Vervolgens werd de kist dicht gemaakt en naar het graf gedragen. Iedereen liep mee. De ceremonie bij het graf was kort. Er werd even gezongen en gebeden. De kist weer neergelaten en direct werd het graf door enkele jongens dichtgegooid. Als een definitief einde. Na afloop keerde iedereen terug om te blijven eten (daarom zijn begrafenissen zo duur) om daarna weer naar huis te vertrekken.
 
De muziek, gebeden en meditaties waren 30 uur non-stop doorgegaan. Het was een hele andere ceremonie dan in Nederland. Een heel stuk minder rustig, minder somber. Maar er was wel meeleven, zelfs van de nieuwsgierige mensen die even kwamen kijken. Ze stonden toch even om de ouders heen die hun kind moesten afstaan. Wat moet je tegen ze zeggen? ‘Pole sana’ (I’m sorry) is hier gebruikelijk. Maar verder blijven er niet veel woorden over.
 
Het lijkt wel alsof de cyclus van het leven hier zoveel sneller verloopt. Veel meer kinderen die geboren worden, ook veel meer die overlijden. Een kind van vijf heeft hier over het algemeen al enkele begrafenissen van andere kinderen meegemaakt. De gebrokenheid van het leven is er daardoor wel heel nadrukkelijk. En daardoor ook de behoefte aan de belofte dat het niet altijd zo zal doorgaan. Alle dingen zullen nieuw gemaakt worden. Een belofte van een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. ‘En God zal alle tranen van hun ogen afwissen, en de dood zal er niet meer zijn’. 

Reageer op dit artikel