Leven uit koffers

ill860
Peter en Jeannette de Groot | Plaatsingsdatum: 12 november 2021 | Zuid-Soedan

“Dan heb je dus altijd een soort vakantiegevoel?”, vroeg iemand ons. We hadden verteld dat we nu wekelijks enkele dagen op en neer reizen naar Kajo Keji in Zuid-Soedan en uit koffers leefden. Maar laat me bij het begin beginnen.
 
Omdat de veiligheidssituatie langzaam is verbeterd in Zuid-Soedan kon Kajo Keji Christian College afgelopen zomer eindelijk terugkeren naar hun eigen plek. Dat betekent dat ook wij ons zijn gaan richten op verhuizen. Eerst was het nodig om de werkvergunning en visa op orde te krijgen, anders konden we het land niet eens in. Sinds eind september is dat voor elkaar en reizen we wekelijks heen en weer.
 
Daardoor leven we in twee werelden. Op woensdagmorgen pakken we de benodigde spullen bij elkaar en rijden naar Kajo Keji. Op vrijdagmiddag gaan we weer terug. Ons thuis is nu nog in Moyo, maar in gedachten zijn we steeds meer bezig met wonen in Kajo Keji.
 
Dat reizen is bepaald niet alles. Het geeft ons niet het gesuggereerde vakantiegevoel (de opmerking was overigens met een knipoog bedoeld). En dat deed ons beseffen dat velen van onze Zuid-Soedanese collega’s en studenten van de college de afgelopen tijd in een min of meer vergelijkbare situatie verkeerden.
 
Hun verblijf in het vluchtelingenkamp was gericht op tijdelijk. Ze hadden, toen ze moesten vluchten, dat meegenomen wat ze konden dragen. En zo leven ze al bijna vijf jaar ‘uit koffers’ zou je kunnen zeggen. Want verreweg de meesten zouden niets liever willen dan terugkeren naar hun eigen plek. Hopelijk is dat moment nu dichtbij gekomen en mag 2022 het jaar zijn waarin de ‘koffers’ voor hen kunnen worden opgeborgen.

Reageer op dit artikel