Licht in de duisternis

ill860
Kees en Claudia Geluk | Plaatsingsdatum: 18 april 2019 | Costa Rica

Je hoeft alleen maar een bruggetje over en je gaat een hele andere wereld binnen. La Tabla is een arme wijk in San José waar niemand naar binnen wil. Ze blijven liever aan deze kant van het bruggetje. Men zegt dat het heel gevaarlijk is. Ze overvallen en ze doden je. Is dat echt zo?

La Tabla is een wijk die uit 400 families bestaat. 80% zijn Nicaraguanen. Meer dan 30 jaar geleden zijn deze stukken grond door hen in bezit genomen. In Nicaragua is dat heel normaal. Dat heeft men de mensen aangeleerd na de Revolutie van 1979. En hier wordt dat dus ook gedaan.

De wijk bevindt zich tussen twee rivieren, die nu vervuild zijn. De geur is onprettig, daar moet je echt even aan wennen. Wat je ziet zodra je het bruggetje over bent, zou je kunnen omschrijven als een favela. Op deze plek zijn veel jonge daklozen, die uit andere wijken komen. Ze zijn onder invloed van drugs. Ook houden ze 24 uur per dag in de gaten wie er de wijk binnenkomt. Ze hebben een walkietalkie, waarmee ze doorgeven of de kust veilig is of niet. Nu kennen ze me al: ik (Claudia) ben de juf. Ik groet ze: “goedemorgen” en “goedemiddag”. Terwijl ik door de straat loop naar het gebouwtje waar de kinderen eten krijgen (de comedor), zie ik andere groepen jongeren met plastic zakjes. Zijn het drugsverkopers? Ja, daar leven velen van hier. Maar er zijn er ook velen, die met veel moeite hun huisjes gekocht hebben en verder opknappen. Ook zijn er velen die alleen maar kamers huren waar ze met hun gezinnen van 4 tot 6 personen in wonen. Ze werken hard om dit te kunnen betalen. Hun salarissen zijn erg laag. Dit is dus het enige wat ze kunnen betalen.

Licht zijn in de duisternis. Dat is wat predikante Bella Flor al 22 jaar doet. Het is bewonderenswaardig vanwege alles wat ze heeft meegemaakt: diefstal, kogels, afrekeningen. Ze heeft ervaren dat God haar steeds beschermt en ze volgt de roeping om solidair te zijn met deze mensen die hier buitenlander zijn. Door haar werk is er heel veel veranderd in de gemeenschap. Een voorbeeld is de comedor, waar dagelijks 50 tot 80 kinderen eten. Hier krijgen ze liefde, wordt er naar ze geluisterd en als ze een probleem hebben, zoekt de predikante met ze naar een oplossing. Ze bemoedigt de mensen vanuit de bijbel en stimuleert hen om te dromen.

Het grootste probleem in de wijk is de lage scholing van de mensen. De meerderheid kan niet lezen en schrijven. Daarom vinden ze ook geen werk. Het is makkelijker om drugs te verkopen of om te stelen…

Inmiddels ben ik al onderdeel van deze wijk. “Hola hija” (hallo dochter), zei een oude man pas tegen me. Ik help kinderen om hun huiswerk te maken en geef ze complimentjes. Ze missen vaak liefde en aandacht. Ze zijn blij als ze me zien. Ze rennen naar me toe om me te omhelzen en houden hun wangen naar me toe zodat ik ze een kusje kan geven. Een beetje liefde in de duisternis…

Reageer op dit artikel

Geen Facebook? Reageer dan hier.