Muziek Nederlandse jongeren verbindt culturen en doorbreekt grenzen

ill860
Webredactie  | Plaatsingsdatum: 17 april 2018 

Op de uitnodiging of ze met Pasen opnieuw wilden komen, hadden ze spontaan ‘ja’ geantwoord. Tickets werden geboekt en voorbereidingen getroffen. Het verhaal over een bijzondere uitwisseling tussen Nederland en Frankrijk.

 
Afgelopen Goede Vrijdag stonden ze opnieuw alle acht op de stoep van de pastorie van Le Mas d’Azil. Met als doel: de Fransen ontmoeten en bemoedigen door de inzet van hun muzikale gaven. Op het programma staan het geven van een concert (opbrengst voor renovatie van dat kerkje) en de begeleiding van diverse paasvieringen. Hun komst is een waar cadeau voor de kleine vergrijsde gemeente van Le Mas d’Azil.
 
Afgelopen zomer hebben ze elkaar voor het eerst ontmoet tijdens een GZB-Experience reis die georganiseerd was naar dit dorp. Hun enthousiasme, vrolijke lach, de bereidheid om de handen uit de mouwen te steken en door hun muzikale talent in te zetten, veroverden ze al snel de harten van de inwoners van Le Mas d’Azil. Die reiservaring heeft hen tot een vriendengroep gemaakt. Een mooie groep jongeren die durven te staan voor wie ze zijn en wat ze geloven. Bijzonder is het om te zien hoe makkelijk ze zich voegen in de Franse cultuur, weten te anticiperen op werken met de ‘Franse slag’ en zich dienstbaar opstellen.



Bejaardentehuis
Ondanks dat ze vermoeid waren van een drukke studie/werkweek en hun vroege vlucht werd er al vrij snel na aankomst gerepeteerd in de kerk. Spontaan werd een bezoekje gebracht aan het bejaardenhuis om verpleegkundige Delphine - die ze van de zomer hebben ontmoet – te groeten en te zingen voor de ouderen. De komst van de Nederlandse jongeren gaf de gemeente van Le Mas d’Azil de mogelijkheid om het Paasweekend een ‘extra’ muzikale omlijsting te geven. Naast het orgel, was er nu ook piano, viool, trompet en djembé. Op Goede Vrijdag werden er ingetogen stukken van de Paascantate van Bach gespeeld en klonk ook het Gethsémané van Sela. Vol aandacht luisterden en genoten de Fransen van hun prachtig gekozen muziek.

 
De Goede Vrijdag-viering wordt ieder jaar in dit dorp samen met de katholieken gevierd. Dit jaar was de protestantse kerk gastheer en werd de dienst geleid door zowel de dominee als de pastoor. Na afloop was er een gezamenlijke eenvoudige maaltijd in het dorpshuis: een bolletje rijst met tonijn en een appel toe. Katholiek, protestant, Fransen en Nederlanders met elkaar in gesprek aan dezelfde eettafel. Muziek heeft geen taal nodig. Het creëert ontmoeting, verbindt en doorbreekt cultuur- en kerkgrenzen.
 
Het weekend gaf de Nederlandse jongeren de mogelijkheid om Pasen in een andere cultuur te ervaren. Binnen de Franse christelijke cultuur is de paaswake (Veillée Pascale) van Stille Zaterdag een indrukwekkende viering. Dit jaar werden er in Frankrijk in de paasnacht zo’n vierduizend mensen gedoopt, waarvan het merendeel is in de leeftijd van 18-35 jaar. Toen we een aantal maanden geleden pastoor Jean-Marcel belden of we bij hem de paaswake mochten bijwonen, reageerde hij direct enthousiast: ‘Van harte welkom en we willen graag hun muzikale talenten inzetten.’ Van stil ingetogen tot een uitbundige vrolijkheid, alles wat de kerk aan rijkdom bevat om uiting te geven aan het geloof kwam in deze mis tot uiting en resulteerde in een zinnenprikkelend geheel van licht, zang en riten. Wat een rijkdom: het vuur, het woord, het water, brood en de wijn. Alles verwijst naar de dood en verrijzenis van Jezus die nieuw leven geeft. Dankzij de inzet van de jongeren, had deze paaswake dit keer muzikale begeleiding. Het Gloria van Händel, gevolgd door het U zij de glorie op orgel en trompet vormde een prachtig muzikaal slot. Het was Pasen geworden en dat werd gevierd. Warme chocolademelk, chocolade eieren, crêpes en cider waren een zeer welkome versnapering na de drie uur lange zit. Het feest werd vervolgd in de pastorie, waar een prachtig gedekte tafel ons opwachtte: pizza, heerlijke wijnen en een smaakvolle appeltaart. Wat een feestelijke paasnacht.
 
Houtkachel
Op paasmorgen zongen we opnieuw het U zij de glorie, dit keer in het plattelands kerkje van Lézère. Onze aanwezigheid verdubbelde het aantal kerkgangers en de gemiddelde leeftijd werd verlaagd. In alle eenvoud vierden we Pasen rondom een tafel met brood en wijn in een met een houtkachel verwarmde kerk. Dankzij de jongeren werd er weer gespeeld op het oude harmonium. Muzikale begeleiding doet mensen zingen!
 
De reacties van de jongerenwaren veelzeggend. Jos (21): “Iets wat mij is bijgebleven is de onderlinge verbondenheid en eenheid als gelovigen. Samen kerk zijn, hoe klein de gemeente ook is, dat begrijpen ze daar wel. Prachtig om te horen hoe God ons wilde gebruiken om de kerk weer in beweging te zetten en te ervaren hoe God de kerk in Le Mas d’Azil gebruikt om ons weer te inspireren voor onze kerken hier.” Ruth (20) was al even enthousiast: “Dit weekend was heel bijzonder en ontroerend. Wij konden niet alleen de kleine gemeente in Le Mas d’Azil bemoedigen, maar zij waren – en zijn – ook voor ons een enorme inspiratie. Hun gastvrijheid, hun liefde voor en samenwerking met de katholieken en hun getuigenissen zal ik nooit vergeten. Het is geweldig om in God verbonden te zijn met deze Franse broers en zussen!”
 
Positief present zijn in dit dorp, de ander zien en horen, je talenten inzetten voor de ander… dat is te prijzen in deze Hollandse jongeren! Ze zijn zomaar een weekend gekomen, op eigen kosten. En wat een zegen. Hun aanwezigheid heeft een onvergetelijk paasweekend geschreven in het hart van de Fransen.
 
Harriëtte Smit werkt in Aix- en Provence als landelijk jeugdwerker binnen de Union Eglisé Protestante Réformée Evangéliquede France
 
Dit artikel verscheen eerder in het Friesch Dagblad

Reageer op dit artikel