Naaste zijn

ill860
Leendert en Nelleke Wolters | Plaatsingsdatum: 8 november 2021 | Tsjechië

Er is één ding waar zowel christenen als niet-gelovigen een enorme hekel hebben en dat is … evangelisatie. Laten we maar eerlijk zijn. Op straat aangesproken worden is op z’n zachtst gezegd irritant. Maar zelf iemand vragen: ‘Ken jij Jezus al?’ - dat doen we natuurlijk liever niet.
 

In Network Praha denken dit seizoen na over ‘evangelisatie’. Want het Evangelie delen, dat is natuurlijk wel iets wat we voelen als opdracht. Na de massa-events (à la Billy Graham) leggen we in onze kring veel nadruk op het persoonlijk getuigenis, of ook wel individuele evangelisatie. Maar niet alleen leidt dat vaak tot misbruik van vriendschap, ook blijven de meesten van ons achter met een permanent schuldgevoel: doe ik wel genoeg?

 

Evangelisatie doen?

Natuurlijk. Er zijn christenen die het lukt. Voor wie, schijnbaar zonder problemen, een gesprek verschuift naar geloofsvragen. En ook mij overkomt het. Soms. Zoals die ene keer in het vliegtuig terug vanuit Amsterdam naar Praag. Een Nederlandse zakenman in de stoel naast mij luchtte zijn hart: over zijn overleden vader, zijn jeugd in de kerk en zijn vragen over het geloof.
Voor zulke kansen mogen we onze ogen niet sluiten.
 
Maar hoe moet het dan wel met evangelisatie? Eén van de antwoorden die we in Network Praha met elkaar ervaren is het ‘een naaste zijn’ voor mensen om ons heen. Nabijheid zoeken in de levenssituaties waarin de ander zit. En daarbij mogen we de kracht van onze interne nabijheid in de gemeente naar buiten toe inzetten. Want een naaste willen we ook zijn voor onze geloofsgenoten.

 

Wat is de juiste vraag?

Een naaste zijn dus. De vraag in de Bijbel is dan: ‘Wie is mijn naaste?’ Dat is in deze tijd van na de lockdowns een relevante vraag. Uit zorg voor het Corona-virus hadden we fysieke afstand nodig, maar in de volksmond werd dat ‘social distancing’. Een geweldige misvatting want het gevolg is dat mensen contacten en vrienden hebben verloren. Zelfmoord neemt toe, zowel in Tsjechië als in Nederland.

En de waarheid moet gezegd worden, ook wij hebben ons sociale netwerk zien slinken. Maar nochtans is de vraag die we onszelf moeten stellen: ‘Hoe kan ik een naaste zijn voor de ander’. Hoe kan ik dichtbij komen in zijn of haar levenssituatie en daarin nabij zijn. Vragen hoe het met iemand gaat, doorvragen en voor hen bidden. En daarbij oog hebben voor kairos in het leven van de ander, voor wat de Heilige Geest al doet.
 
Voor wie ben jij een naaste?
 

Reageer op dit artikel

Geen Facebook? Reageer dan hier.