Ontwortelen én wortelen

ill860
Kees en Esther van der Knijff | Plaatsingsdatum: 20 november 2020 | Libanon

Wat doen jullie nu in zo’n voorbereidingstraject? En hoe beleven jullie deze periode? Zomaar twee vragen die deze weken regelmatig gesteld worden. Een eerlijk antwoord heeft twee kanten.
 
Allereerst staat deze periode in het teken van ontwortelen. Soms voelt het of alle vastigheid afgesneden wordt. Het huis gaat in de verkoop, de eerste spullen gaan de deur uit, de verhuizer taxeert wat er wel en niet mee kan of opgeslagen kan worden. Een paar dagen geleden kwamen de nieuwe koffers binnen en keken we elkaar aan: past daar straks ons leventje in?
Ook in de contacten met familie en vrienden is het afscheid nemen begonnen. Dat is in deze coronatijd extra vreemd, want zomaar even afspreken is er niet bij. En alle natuurlijke contactmomenten liggen grotendeels stil. Toch hopen we veel mensen nog fysiek te ontmoeten, want de komende jaren zal er al heel veel digitaal moeten.
 
Ontwortelen dus, op allerlei terreinen. Gelukkig worden we vanuit de GZB goed begeleid, er lopen veel ervaringsdeskundigen rond die weten waar we doorheen gaan. Door allerlei trainingen en bezinningen worden we voorbereid op het leven in een andere cultuur.

Er zijn dagen dat het ontwortelen overheerst. Dat het ons even allemaal aanvliegt. Maar toch… daarnaast is er gelukkig die andere lijn. Juist in deze overgangstijd komt het erop aan dat onze wortels goed zijn, zodat we straks tegen een stootje kunnen.
 
Allereerst is dat de wortel van roeping en missie. Want waarom gaan we nu eigenlijk, wat is onze drive? In gesprekken over missiologie (theologie van de zending) worden we bemoedigd: uiteindelijk is het Gods eigen missie, Zijn heilsplan met deze wereld. Dat hangt niet van ons en onze plannen af, maar we mogen ons er wel als een instrument voor in laten schakelen. Daar zien we meer en meer naar uit, zeker als we van mensen in Libanon horen dat God echt aan het werk is, ook onder moslims.
 
Nóg belangrijker is die andere wortel: het leven met God. Tijdens een retraite dachten we erover na: hoe zorgen we ervoor dat we ook zelf steeds weer gevoed worden? Wat hebben we nodig om het straks lichamelijk en geestelijk goed vol te houden? Daarin de goede prioriteiten stellen valt in Nederland vaak al niet mee, maar voor ons werk in Libanon komt het er ook echt op aan.

  Retraite op 'de Wittenberg'

We vinden het mooi om te merken dat er wat dat betreft in deze periode ook echt iets gebeurt. Misschien moesten we wel wat van onze vastigheid kwijtraken om weer te beseffen waar die vastigheid écht ligt. Misschien moesten we wel ontwortelen om weer dieper wortel te kunnen schieten…
 

Reageer op dit artikel

Geen Facebook? Reageer dan hier.