Op outreach

ill860
Robert en Danja Duits | Plaatsingsdatum: 16 februari 2021 | Albanië

Vorige week zaterdag was het dan eindelijk zover!  De vorige keer was alles georganiseerd, maar door coronabesmettingen moesten we het toen op het laatste moment afblazen. Dit keer kwam alles in een stroomversnelling en binnen een week was het geregeld: een outreach naar een dorpje tussen de bergen. Een outreach kun je op allerlei manier doen, maar in dit geval ging het om een medische outreach. In een team met 2 dokters,  2 verpleegkundigen en ik als fysiotherapeut vertrokken we in alle vroegte die ochtend vanuit Tirana.

We gingen overigens niet zomaar op de bonnefooi naar dat dorpje toe. Het voorgangersechtpaar van een kerk uit een nabijgelegen stad had a lang het verlangen om naar dit dorpje toe te gaan om mensen te ontmoeten en kennis te maken. Aangezien er in dit dorp en in de nabije omgeving geen medische voorzieningen zijn, werd via het GZB kerkenprogramma Fokusi de hulp ingeroepen van de kliniek waar ik als fysiotherapeut aan verbonden ben.

Doordat we mooi op tijd waren, was er nog genoeg tijd om even koffie of thee te drinken. Binnen was het er overigens wat kil en kaal, maar de koffie smaakte prima. Ondertussen schoof een jong stel aan dat ook onderdeel was van het team dat vanuit de kerk mee zou gaan. Na de koffie stappen we op en rijden naar de kerk waar we de overige leden van het kerkteam ontmoeten. We doen een kennismakingsrondje, bespreken kort een aantal praktische zaken en nemen de tijd om samen te bidden. We vragen of God bij ons wil zijn op deze dag en ons en de mensen die we ontmoeten wil zegenen.

We rijden weg uit het stadje en nemen op een doorgaande weg een afslag naar links. De weg is goed en langzaam slingeren we wat omhoog dan weer naar beneden. We komen aan bij een steile brug over een rivier. Het laatste stukje van de weg is onverhard, dus we rijden langzaam het dorpje binnen. Het team van de kerk had op vrijdag ervoor de ruimte al schoongemaakt, stoelen en tafel geleend van het schooltje om de hoek én ze hadden aangekondigd dat ze op zaterdag terug zouden komen.

We zetten onze spullen klaar, het kerkteam schenkt ondertussen de eerste koffie en thee in voor de eerste mensen. Even later kunnen we beginnen. We werken met stations, een intake- en registratieplek, daarna lengte/gewicht en controle van de bloedsuikerspiegel, vervolgens bloeddruk en tot slot langs de dokter voor bespreking van de resultaten en advies. Als fysiotherapeut zie ik ook diverse mensen met allerlei klachten aan spieren en gewrichten.

Fotoalbum 'Op outreach'


Een situatie springt eruit. Een jongeman komt vragen of ik zijn 57-jarige vader wil zien, omdat hij sinds 6 weken halfzijdig verlamd is. Natuurlijk wil ik dat en 1,5 uur later komt hij terug mij zijn vader liggend achterin zijn auto. We maken kennis en ik vraag wat er gebeurd is. Hij blijkt een herseninfarct te hebben gehad en is naar Griekenland geweest voor een MRI en behandeling. Na ontslag uit het ziekenhuis is hij thuis op bed gelegd en heeft hij niets meer gedaan. Ik hoor in zijn woorden de wilskracht om er alles aan te doen om te herstellen, maar hij zegt niet te weten wat te doen. Ik leg aan hem en zijn zoon uit dat het heel belangrijk is dat hij gaat oefenen. We nemen een aantal belangrijke oefeningen en adviezen door. De jongeman en zijn vader zijn blij, want ze kunnen wat gaan doen. Ik ben ook blij en dankbaar dat ik ze op weg heb kunnen helpen. Tegelijkertijd heb ik zeker ook zorgen over het ontbreken van (para)medische voorzieningen voor deze man. We nemen afscheid en de pastor van de kerk vraagt of hij voor de man en zijn familie mag bidden. Dat mag en zo bidden we in de warmte van de eerste lentezon voor deze man, liggend achterin de auto van zijn zoon.

Deze man was niet de enige waarvoor we mochten bidden. Iedereen die klaar was bij het dokter werd bij buitenkomst aangesproken en gevraagd of er gebeden mocht worden. En er werd het Evangelie van Jezus Christus gedeeld.

In de loop van de middag werd er afgerond, de spullen werden weer ingepakt en sloten we met het team van de kerk deze dag af met een lunch, een terugblik en gebed. Wat bij mij bleef hangen uit de terugblik, was dat er volgens het kerkteam een grote openheid was voor het Evangelie! Een dag waarin het Evangelie werd gedeeld in woord en daad. Een dag om vooral dankbaar op terug te kijken! Het ligt in de planning om over een tijdje nog een keer naar dit dorp te gaan voor een outreach. Ik kijk er naar uit!

Reageer op dit artikel