Op werkbezoek in Nepal

ill860
Webredactie  | Plaatsingsdatum: 23 mei 2019 

Tim Verduijn, regiocoordinator Zuid-Oost Azië is op bezoek bij gemeenten in de bergen van Nepal. Lees zijn reisverslag waar hij zijn ervaringen deelt. Hij is samen met Marleen Adema, programmaleider  Nepal, op reis in Nepal om de partners en projecten in Nepal te bezoeken en vanuit de GZB te ondersteunen.

Bezoek gemeenten in de bergen
Naast vergaderingen en allerlei overleggen is er tijdens dit bezoek aan Nepal ook tijd gepland om gemeenten te bezoeken in Gorkha en Dhading district. In totaal hebben we drie dagen uitgetrokken om deze afgelegen gemeenten te bezoeken. We gaan de bergen in. Uren hobbelen in de four wheel drive over smalle en steile bergpaden. We zitten dus heel wat uren in de auto. Niet omdat de afstanden zo groot zijn!  Gelukkig is de moesson tijd nog niet aangebroken. Anders zou het niet gaan In de moessontijd is het bijna niet te doen met de auto of de motorfiets. En dan nog te bedenken dat er ook in de droge tijd nog heel veel dorpen niet met de auto bezocht kunnen worden.
De weg stopt en dan verder lopen. Dagen lopen…… Op de steile berghellingen zijn op veel plaatsen gemeenten van Christus. Van mijn medereizigers hoor ik dat er honderden  gemeenten zijn. Gemeenten die op zaterdag samenkomen om naar Gods woord te luisteren, om samen te bidden en samen te vieren. We ontmoeten broeders en zusters die het evangelie delen in deze afgelegen plaatsen. Het zijn bijzondere ontmoetingen. Ontmoetingen die die zowel voor hen maar zeker ook voor mij bemoedigend zijn.


 
Het mag wat kosten..
Veel voorgangers die we ontmoeten zijn de gemeente waar ze voorgaan ook zelf gestart.  Ze blijven verbonden aan de gemeente maar zijn daarnaast ook weer nieuwe gemeenten gestart.
De kerk in Nepal groeit. Hoewel er vanuit de overheid meer restricties komen groeit de kerk. Het gebied dat we bezochten is een voornamelijk boeddhistisch gebied. Predikanten ervaren de tegenstand. Eén van de predikanten die we bezoeken ervaart de tegenstand regelmatig. Er worden stenen op de kerk gegooid. Hij wordt achtergesteld als hij vraagt om hulp bij de overheid. Regelmatig moet hij aangifte doen bij de politie vanwege geweld. Toch gaat hij niet weg. “God heeft me hier geroepen. Ik kan dan toch niet weggaan”! “Ik blijf hier en mijn verlangen is dat het hele dorp Jezus leert kennen”. “En dat er over vijf jaar een nieuwe gemeente is gestart in het naburige dorp”. Hij blijft met zijn gezin met drie kleine kinderen. De predikanten die we hebben gesproken moeten in hun eigen onderhoud voorzien. Er is nauwelijks aandacht voor geven aan de kerk voor de voorganger. Zij voorzien in hun eigen onderhoud door het land te bewerken. Voorganger zijn kost wat. Ondanks de weinige middelen in de gemeente hebben velen nog grote plannen zoals de uitbreiding van het kerk gebouw, starten van een nieuwe gemeente, enz. Hoe dat allemaal moet? Eén van de voorgangers verwoorde het als volgt: “ I am a volunteer, Jesus provides”.
  
Gebed
Gebed is belangrijk in Nepal. In de kerkdienst is er veel ruimte voor gebed. Iedereen bidt hard op. Allen tegelijk. Wel even wennen om in het luidruchtig gebeuren zelf ook te bidden! Maar na een aantal bijeenkomsten raak je er aan gewend. Gebed is belangrijk. Men heeft er ook wat voor over. Een dag lopen voor een gebedsbijeenkomst is geen probleem. Men doet dat zeer regelmatig. Berg op en berg af naar een gebedsbijeenkomst!  Het mag wat kosten…..! Samen komen en samen bidden is belangrijk. Bidden kan ook onderweg als je een gemeentelid tegenkomt die om gebed vraagt. Er wordt meteen een gebed uitgesproken. Bidden voor zieken is ook belangrijk. Veel christen zijn tot geloof gekomen door genezing. Ik heb meerdere verhalen gehoord van mensen die tot geloof gekomen zijn omdat ze van een ziekte genezen zijn. Bezoeken aan de Hindoe tempel, gebeden tot Boeddha en toverdokters brachten geen genezing. Alleen Jezus bracht genezing. Wonderen gebeuren in Nepal. Mensen worden genezen door het gebed en bekeren zich tot Jezus. De kerk groeit door te bidden.


 
Gastvrijheid
Drie dagen op stap, dan moet je ook ergens slapen. De eerste nacht was er nog ergens een klein hotelletje. De tweede nacht was er geen hotelletje of guesthouse. Dus sliepen we bij de predikant thuis. Met vier man op bezoek en verwelkomd  bij de predikant. Slapen in de pastorie! Zo groot was de pastorie nou ook weer niet. Toch was er ruimte genoeg. Wat schuiven en stapelen en toen was er ruimte genoeg. Zelf kreeg ik het bed van de predikant. Daar viel niets tegen in te brengen. Niet moeilijk doen over lakens en dekens of de afwezigheid van een matras, je waardeert de gastvrijheid. Niets is te veel. Ook vertrek je niet met lege handen. We kregen verse aardappels mee, mais, vruchten en allerlei andere producten van het land. We konden niet zo maar vertrekken! Wat konden we er tegenoverstellen? We hadden nog een pakje stroopwafels, die op veel reizen mee gaan. Lekker zo’n koek uit Nederland  en worden meteen gedeeld met iedereen die aanwezig is. Een kleinigheid tegenover zoveel gaven. Een les in gastvrijheid.
 
Aardbeving
In het gebied dat we bezochten lag het episch centrum van de aardbeving van vier jaar geleden. Wat valt op na vier jaar? Heel veel huizen weer opgebouwd. Scholen zijn hersteld of opnieuw gebouwd. Wegen zijn hersteld en aardverschuiving opgeruimd. Het leven gaat door. Mensen zijn bezig met hun dagelijkse dingen, het bewerken van hun land, de huishoudelijke zaken, de kinderen gaan naar school. De dagelijkse gang van het leven is weer opgepakt. Op het eerste gezicht valt er weinig  op. Wat echter wel opvalt is de vele blauwe  golfplatendaken. Tegen de berghellingen zie opvallend veel blauwe en rode golfplaten. Voorheen waren huizen bedekt met leistenen of verroeste golfplaten maar nu veel blauwe en rode daken tegen een groene achtergrond. Dat betekent dat veel huizen getroffen ware door de aardbeving. Bij de herbouw zijn door de helpende organisatie en de overheid voor blauwe golfplaten uitgedeeld ( die roesten minder snel). Wel een heel bijzonder gezicht en gelet op het grote aantal blauwe daken is de impact van de aardbeving ook wel heel groot geweest.


 
In de verhalen van de mensen wordt duidelijk dat de kerk een unieke rol heeft vervuld. Veel kerken hebben hulp kunnen verlenen. Heel actief hebben christenen  hulp kunnen bieden. De hulp die christenen boden was niet alleen voor de christenen maar voor de hele bevolking in het dorp. Dit is opgevallen. De kerk heeft de liefde van Jezus zichtbaar kunnen maken door aan iedereen hulp te bieden. Dit heeft mensen aan het denken gezet. Mensen zijn tot geloof gekomen door deze praktische invulling van het evangelie. De hulp die we als GZB hebben kunnen bieden, door de vele bijdragen uit de gemeenten, zijn dubbel geïnvesteerd.

Lees ook de blog waarin Tim in gesprek gaat met een dove zendeling in Nepal. 
 
 
 
 

Reageer op dit artikel