Lees meer » Jaarthema
2016-2017

Parels uit Gods koninkrijk

ill860
Marya Heij | Plaatsingsdatum: 28 oktober 2017 | Zuid-Soedan

De tijd vliegt hier voorbij. We zijn alweer halverwege een semester en om me heen is iedereen hard aan het werk. Het dagelijkse reilen en zeilen van de College, opdrachten, lessen voorbereiden, nakijkwerk, enzovoorts. En soms is het zo makkelijk om opgeslokt te worden door de gewone dingen. Maar God geeft momenten waarop je wordt stilgezet bij een parel uit Zijn koninkrijk, iets moois tussen de dagelijkse dingen door.

Zo’n moment hadden we vorige week maandag, toen onze principal James zijn masterdiploma behaalde aan de universiteit. Er werd een groot feest voor hem gegeven, vergelijkbaar met de afstudeerceremonie die we vorig jaar in december hadden. Een geluidsinstallatie werd gehuurd, tenten opgezet, uitgebreide maaltijd, veel gasten, een auto werd gehuurd om hem en zijn familie van zijn huis naar de college te brengen (een rit van 1 minuut…), etc. Ik moet eerlijk zeggen dat ik in eerste instantie mijn twijfels had over zo’n groot (en duur) feest, kijkend naar de armoede om me heen en de moeilijkheden die families en de College hebben om rond te komen. Zou dat niet een hoop geldverspilling zijn, terwijl het geld zo hard nodig is op andere plekken? Maar gaandeweg heb ik mijn mening bijgesteld.

In Zuid-Sudan is het krijgen van goed onderwijs een grote uitdaging. In veel gebieden is het onderwijs van slechte kwaliteit, om verschillende redenen. Omdat leraren niet (goed) zijn opgeleid: sommige leraren hebben zelf hun school niet afgemaakt en geven dan les op de basisschool terwijl ze zelf in de brugklas zijn afgehaakt! Ook zijn er in de afgelopen decennia veel verstoringen geweest vanwege de oorlog: vanaf 1955 zijn er steeds periodes geweest dat mensen moesten vluchten, en in die periodes werden de scholen steeds getroffen door gebrek aan leraren en materiaal. Dit heeft veel gevolgen: zo zijn er een aantal nieuwe studenten in Diploma 1 die wel hun middelbareschooldiploma hebben, maar hun Engels is erbarmelijk! In de afgelopen weken ben ik hard bezig geweest om dat een beetje bij te spijkeren, maar dat is nog niet zo makkelijk! Daarnaast zijn veel gezinnen arm en is er niet genoeg geld om (alle) kinderen naar school te sturen. Het komt regelmatig voor dat leerlingen van school gaan omdat er niet genoeg geld meer is om het schoolgeld te betalen. Sommige leerlingen gaan dan werken, en als ze genoeg verdiend hebben komen ze weer terug naar school. Zo gaf ik vorig jaar op de middelbare school les aan Senior 1 (de brugklas) en had daarin een 20-jarige leerling die vanwege geldgebrek steeds tussen de leerjaren door moest werken om school te kunnen betalen. Maar lang niet alle leerlingen komen terug naar school.

Ondanks de slechte kwaliteit van het onderwijs, geldgebrek, en soms grote problemen in de familie, heeft James steeds doorgezet. Na de middelbare school was hij een student aan Kajo-Keji Christian College, en was daarna nog niet uitgeleerd. Tijdens zijn masterstudie kwam hij terug bij KCC als principal. In het afgelopen jaar heb ik gezien hoe hij met een ontzettend klein salaris voor zijn gezin zorgde, en hele nachten doorwerkt om de College te leiden en ondertussen zijn studie te volgen. Het moet ontzettend moeilijk geweest zijn voor zijn gezin, om rond te komen met weinig geld terwijl James veel afwezig was. Maar het is gelukt: James heeft nu een universitair masterdiploma. Belangrijk, want “Zuid-Sudan heeft goed opgeleide mensen nodig om het land straks weer te kunnen opbouwen”, zo vertelde hij. Zo is onze principal een voorbeeld voor de studenten. Ik ben blij dat ik James heb leren kennen: gedreven, vol compassie, met visie en de juiste eigenschappen voor een leider, met een groot vertrouwen op God en verlangend om Zijn kerk op te bouwen.
Ik had het bij het verkeerde eind, toen ik dacht dat een feest overdreven was. Er gebeuren hier zoveel trieste dingen, dat het juist belangrijk is om te vieren als er iets goeds bereikt wordt. En dit was toch wel een groot feest waard!

Parels uit Gods Koninkrijk


Nog even iets anders, helaas iets negatiefs. In Kajo-Keji is de situatie vorige week verslechterd. Waar de ene helft van de regio al niet veilig was vanwege de controle van het leger over dit gebied, is ook de andere helft van de regio nu weer onveiliger geworden. Dit gebied was in handen van de oppositie, maar in de afgelopen tijd zijn er binnen de oppositie ook weer onrusten geweest. Een groep strijders die zich heeft afgesplitst van de oppositie heeft vorige week geprobeerd de oppositie uit Kajo-Keji te verdrijven. Dit betekent dat het gebied opnieuw werd verstoord door geweld en onrust. De interne vluchtelingenkampen in dit gebied, waar ik in een eerdere blog over schreef, zijn hier ook door aangetast. Mensen die op deze plekken veiligheid hadden gezocht, hebben opnieuw moeten vluchten, dit keer naar de vluchtelingenkampen in Uganda die al overvol zijn. En ook nu zijn er weer slachtoffers gevallen bij deze gevechten. Bij de College en Diocese zorgden deze berichten voor de nodige bezorgdheid, tenslotte waren er veel bekenden van mensen in dat gebied. Ook één van onze studenten was toevallig net een paar dagen ‘thuis’ in een intern vluchtelingenkamp vanwege problemen in de familie. Het is ons nog niet gelukt om contact met hem te krijgen.

Het is ontzettend triest om te zien hoe de verslechterde situatie van Kajo-Keji mensen beïnvloed. Ik zie mensen binnen de Diocese die nu moedeloos worden. En de principal van de College, die altijd zo hoopvol was dat we binnenkort terug zouden kunnen naar Kajo-Keji, heeft nu de hoop opgegeven en zich erbij neergelegd dat het verblijf in Uganda nog wel een paar jaar kan duren. Blijf alstublieft bidden voor vrede in Zuid-Sudan, en voor moed en hoop voor de mensen die door de oorlog zoveel zijn kwijtgeraakt en geen hoop meer hebben.

Reageer op dit artikel

Geen Facebook? Reageer dan hier.