Reizen is studie in beweging

ill860
Geert en Charissa Holwerda | Plaatsingsdatum: 14 oktober 2016 | Albanië

Allard Pierson (Nederlands predikant, theoloog, kunsthistoricus en taalkundige, 1831-1896) deed eens de mooie uitspraak “Reizen is studie in beweging’’. Een uitspraak naar ons hart, want een groot deel van ons dagelijks leven bestaat uit het nadenken over onderwijs, leren, studeren. Bovendien zijn we regelmatig op reis.
Maar wat brengt het reizen ons? Wat leren wij ervan? De afgelopen tijd hebben we hier veel over nagedacht. Omdat we voor ons werk heen en weer reizen tussen Albanië en Nederland, focussen we ons (te) snel op wat we gaan ‘brengen’ in Albanië: onze onderwijskundige kennis en projectplannen bijvoorbeeld. Maar is dat wel echt wat we kunnen en willen doen? Zijn wij niet veel meer aan het leren? Hoe verrijkt het Albanese werken en leven ons?

Onze partnerorganisatie in Albanië bestaat uit mensen met een hele sterke visie en wil, die intens gericht is op het verbeteren van de Albanese maatschappij. Men heeft helder voor ogen dat de nieuwe generatie toekomst heeft. Daarbij voelt men de leiding van God in de beslissingen die genomen worden. De organisatie heeft een bewonderenswaardig vertrouwen in hun bijdrage aan de opbouw van Albanië. Deze gedrevenheid en oprechte inzet, waarbij vooruitzien centraal staat, is voor ons een levensles: Durven wij groot te denken? Durven wij te handelen naar onze idealen? Vertrouwen wij (volledig) op God bij de stappen die we nemen?

Op andere vlakken leren wij ook: geef de dingen tijd en neem tijd voor dingen. Niet alles kan plaatsvinden in een strak georganiseerde tijdsplanning. Ruimte geven, geduld hebben of soms ook gewoon wachten. Tijd geeft wijsheid. De tijd nemen is noodzakelijk en kan een oplossing op zich zijn.

Doordat we heen en weer reizen tussen Nederland en Albanië ervaren we nadrukkelijk dat we in twee ‘communicatie werelden’ leven. Wat in het ene land heel gewoon is, is in het andere juist ‘not done’. Verrassend, verbazingwekkend soms, maar ook erg leerzaam. Wat we hebben geleerd over assertief zijn in Nederland, komt ons in Albanië niet goed van pas. Bescheidenheid is juist in Albanië weer een behulpzame karaktertrek. In Nederland lijkt het of we streven naar een zo’n gelijkwaardig mogelijke hiërarchie tussen de mensen. In Albanië moeten we juist leren hoe een hiërarchie en bijbehorende (verbale en non-verbale) communicatie in elkaar zit. Het is leerzaam om telkens weer te ontdekken hoe je echt met mensen in contact kunt komen, in Albanië, en ook in Nederland.

Een laatste gedachte: Albanië is een prachtig land. Als we ’s morgen naar ons werk rijden, hebben we een indrukwekkend uitzicht op de bergen. Het “stilstaan” bij deze schoonheid is een levensles op zich!

De komende tijd blijven wij als gezin zeker nog in beweging. Soms zullen we periodes hebben dat we het nauwelijks kunnen bijbenen. Soms zullen we geduldig moeten wachten. Gedurende de komende periode willen wij ons er op richten om vertrouwen te hebben, te leren, een goed contact te hebben met de mensen om ons heen én daarbij intens te genieten!







 

Reageer op dit artikel

Geen Facebook? Reageer dan hier.