Sacha

ill860
Webredactie  | Plaatsingsdatum: 18 juni 2020 

Het dagcentrum voor de daklozen is weer geopend! Twee maanden lang waren er alleen afhaalmaaltijden te krijgen, wat natuurlijk een uitkomst was in quarantainetijd.

Is het weer net als voorheen? Nee, het einde van de quarantaine betekent helaas niet het einde van het virus. Dus voorzichtigheid blijft geboden. Maaltijden worden nog steeds afgehaald in plaats van gezamenlijk op de binnenplaats gegeten. Vandaag zijn er 30 pakketjes klaargemaakt en al snel zijn ze op!

Wat wel anders is, is dat er weer medische zorg geboden kan worden. De behandelkamer heeft ook een deur naar de straat, dus iedereen kan apart naar binnen en hoeft niet door het hele centrum te lopen.
Het is voor mij voor het eerst dat ik als verpleegkundige in het dagcentrum meehelp. Onze eerste patiënt, Sacha, is door een ander meegebracht en ligt op de stoep onder een boom. Hij ziet er niet goed uit en voelt zich dan ook ellendig. Doordat we beschermende kleding dragen kunnen we gewoon dichtbij komen. Bijzonder om iemand weer te kunnen aanraken en van dichtbij aanspreken…

Het blijkt nog niet zo eenvoudig te zijn om er achter te komen wat precies de klachten zijn. We doen wat controles, die niet verontrustend zijn. Zou het dan toch de alcohol zijn? Ja, Sacha geeft toe dat hij heeft gedronken, dus dat zou kunnen. We geven een beker water en halen een bankje voor hem om op te zitten. Maar al snel gaat hij er weer bij liggen.

Vervolgens wordt er zorg van heel andere aard geboden. De kok, die er ook al even bij stond, gaat op zijn hurken zitten, pakt Sacha’s pols vast en gaat met hem bidden. Dan laten we hem met rust en gaan anderen helpen.

Even later lijkt Sacha wat opgeknapt te zijn. Hij zit rechtop en eet wat brood. Een ander gaat nu met hem danken en bidden. Hij wordt uitgenodigd om ook zelf te bidden. Dat is moeilijk voor hem, dus zegt hij zin voor zin na wat hem voorgezegd wordt. Ontroerend…er is spijt over het drinken, er wordt gebeden om vergeving en kracht om dit in het vervolg niet meer te doen.

Als we klaar zijn met de laatste patiënt zien we Sacha nergens meer.

Nee, het dagcentrum functioneert nog niet als voorheen, maar is ook in beperkte vorm van waarde!

Deze blog is geschreven door werkers in Centraal-Azië. Vanwege de veiligheid kunnen wij geen namen noemen van de werkers.

Reageer op dit artikel