Schoenen

ill860
Robert en Danja Duits | Plaatsingsdatum: 9 april 2021 | AlbaniĆ«

Vanochtend reed ik na een afspraak op de fiets terug naar huis. Bij een van de kleine koffiebarretjes langs het fietspad zag ik een gemeentelid zitten. Ik heb al eens vaker wat over hem geschreven in nieuwsbrieven en blogs. Vandaag dus opnieuw.

Ik rem af, stap van mijn fiets af en loop naar hem toe. Met zijn hand gebaart hij dat ik moet gaan zitten. Ik leg mijn fietshelm en tas op een lege stoel en we begroeten elkaar. Natuurlijk ga ik zitten en we raken in gesprek. Over de zon die lekker schijnt en het aangenaam maakt. Ondertussen bestel ik ook een 'makiato' (een espresso met een beetje opgeschuimde melk) en ik luister naar wat hij met me wil delen. Hij vertelt me over zijn zorgen over de schepping, de vervuiling en deelt zijn idee om daar mee aan de slag te gaan.

Na een tijdje komt het gesprek op een ander onderwerp en we praten over hoe God voor ons zorgt. Ik vraag hem of hij met mij een concreet voorbeeld van wil delen. Natuurlijk is zijn antwoord en zonder nadenken steek hij van wal.

Aangezien hij nog al handig is met elektra helpt hij regelmatig gemeenteleden met het oplossen van storingen of repareert hij elektronische apparatuur. Op een dag ging hij op weg naar een ander gemeentelid om daar een en ander in orde te maken. Op de heenweg wilde hij graag ook nog andere schoenen kopen, want de gaten waren in zijn oude schoenen gevallen. Aangezien hij niet genoeg geld had, zou het niet lukken om in een winkel nieuwe schoenen te kopen. Op allerlei plekken in de wijk zijn er kleine marktjes en mensen die spullen verkopen. Op een van die plekken ziet hij een mooi paar schoenen en tot zijn grote verrassing wil de verkoper ze verkopen voor een klein bedrag. En dat was precies het bedrag dat hij in zijn broekzak had zitten. De koop werd gesloten en zijn nieuwe paar schoenen trok hij aan.

Aangekomen bij het juiste adres ging hij aan de slag en vroeg de bewoner om de hoofdschakelaar om te zetten zodat hij veilig kon werken. Hij ging aan de slag en kreeg plotseling een enorme stroomschok. Het deed flink pijn en hij was verbaasd en geschrokken. De juiste schakelaar bleek niet omgezet te zijn.

Hij stopt met vertellen en kijkt me indringend aan. Dankzij zijn nieuwe schoenen met een dikke rubberen zool was de stroomschok veel minder sterk dan het op zijn oude schoenen met gaten en versleten zolen was geweest. Deze schoenen die hij voor een zacht prijsje kon kopen,  waren voor hem een bewijs dat God voor hem zorgt. Hij knikt. Ik bedank hem voor het delen van dit praktische en concrete voorbeeld.

We praten nog een tijdje en na een tijdje pak ik mijn fiets weer om naar huis te gaan. Onderweg gaat het gesprek nog door mijn hoofd, maar wat vooral in mijn gedachten bleef hangen waren die schoenen.

Reageer op dit artikel