Sekte?

ill860
Adré en Marja Lichtendonk | Plaatsingsdatum: 29 juni 2020 | Bosnië

Wij op het ene bankje, zij op het bankje ernaast. Een verrassende ontmoeting. Meteen na de eerste zin de vraag waar we vandaan komen. Wat ons hier heeft gebracht. Werken voor een kerk? Zij vertellen, dat ze in Srebrenik wonen (50 km verderop) en nu voor een bezoekje in Tuzla zijn. Laten we nou net plannen hebben om zaterdag de burcht van Srebrenik te bezoeken. Onze gesprekspartner biedt spontaan aan om gids te zijn voor ons. Zo gezegd, zo gedaan. We spreken af en pikken haar de volgende dag op. Ze heeft van alles meegenomen voor een picknick. Hartverwarmend en verrassend, de Bosnische gastvrijheid. Onder de koffie opnieuw de vraag: “Voor welke kerk zijn jullie nu gekomen? Is dat een sekte misschien?” In ons allerbeste Bosnisch haasten we te zeggen: “Nee, we zijn geen sekte”. Wat ter sprake komt: God, Die heilig is. Jezus, Die een brug is om bij God te komen….Er is herkenning over God, ja ze bidt elke avond tot God als moslima. Ze knielt er niet bij zoals haar oma, draagt ook geen hoofddoek. Ze heeft alle tijd voor een gesprek. Er is nog een burcht een eind verderop. Als we die nog eens willen bezoeken, dan bellen we maar. We reden naar huis. Hadden we een goede uitleg gegeven? Misschien te snel Jezus ter sprake gebracht? Misschien hadden we het beeld van de burcht beter kunnen gebruiken: God is een Burcht, een Toevlucht en een Schuilplaats. Daar gaat het ook om in onze kerk.

De oude stad Srebrenik.

Zaterdag 26/6/20 een uitje naar Srebrenik. Zo'n 50 km vanaf Tuzla. 
 

Reageer op dit artikel