Van exotische kerstversiering naar Mongoolse kerkplanting

ill860
Leendert en Nelleke Wolters | Plaatsingsdatum: 15 april 2015 | TsjechiĆ«

Exotische kerstversiering in onze kerk afgelopen december. Veel kleur en een overdosis aan glitter. Dat verraste me wel, want Tsjechen zijn niet zo verschrikkelijk uitbundig, en in onze kerk al helemaal niet. Dus vroeg ik de pastor: vanwaar deze uitspatting? Toen kwam de aap uit de mouw. Wat bleek, het was niet ‘onze’ kerstversiering. Het was de kerstversiering van de Mongoolse kerk.

Elk zondag nadat wij onze dienst hebben gehad, is er een Mongoolse kerkdienst. En niet alleen een Mongoolse dienst, maar een Mongoolse dienst binnen ons eigen Tsjechische kerkverband. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Dit vróég gewoon om een kop koffie met een gesprek. En zo belandde ik met de oudste uit die gemeente bij de bakker. Hij vertelde me zijn persoonlijke verhaal en het verhaal van zijn gemeente.
Zijn naam is Munkherdene Turmukh. Maar om het leven wat te vereenvoudigen bood hij me aan om hem Daniel te noemen. Zo’n 28 jaar geleden werd hij geboren in een toegewijde boeddhistische  familie. Het boeddhisme is nog steeds een levensovertuiging met relatief veel aanhangers in Mongolië. 
 

Ongelukkig

Een andere belangrijke godsdienstige traditie is sjamanisme. Daniels ouders waren trouwe boeddhisten. Later bekeerden ze zich tot het sjamanisme. Ook dat bracht hen niet de vrede waarnaar ze zochten. Het maakte hen juist ongelukkig. Totdat vader op een dag een van zijn vrienden ontmoette. Hij hoorde van hem het evangelie en dat veranderde alles. Daniels ouders kwamen toen hij elf jaar was tot geloof en lieten zich dopen. Vanaf die tijd bezocht Daniel wekelijks de kerkdienst.  Zelf kwam hij op zijn zeventiende tot geloof en toen hij achttien was hield hij zijn eerste preek. Tot 2008 werkte hij fulltime in de kerk in Mongolië. Maar het avontuur lokte en Daniel vloog naar Praag.
De eerste twee jaar bezocht hij geen kerkdiensten en zijn geloof zakte naar de achtergrond. Hij kende een paar andere Mongoliërs, maar hij wist niet of ze christen waren. Toen zocht een Koreaanse zendelinge contact met hem. Via anderen had ze zijn gegevens gekregen. Deze zendelinge woonden jaren in Mongolië en ze had het op haar hart om in Europa op zoek te gaan naar Mongoolse christenen, ze bij elkaar te brengen en ze te helpen een gemeente te stichten zodat deze christenen op hun beurt een getuige van Jezus Christus konden zijn voor anderen in de Mongoolse gemeenschap. Die telt verspreid over Tsjechië zo’n 5600 personen. Op deze manier kwam de eerste Mongoolse gemeente in Praag tot stand. In het begin had de gemeenschap geen eigen ruimte om samen te komen. Ze ontmoetten elkaar in hun huiskamers. Ze prezen en God en baden samen tot Hem, of Hij hen wilde helpen getuige te zijn, zodat de kerk zou groeien. Dat gebed werd verhoord en al snel waren de huiskamers te klein.
 

Aansluiten

Na eerst een poos in een andere kerk samenkomsten te hebben gehouden, kwamen ze uiteindelijk in onze kerk terecht. Na een jaar besloten ze zich als Mongoolse gemeente aan te sluiten bij de Tsjechische Kerk van de Broeders. Het is een gemeente die echt anders is dan de Tsjechische gemeente. Niet alleen de kerstversiering is wat exotischer, ook de kerkdiensten zijn anders. En ze duren volgens de Tsjechen wel heel erg lang. Maar het mooiste is dat we ondanks de verschillen toch één zijn in het geloof in Jezus.
Het belangrijkste doel van deze kerk is om de Mongoliërs te bereiken die nog niet in Jezus geloven. Er zijn kerkplantingsinitiatieven in verschillende Tsjechische steden. Daniels droom? Dat alle zeshonderd Mongoliërs in Praag niet alleen tot geloof de levende God zullen komen, maar dat ze ook echt discipelen zullen zijn: dat ze in hun dagelijks leven vanuit hun geloof.
 
Deze Column verscheen eerder in het Friesch Dagblad

Reageer op dit artikel

Geen Facebook? Reageer dan hier.