Veel animo

ill860
Rieneke en Gert van de Pol | Plaatsingsdatum: 15 september 2021 | Malawi

De belangstelling om mee te doen aan een kleine pilot ‘Interculturele Bijbelstudie Online’ is in onze omgeving verrassend groot. We hadden zes deelnemers nodig, maar die waren binnen een dag gevonden.

De vraag uit Nederland

In februari organiseerde onze TFC een Zoom-sessie met de zendingscommissies van de uitzendende gemeenten (de Johanneskerk in Rotterdam en de protestantse gemeente Rijnsburg), de deelgenotengemeente en andere gemeente die met ons meeleven en op ons werk betrokken zijn. We schreven daarover al in onze Nieuwsbrief van april. Zonder corona had deze online ontmoeting waarschijnlijk helemaal niet plaatsgevonden, maar wat was het inspirerend!
Tegen het einde van de bijeenkomst besloten we het niet bij deze ene sessie te laten, en de volgende keer samen een Bijbelstudie te doen volgens de methode waarin we mensen in Malawi trainen. Dat deden we eind mei met deelnemers uit zeven verschillende gemeenten. Ook dat smaakte naar meer: wat zou het mooi zijn als we samen met Malawiërs zo’n Online Bijbelstudie sessie zouden kunnen houden.
Dat lieten we ons geen twee keer gezeggen, en we zijn daar dus enthousiast mee aan de slag gegaan. Een grote groep heb je voor zoiets helemaal niet nodig. Uit zowel Nederland als Malawi vier deelnemers leek ons het minimum, acht uit ieder land is wel het maximum. Meer zou kunnen, maar dan moet je misschien twee groepen starten.
Aan het eind van augustus hadden zes mensen uit Nederland zich opgegeven om aan dit kleine project mee te gaan doen: vier of vijf sessies ‘Interculturele Bijbelstudie Online’, met ongeveer evenveel Malawische als Nederlandse deelnemers.

De response in Malawi

Toen dat duidelijk was, wisten we wat ons te doen stond: op korte termijn zes Malawiërs zien te vinden die mee willen gaan doen. We besloten daarvoor dichtbij huis te blijven: in onze eigen kerkelijke gemeente. Op zondagochtend zijn we meestal te vinden in een van de kerkdiensten van de Mlombwa CCAP, op loopafstand van ons huis. De Engelstalige dienst begint om 8.00 uur ’s ochtends, maar we gaan ook regelmatig naar de dienst in het Chichewa, die om 6.00 uur aanvangt. Er is ook nog een dienst om 10.00 uur (een ‘eigentijdse dienst’), maar daar zijn we eerlijk gezegd nog niet geweest (we vinden dat veel te laat!). Het feit dat er in onze gemeente elke zondagochtend drie diensten gehouden worden, geeft al aan dat de gemeente best groot is. Dat maakt het niet zo gemakkelijk om in en rond de kerkdiensten mensen wat beter te leren kennen. Gelukkig zijn er elke zondagmiddag de ‘cottage prayers’, de ‘milaga’: eenvoudige diensten die plaats vinden in elk van de vijf ‘zones’ waarin de gemeente is opgedeeld. Ze worden bij iemand thuis gehouden, en vrijwel altijd in de buitenlucht. De mannen zitten op (plastic) stoelen, die soms van de buren worden geleend. De vrouwen zitten doorgaans op een mat op de grond – behalve als je al op leeftijd bent, of bijvoorbeeld de preek moet houden.
Via WhatsApp hadden we afgesproken dat we zondagochtend na de eerste dienst de voorzitter van onze zone, Mr. Chiwaka, even zouden ontmoeten. We wilden namelijk graag zijn advies: hoe kunnen we het werven van zes mensen voor de Interculturele Bijbelstudie Online het beste aanpakken? Doen we vanmiddag tijdens de mlaga een open uitnodiging? Of kunnen we dat beter in de WhatsApp-groep van onze zone doen? Of is het gepaster om het aan de leiding van de zone over te laten hiervoor een paar mensen te zoeken?
Na de eerste dienst hebben we op de voorzitter gewacht, maar het was tevergeefs. Later hoorden we, dat hij zich na de dienst naar zijn werk had gehaast en de afspraak helemaal vergeten was. We hadden hem blijkbaar gemist. Hij maakte dat echter ruimschoots goed door ons rond het middaguur thuis op te zoeken. In alle rust konden we ons project aan hem uitleggen. We vertellen iets over het project, en over het profiel van de mensen die we hiervoor zoeken. Zo moeten deelnemers natuurlijk prima in het Engels kunnen communiceren en over mogelijkheden beschikken om aan zo’n Zoom-sessie mee te doen.
Mr. Chiwaka legde al snel een uitdaging op tafel: als je een open uitnodiging doet, hoe bepaal je dan welke mensen er ook echt mee mogen gaan doen? Die hadden we niet aan zien komen. De voorzitter verwacht blijkbaar dat mensen staan te dringen om aan zoiets mee te doen, terwijl wij al blij zouden zijn als we op tijd zes deelnemers hebben. Mr. Chiwaka stelt voor dat hij met de andere leiders van de zone zal bespreken hoe dit in te steken, maar hij twijfelt er geen moment aan: “Binnen een dag hebben we zes mensen gevonden…”
Zo’n 25 mensen zijn later deze middag aanwezig bij de mlaga. Een van de andere leiders van onze zone vertelt iets over het project. “Wie er meer over wil weten of belangstelling heeft, kan zich melden bij de voorzitter of bij mij”, zegt hij. Na afloop bedank ik hem dat ze dit meteen hebben opgepakt.
De volgende avond belt Mr. Chiwaka me: hij heeft een lijstje met zes namen van mensen die graag mee willen doen. “Ik zal het via WhatsApp naar je toesturen”, voegt hij er aan toe. Zo snel kan het dus gaan. Ik bedank hem hartelijk en even later heb ik het lijstje. Drie mannen, drie vrouwen – een evenwichtige verdeling.

Een eer

Dezelfde avond maak ik een WhatsApp groep aan, waar ik deze mensen iets zal vertellen over hoe alles verloopt. Binnenkort hebben we op zaterdag een voorbereidingsbijeenkomst. Daarin zal ik ze trainen in de Bijbelstudiemethode die we gebruiken en gaan we daar mee oefenen. Ook komen allerlei technische vragen aan de orde. We zorgen ervoor dat Zoom is geïnstalleerd op het apparaat dat ze gaan gebruiken en gaan ermee oefenen. Daarnaast zal ik ze een beetje voorbereiden op de culturele verschillen, en dat die zowel verrassend als schokkend kunnen zijn.
Ik krijg al meteen mooie reacties binnen. Neem nou deze: “Goedemorgen. Ik voel me vereerd dat ik tot deze groep behoor. Ik denk dat mijn collega's die zich hebben ingeschreven hetzelfde voelen. Ik kijk uit naar de Bijbelstudiesessies en het project in zijn geheel. Moge God ons verrijken met zijn krachtige en leven gevende woorden. Amen.”
Ik kijk uit naar de eerste bijeenkomst met deze mensen, en naar de eerste sessie van ons project: Interculturele Bijbelstudie Online.

Reageer op dit artikel

Geen Facebook? Reageer dan hier.