Verkiezingen in Nederland

ill860
Rik en Caroline Mager | Plaatsingsdatum: 17 maart 2021 | Rwanda

Heeft Nederland een president? Ga jij ook stemmen? Gaat jullie minister-president echt op de fiets naar zijn werk? Als Nederlandse zendingswerker in Rwanda krijg je regelmatig vragen over je vaderland. De meeste mensen die wij ontmoeten zijn niet of nauwelijks in het buitenland geweest. Misschien een keer naar Congo. Veel mensen zijn zelfs nog nooit in Kigali geweest. Een ontmoeting met jou is voor hen een prachtige kans om te horen hoe dingen gaan in een andere cultuur ver van Rwanda. Toen ik afgelopen zaterdag vertelde dat er 17 maart verkiezingen in Nederland zijn was dat de aanleiding voor heel veel vragen. Hoe gaat dat bij jullie? Hoe loopt het af? Wat voor ons vanzelfsprekend lijkt is niet vanzelfsprekend vanuit een andere cultuur.
Daarom volgt nu een uitleg over de Nederlandse verkiezingen vanuit Rwandees perspectief.

 
In Nederland zijn er geen presidentsverkiezingen. Anders dan in Rwanda is de leider van Nederland niet een president, maar de koning. Maar net als vroeger de koningen in Rwanda wordt ook de Nederlandse koning niet door het volk gekozen. Wat er ook verandert in het land, de koning is er altijd. Hij stopt pas als hij met pensioen wil of dood gaat, zoals onze president. Daarna wordt de koning opgevolgd door zijn dochter. Het gekke is alleen dat de koning in Nederland eigenlijk geen macht heeft. De koning in Nederland mag niet doen waar hij zin in heeft. Hij heeft zo’n beetje dezelfde symbolische positie als ons Rwandese parlement. Dat heeft het hoogst aandeel vrouwen ter wereld. Het laat zien dat we gender equality waardevol vinden. Zo is de koning er om de Nederlandse waarden uit te dragen. O wee als hij dat niet doet.
 
De regeringsmacht in Nederland ligt niet bij de koning maar bij de minister-president. Wie de minister-president is wordt indirect bepaald door verkiezingen. Als de mensen niet blij zijn met de minister-president dan stemmen ze bij de eerstvolgende verkiezingen niet meer op zijn partij, maar wordt de leider van een andere partij de minister-president. Het is hier voor ons heel gek, maar de minister-president in Nederland gaat vaak op de fiets naar zijn werk. Er zijn wel wat beveiligers, maar niet zo’n invasie van leger en politie zoals we hier in Rwanda gewend zijn als de president ergens komt. Je kunt de minister-president en andere ministers zomaar in Den Haag op straat tegenkomen. Dat wordt in Nederland niet gezien als een teken van zwakte. Dat komt omdat hun macht niet draait om hun persoon, maar om hun functie. Het heeft niet zoveel zin om de minister-president van Nederland te doden. De volgende dag staat er iemand anders klaar om het stokje over te nemen en veel gaat gewoon door. De macht wordt makkelijk overgedragen van de ene op de andere partij en persoon.
 
Verkiezingen in Nederland draaien niet zozeer om macht en identiteit, maar hoofdzakelijk om ideeën. Als je iets wilt veranderen in Nederland moet je op zoek naar mensen met dezelfde ideeën en vervolgens stemmen winnen. In Nederland zijn verkiezingen spannend. Je weet niet van tevoren wie de verkiezingen gaat winnen. Dat wordt niet gezien als een probleem. Het is juist de bedoeling! Je kunt het vergelijken met het spel “mens-erger-je-niet”. Het verschil met ons is dat er niet één viertal pionnetjes van dezelfde kleur is. Er zijn meerdere viertallen pionnetjes die van elkaar willen winnen. Alle teams doen als een eigen kleur mee aan het spel en proberen met hun eigen viertal binnen de spelregels te winnen. De ene wint de ene en bij het volgde spel wint de ander. De mensen op de kieslijst moeten knokken voor elke stem. Elke kiezer moet zelf afwegen op wie hij of zij stemt. Wie het meeste stemmen heeft is de winnaar en mag regeren. Anderen zitten in de oppositie.
 
Eén van de spelregels is dat alle mensen die je kunt kiezen veel in het nieuws komen. Ze proberen elk aan de kiezers duidelijk te maken wat ze met Nederland willen. Je hoort niet alleen de mening van de minister-president, maar ook de mening van mensen die afwijken van de minister-president. Er zijn heel veel politieke partijen in Nederland. Geen één partij is de baas over andere partijen. De partij die wint moet rekening houden met de ideeën van andere partijen. Je gelooft het misschien niet, maar in Nederland is het zelfs mogelijk om te zeggen dat de regering het helemaal fout doet. Het is ook mogelijk om te zeggen dat wie zegt dat de regering het helemaal fout doet het helemaal fout doet. Je mag ook vrijelijk beweren dat er geen vrijheid is en dat jou mening niet gehoord wordt. Veel mensen maken dankbaar gebruik van die mogelijkheid.
 
Het meest bijzondere is het stemmen zelf. Bij ons wordt je vinger in de inkt gedoopt en duw je je vinger op de juiste naam. In Nederland gaat dat met een rood potlood. Je maakt het vakje rood achter de persoon die jij wilt kiezen. Als je in Nederland niet kunt lezen heb je domme pech. Je mag namelijk door niemand geholpen worden. Stemmen doe je alleen en in het geheim. Gelukkig kunnen de meeste Nederlanders wel lezen. Door met een potlood te stemmen in plaats van met inkt kun je na afloop niet zien wie er gestemd heeft. Wat nu als iemand vergeet te stemmen of expres niet wil stemmen? In Nederland is dat geen probleem. Stemmen is namelijk vrijwillig. Niet stemmen maakt je niet per sé tot een slechte Nederlander of iemand die tegen het systeem is. In een land met zoveel meningen is er voor elke mening wel een partij. Verrassenderwijs zijn er toch best nog veel mensen die níet te stemmen.
 
De spelregels van Nederland staan in de grondwet. Het is niet alleen zo dat de burgers zich daaraan moet houden (dat moet bij ons ook), maar de wetgever zelf ook. Een Nederlandse leider die zichzelf boven de wet stelt wordt juist níet gezien als een sterke leider. Hij kan vaak op zoek naar ander werk. De grondwet geldt voor velen als een soort natuurrecht of een van God gegeven regel. Dit hele systeem zorgt ervoor dat Nederlanders soms best kunnen klagen, maar stiekem best trots zijn op hun landje. Ondanks alles wil bijna niemand weg.
 
Zo zie je maar dat wat in het ene land normaal is gek gevonden wordt in het andere land.

Reageer op dit artikel

Geen Facebook? Reageer dan hier.

  • Gerrit Bok

    17 maart 2021, 01:43

    Dag Rik & Carolien,
    Het spreekwoord is: 's lands wijs, 's lands eer. Laat ieder land dat koesteren dat goed bij dat land en de cultuur past. Het gaat erom dat overal recht wordt gedaan aan de wees, de weduwe en de vreemdeling. En dan heeft vrijwel elk land wel een porie huiswerk te doen.
    Leuk overigens om op deze manier een inkijkje in de gedachtenwereld van de Ruwandees te krijgen over een onderwerp dat nu actueel is . Hartelijke groet
  • Marleene

    21 maart 2021, 10:07

    Leuke inkijk in de verschillen in stemcultuur!