Verschil mag er zijn...

ill860
Aad en Dineke van der Maas | Plaatsingsdatum: 23 november 2019 | Albanië

Twee keer in de week ga ik (Dineke) vol goede moed naar de huiswerkklas om een aantal zigeunerkinderen bij te spijkeren met Engels. Ook deze keer had ik me goed voorbereid. Maar toen ik aankwam, bleek de les niet door te gaan. In het wijkcentrum van de organisatie Alo!Mik waren namelijk een aantal gasten uit Zwitserland. En dit gezin wilde graag iets aan de kinderen vertellen en laten zien over hun cultuur. Mooie plaatjes van landschappen en huizen, maar ook over hoe de mensen in Zwitserland heel anders met elkaar omgaan dan in Albanië. Zo vertelden ze (enigszins beschaamd) dat je niet zomaar bij je buren op bezoek kan gaan, zonder dat je van tevoren een afspraak hebt gemaakt. In Albanië is dat best vreemd, maar eerlijk gezegd zag ik veel raakvlakken tussen de Zwitserse cultuur en mijn eigen Nederlandse achtergrond.
Wat een contrast. In de Albanese en de Roma cultuur is gastvrijheid juist heel belangrijk. Men is erg gericht op de groep. Dans en muziek spelen een grote rol. Een paar Roma kinderen vertelden daarna iets over hun cultuur. Heel boeiend: Ik wist bv. niet dat de Romabevolking ook haar eigen vlag en eigen volkslied heeft. Zo voelen ze zich toch met elkaar verbonden, ook al wonen ze in heel veel verschillende landen.
 

Warm - Koud

Onderweg naar huis moest ik denken aan wat we in de vooropleiding bij de GZB over dit thema hebben besproken. Hoe verschillend kunnen mensen zijn? We kregen toen het boekje ‘Waarom zijn wij anders?’ Daarin werd gesproken over zogenaamde “Warm-klimaat culturen” versus “Koud-klimaat culturen”. Albanië hoort duidelijk bij de eerste groep en Zwitserland en Nederland bij de tweede. Daar sta ik natuurlijk niet elke dag bij stil. Maar op zo’n moment als vandaag wel. Ik dacht erover na hoe een verhuizing naar het buitenland me veel bewuster heeft gemaakt van wat ik zelf heb meegekregen vanuit mijn eigen cultuur. Ik besef nu bv. hoe Nederlanders het enorm belangrijk vinden om alles te benaderen vanuit zichzelf, hun eigen belang. Dit individualisme zit heel diep. Ook in mij, realiseer ik me.  Zelfs in onze kerk zie ik hoe belangrijk het voor anderen is om bijna alles met elkaar samen te doen. Dat is mooi, maar tegelijkertijd zoek ik daarin naar mijn eigen ruimte.  

Vlag van de Roma's
 

Plussen en minnen

Alle culturen hebben natuurlijk hun plussen en minnen. Het voordeel van een individuele samenleving is, dat je alle vrijheid krijgt om te doen wat je zelf graag wilt. Een nadeel daarbij is wel, dat je weinig gericht bent op de ander, op wat zijn of haar belang is. In Nederland is overleggen een hoog goed. Afspraak is afspraak. Regels zijn regels. Hierdoor weet je waar je aan toe bent, maar soms leidt het ook tot starheid. In Albanië neemt men afspraken niet zo nauw. De ander zegt snel “ja” als je hem iets vraagt. Het is namelijk onbeleefd in deze cultuur om een ander teleur te stellen. Maar het niet nakomen van een afspraak is dan soms opeens geen probleem!   
 
Gelukkig voel ik me heel goed thuis in Albanië. Het leven is hier anders, maar het is een prettig land om te zijn. Ik hoor dat ook van andere buitenlanders. De Albanezen zijn hartelijk en belangstellend. Ze betrekken je bij hun leven en hebben oprechte belangstelling voor jou.
Bij mezelf merk ik hoe mijn geloof mij helpt om door alle culturen heen met liefde, belangstelling en geduld met de ander samen te leven. Dwars door alle culturele verschillen heen. Uiteindelijk ervaar ik dit als verrijkend. Ik denk dat ik in de komende kerstdagen nog maar eens het boekje “Waarom zijn wij anders” ga lezen!
 
  • " Waarom zijn wij anders? Praktische inzichten om andere culturen beter te begrijpen" , Sarah Lanier.
  • " Doe maar gewoon, 99 tips voor het omgaan met Nederlanders" , Hans Kaldenbach

Reageer op dit artikel