Lees meer » Jaarthema
2016-2017

Voedsel en veiligheid

ill860
Marya Heij | Plaatsingsdatum: 21 november 2016 | Zuid-Soedan

Laat ik even beginnen met goed nieuws: na ruim een maand is eindelijk het internet gerepareerd! Heel erg fijn, dat maakt contact met thuis tot een stuk makkelijker en ook als het gaat over werk op de college, mis ik internet erg. Met mij gaat nog steeds alles goed, het zijn hier drukke weken maar ik heb het nog steeds naar mijn zin.

In deze blog wil ik wat meer informatie geven over de veiligheid en voedselsituatie in Kajo-Keji. Ik heb begrepen dat er in de media af en toe berichten zijn over Zuid-Soedan, en het is goed om te weten hoe de situatie in deze omgeving is. Tijd voor een update.

Qua veiligheid is de situatie in Kajo-Keji in de afgelopen weken sterk verbeterd. Ruim een maand geleden is het grootste deel van de rebellen vertrokken naar een ander deel van Zuid-Soedan. En vorige week hebben de overgebleven rebellen aangekondigd dat ze de mensen in dit gebied helemaal met rust zullen laten. Die aankondiging werd gedaan na overleg met de kerken en met medeweten van het leger, en geeft de mensen hier weer wat hoop. Het is nu een stuk veiliger om te reizen (zowel overdag als ’s avonds) en de kans dat je lastiggevallen wordt is echt een stuk kleiner. Als ik met de mensen om me heen praat, lijkt het erop dat Kajo-Keji momenteel het enige stabiele gebied is in Zuid-Soedan… 

Het is dus geruststellend dat de veiligheid verbetert, maar helaas zijn de problemen voor de bevolking hier daarmee niet helemaal opgelost. De oorlog heeft namelijk heel veel invloed gehad op de voedselproductie, en samen met een slecht regenseizoen waarin er te weinig regen is gevallen, betekent dat een voedselprobleem. Oogsten vielen heel erg tegen, en in sommige gebieden zijn de oogsten ook vernietigd door de gevechten. Voedsel is dus schaarser, maar is ook duurder. In de afgelopen weken heeft de Zuid-Soedanese Pond veel aan waarde verloren en dat betekent dat de prijzen op de markt erg gestegen zijn.

Tegelijkertijd geeft de bank weinig geld meer uit. Per dag kun je in de bank niet meer dan 2000 pond krijgen, maar dat is helemaal niet veel geld. Bijvoorbeeld: er wordt veel gekookt met olie. 2 liter olie kost momenteel 250 pond. Mais (een van de basis ingrediënten voor iedere maaltijd) kost 100 pond per kilo. Suiker kost nu 80 pond per kilo (in vergelijking: begin september was dat 50 pond). Vlees kost 300 pond per kilo. En ook transport is nu duurder, de prijs van benzine is gestegen van 60 pond per L (begin oktober) naar 85 pond per L.

Zeker voor de college maakt dat de situatie nu lastig, omdat er iedere dag voor veel mensen eten klaargemaakt moet worden, terwijl er weinig geld beschikbaar is. 2000 pond is genoeg voor eten voor de hele groep voor één dag, maar daarna moet je dus weer naar de bank.  Het geld is er wel, maar zit vast in de bank en mensen kunnen er niet bij… Sommige mensen hebben geld in dollars of Ugandese shillings in de bank in Moyo, Uganda, omdat die twee valuta stabiel zijn, maar dat is vaak niet genoeg of ook lastig om aan te komen. En bijvoorbeeld de college had het grootste deel van de sponsorbijdragen in een Zuid-Soedanese bank.

De voedselsituatie in combinatie met de oorlog (gestegen prijzen, maar weinig geld beschikbaar) maakt het leven dus erg moeilijk voor veel mensen. Ik heb gehoord dat mensen uit sommige plaatsen naar de vluchtelingenkampen zijn getrokken, maar vanmorgen in de kerk werd afgekondigd dat sommigen al weer terug zijn gekomen. In de vluchtelingenkampen is de situatie namelijk niet veel beter, daar schijnt vooral ook een tekort aan water te zijn.

Tegelijkertijd heb ik van de gestegen voedselprijzen nog weinig last. De wisselkoers van de Zuid-Soedanese pond en de euro is gunstig, dus ik kan nog steeds zonder problemen kopen wat ik nodig heb. Maar ik vind het ontzettend lastig om te zien hoe de mensen om me heen nu veel moeite moeten doen om rond te komen. De meesten blijven hard bidden voor vrede in Zuid-Soedan, omdat de oorlog voor de meeste problemen heeft gezorgd. De situatie blijft in ieder geval een dringend gebedspunt.

Deze week ga ik overdag een keer naar Moyo toe. Mijn visum voor Zuid-Soedan verloopt namelijk komend weekend, dus dat ga ik aan de grens verlengen. En dan ben ik toch vlakbij Moyo, dan kan ik daar meteen wat boodschappen doen. In Moyo zijn namelijk een aantal dingen te krijgen die je in Wudu niet kunt kopen…

Hopelijk geeft deze blog een beter overzicht van de situatie hier in Kajo-Keji. Aan de ene kant verbetert de situatie qua veiligheid, aan de andere kant zijn de problemen nog lang niet opgelost!

Reageer op dit artikel

Geen Facebook? Reageer dan hier.