Waarom een bruiloft en een trouwerij niet perse hetzelfde zijn

ill860
Peter en Jeannette de Groot | Plaatsingsdatum: 15 februari 2020 | Zuid-Soedan

Onlangs waren we uitgenodigd om een bruiloft in de kerk bij te wonen. Dat is hier best bijzonder. Niet dat er niet getrouwd wordt. Dat gebeurt volop. Maar we hebben geleerd dat een ‘bruiloft’ en een ‘trouwerij’ twee verschillende dingen zijn. Dat zit zo.
 
Wanneer twee mensen willen trouwen noemen ze dat een marriage. Dat doen alle mensen, christen of niet. Voorafgaand aan een trouwerij komen de families bij elkaar om over de bruidsschat te onderhandelen. In de cultuur van Zuid-Soedan (en ook van Noord Oeganda trouwens) betaalt de bruidegom of zijn familie een bedrag aan de familie van de bruid. Omdat zij na het huwelijk bij de familie van de man gaat wonen is het een soort compensatie. Een trouwerij is hier ook een zakelijke transactie. Er is geld (of koeien!) mee gemoeid.
 
Wanneer twee mensen voor Gods aangezicht in de kerk elkaar het jawoord geven noemen ze dat een wedding. De anglicaanse kerk heeft daar net als bij ons een huwelijksformulier voor. Toch zijn lang niet alle christenen hier in de kerk getrouwd merkten we. Dat heeft ook met geld te maken.
 
Behalve dat men van de zendelingen het in de kerk trouwen heeft overgenomen, is het nu ook een must dat de bruid in een schitterende witte trouwjurk trouwt. Zij moet een hele stoet bruidsmeisjes hebben, die ook allemaal dezelfde lange jurken dragen. En natuurlijk heeft de bruidegom ook een heel aantal bruidsjonkers in dezelfde kostuums. Bovendien wordt er deze dag een uitgebreide foto-en videoreportage gemaakt waarvoor kosten nog moeite gespaard worden. En op deze dag wordt er vanzelfsprekend gegeten door een groot aantal gasten, wat overigens wel traditioneel Afrikaans is. Toen wij trouwden hadden wij 35 mensen te eten. Maar hier moet je eerder denken aan 350 of meer gasten. U kunt zich voorstellen dat dit alles een heel kostbare aangelegenheid is. En dat terwijl de meeste mensen zich dat eigenlijk niet kunnen veroorloven.


 
En daar gaat het dan ook een beetje wringen. Mensen willen wel trouwen, kinderen krijgen, maar een wedding in de kerk kunnen ze gewoon niet betalen. De bruidsschat kost ook al het nodige. En dus wordt de huwelijksinzegening in de kerk uitgesteld, maar gaan ze wel samenleven. Sommige van onze christelijk collega’s zijn dus ‘getrouwd’, hebben kinderen, maar in de kerk trouwen moet nog een keer gebeuren.
 
De bruiloft waar wij onlangs te gast waren, was in die zin bijzonder dat hier de trouwerij en de bruiloft tegelijkertijd plaatsvond. Het stel was dus nog niet samen. En zo hoort het eigenlijk ook en de kerk probeert dit te stimuleren. Maar tradities zijn hardnekkig (ook recente). Om op een ‘eenvoudige’ manier te trouwen, low-budget om het zo maar te zeggen, kun je hier eigenlijk niet maken.

 

Als predikant in Nederland had ik soms gesprekken met jongeren die trouwen nog even uitstelden omdat ze dat groots wilden aanpakken. En het huis en de vakantie hadden ook al veel geld gekost. Soms zijn de verschillen helemaal niet zo groot. Het gaat er maar net om wat je echt belangrijk vindt.

Reageer op dit artikel