Wat is uw/jouw levensmotto?

ill860
Laurens Jan en Lourina Vogelaar | Plaatsingsdatum: 13 oktober 2020 | IndonesiĆ«

De trainingen de afgelopen weken begonnen we met het levensmotto van de reformator Johannes Calvijn: ‘terar dum prosim’. Het kan vertaald worden met: ‘laat mij (maar) verteren, als ik maar nuttig ben’. Johannes Calvijn bracht dit levensmotto in de praktijk. Zijn leven kan vergeleken worden met een kaars die licht geeft, maar ondertussen wel opbrandt. Hij gaf zijn leven, zijn gaven, zijn krachten, ja zelfs zijn gezondheid om de Heere God te dienen en de gemeente van Jezus Christus op te bouwen. 
De vraag waar ik de predikanten, ouderlingen en diakenen vervolgens mee heb uitgedaagd was: ‘wat is uw levensmotto’? De deelnemers kregen de gelegenheid om daar een minuut over na te denken en hun levensmotto te formuleren. Die levensmotto’s werden plenair gedeeld. Zo hebben we elkaar geïnspireerd. 

In het geïsoleerde gebied Seko (barat) zijn vier kleine GPIL- gemeenten. Om er te komen rijden we als teamleden eerst zo'n anderhalf uur naar het vliegveld van Masamba, vervolgens vliegen we naar Seko (half uur). Vanaf het vliegveld in Seko gaan we achterop een motor die speciaal voor dit ruige, bergachtige gebied is omgebouwd, richting Pokappaang (Seko-barat), waar de training zal plaatsvinden. Onderweg moeten we regelmatig afstappen en lopen omdat de motors vastlopen in de modder. We zijn vroeg in de ochtend vertrokken. Aan het eind van de middag komen we aan. 
Tijdens de training de volgende dag vraag ik de aanwezige ambtsdragers om hun levensmotto ook op een apart vel te schrijven. Zodat ik deze levensmotto’s zou kunnen vertalen en zou kunnen doorgeven aan hen die in Nederland met onze uitzending (en met de GPIL) meeleven. Hieronder volgen ze. Aan u en jou vervolgens de vraag om ook een levensmotto te formuleren. 

- Dienen is geen last, maar een eer.
- Een zegen willen worden voor wie dan ook en voor alle christenen.
- Dienen zonder bijbedoeling (onbaatzuchtig).
- Iemand willen worden die trouw is. 
- Zelfs op het moment dat ik in slaap gevallen ben, blijf ik luisteren naar de roep van God om te dienen. 
- Een zegen worden en een trouwe dienaar van God worden. 
- Alhoewel ik soms ver verwijderd ben van Gods roeping, blijf ik me daar naar uitstrekken. 
- Iemand willen worden die vrijwillig dient met een blijmoedig hart. 
- Vrijwillig alles verliezen (opgeven) zolang ik het geloof en vertrouwen in Jezus Christus maar niet verlies. 
- Leven om de Heere te dienen en een zegen te worden voor andere mensen. 

De reacties uit de groep ontroeren me. Eenvoudige mensen in een geïsoleerd gebied. Maar wat een toewijding. Heel inspirerend. Aan u en jou de vraag om niet gelijk na het lezen van deze blog over te gaan tot de orde van de dag, maar even de tijd te nemen om na te denken over de volgende vraag: ‘Wat is mijn levensmotto (lijfspreuk)’? 

Reageer op dit artikel

Geen Facebook? Reageer dan hier.

  • Gerrit Riezebosch

    13 oktober 2020, 01:11

    Geweldig Laurens Jan dat de Geest van God over de hele wereld mensen aanspoort en inspireert om Christus na te volgen in dienstbaarheid en nederigheid. Zijn rijk is werkelijkheid!

    Mijn motto?
    "Laat me in U blijven, groeien, bloeien, o Heiland die de wijnstok zijt"
  • Margriet van Tilborg

    13 oktober 2020, 02:54

    Mijn levens motto is:

    Oog en oor houden voor mijn medemens.
  • Ad Vastenhoud

    13 oktober 2020, 03:53

    De gegeven antwoorden getuigen van het werk van de Heilige Geest in de levens van de mensen. Hij is het die deze verlangens in hun leven gelegd heeft. Laat dat een bemoediging zijn om door te gaan met jullie werk. Filippenzen 1 vers 6.
  • Gerrie Blok

    13 oktober 2020, 06:51

    Nu maar gelijk reageren, voordat mijn reactie alleen in mijn hoofd blijft. Hartelijk dank dat je ons zo op de hoogte houdt van het werk, om zo de groeimomenten bij de studenten te zien. Want zo werkt dat wel volgens mij zoals jullie met zo intieme vragen bezig bent met elkaar. Dank ook aan de studenten. Moge onze God jullie gezin zegenen om vol vol te houden zodat elk gezinslid op zijn of haar plaats te doen wat goed is. Ja, dat geldt ook voor de kinderen. Tot ziens, Gerrie.
  • A.verboom

    1 november 2020, 07:14

    Fam Vogelaar. Wat een wonder dat na zo,n best verre barre tocht er zoveel bemoediging gehoord mag worden door deze broeders. Dat alleen is de reis al waard. Sterkte en Gods zegen in en bij alles. Gal 5:22-25 gr aan het hele gezin