We hebben de sleutel!

ill860
Anneleen van Doorn | Plaatsingsdatum: 9 december 2019 | Nicaragua

Ja, je leest het goed! We hebben de sleutel. ´We´zijn Herlinda en ik. Herlinda is één van de jongeren hier uit de kerk. En we mogen samen in Casa Pastoral gaan wonen. Dat is geluk bij ongeluk. Dit huis staat leeg, omdat de gemeente hier geen pastor heeft. Daarom kunnen wij hier samen ongeveer een maand of 8 gaan wonen. Afgelopen week hebben we samen al staan boenen, poetsen, dweilen, vegen, wassen en nu is het bijna zover. Nog de laatste dingetjes neer zetten, onze spullen inpakken en weer uitpakken. En dan kunnen we er echt gaan wonen!
 
Ondertussen zijn mijn gedachten vol met mogelijke inrichtingen. Die stoel daar, dat tafeltje toch maar in de hoek. En o ja, eigenlijk wil ik ook nog een leuke hangmat scoren. Maar naast deze leuke gedachten, maalt er ook wat anders rond. Hoe zal het straks gaan als we er echt wonen? En dan bedoel ik niet, wie er gaat koken of de was gaat doen. Dan bedoel ik het verschil tussen arm en rijk. Vanaf dan heb ik niks meer te verbergen en Herlinda ook niet. Dan kunnen we niet meer doen alsof we het allebei wel prima hebben. Dan wordt pijnlijk duidelijk dat Herlinda bijna niks heeft en ik bijna alles. Dat haar telefoon op sterven na dood is, terwijl ik een IPhone heb. Dat ik zonder er over na te denken best iets extra’s kan kopen, terwijl zij blij is als ze haar buskaartje kan betalen. Dat als ik zin heb om mijn verhaal te doen, gewoon mijn familie kan appen of bellen. Terwijl bij haar als eerste de problemen naar boven komen als ze aan haar familie denkt. Dat ik prima naar het winkelcentrum kan om een lekkere cappuccino te drinken, terwijl zij daar ook drie maaltijden van kan koken.

Maar ga je dan niks delen? Natuurlijk wel! Natuurlijk zal ik voor Herlinda de boodschappen betalen of haar entree als we ergens naar toe gaan. En als haar telefoon definitief besluit niet meer te werken, zal ik haar echt wel helpen om een nieuwe te kopen.

Toch voelt het best een beetje ongemakkelijk. Ik kan prima alles voor haar gaan betalen. Maar hoe zou jij je voelen als je samen met iemand gaat wonen en diegene alles voor je moet betalen? Simpelweg omdat je zelf geen geld hebt. Je om geld moet vragen als je boodschappen wilt doen? Ik zou me heel ongemakkelijk voelen. Ik weet ook niet of ik het zou kunnen: ontvangen zonder terug te kunnen geven. En jij, kun jij het: delen en ontvangen? Wat doe jij met je rijkdom? Mag een ander meegenieten van wat jij van God hebt gekregen?
 
Gelukkig is dit niet onze laatste verhuizing. We gaan allebei nog een keer verhuizen. Verhuizen naar het huis van de Vader. Met twee precies dezelfde kamers. Zonder verschil in arm en rijk. Zonder ongemakkelijkheid. Zonder stress en zonder problemen. Met de allerbeste Huisbaas die we ons maar kunnen wensen! 

Reageer op dit artikel

Geen Facebook? Reageer dan hier.