Wegwerkzaamheden

ill860
Robert en Danja Duits | Plaatsingsdatum: 7 februari 2020 | Albanië

Een aantal weken geleden zat ik met de oudste twee kinderen aan de eettafel te werken aan hun Nederlands. Via de Wereldschool werken ze vaak op de zaterdagochtend aan hun Nederlandse spelling, woordenschat enzovoorts. Overigens helpt dat ook mij om soms de logica of onlogica in onze eigen taal te ontdekken.
Terwijl we bezig waren hoorden we een brommend geluid dichterbij komen. En naarmate het dichterbij kwam voelden we ook een trilling. Na een tijdje verscheen er een Bobcat (je-weet-wel zo’n klein shoveltje) met een grote asfaltzaag. In het weggetje waar we aan wonen, dat overigens geen naam heeft, maar wel mooi geasfalteerd is, werd een sleuf gezaagd. Die sleuf liep ook voor onze poort langs en langzaam verdween de Bobcat, al vrezend, weer uit beeld.
 
Ik voelde een beetje teleurgesteld dat ‘ons’ mooie weggetje door deze sleuf beschadigd was. Tegelijkertijd was ik ook een beetje nieuwsgiering wat er in de dagen daarna zou gebeuren. Een paar dagen later stonden er ’s ochtends vroeg een man of 10 klaar met groot materieel om de weg verder open te breken. Net voordat ze een diepe sleuf gingen graven konden we met de auto van ons terrein af. Later die dag toen we thuiskwamen herkenden we ons eens zo mooie weggetje niet meer.
 
We konden met onze auto nog maar net langs de grote hopen zand, stukken asfalt, gebroken puin en een diepe sleuf om bij ons huis te komen. De werkzaamheden breidden zich in de dagen daarna verder uit naar de doorgaande wegen in onze omgeving.
Inmiddels zijn we weer wat weken verder en nog steeds worden er op allerlei plekken wegen opengebroken, sleuven gegraven (de elektriciteitsdraden gaan blijkbaar ondergronds....) enzovoorts. De wegen zijn er niet beter op geworden, de gaten zijn tijdelijk gedicht met zand en grind. Maar na een regenbui zijn de gaten weer terug, is er veel modder, gaat onze poort niet goed open en staan we soms zo maar 10 minuten in de file voor een nieuw gat.
 
Deze wegwerkzaamheden herinnerden me aan een toneelstuk wat we als tienerclub van de kerk zo’n 20 jaar geleden speelden. We zongen daar ook een lied bij en het lastigste woord uit dat lied was: ‘wegopbrekingswerkzaamheden’. Een woord waarvan we ons toen al afvroegen of het eigenlijk wel een bestaand woord was. Het toneelstuk ging over hoe je in het leven soms moeilijkheden tegen kunt komen en het vervolg bepalen: ga je terug, steek je over of volg je een omleiding. Moeilijkheden, twijfel, frustratie, angst, moeite, pijn en zorgen kunnen van die wegwerkzaamheden zijn die je tegenkomt op je levensweg. Ze komen mij in ieder geval (en zeker hier Albanië) bekend voor. Misschien herken je het ook wel bij jezelf of bij iemand in je omgeving. Je ziet dat mensen of dingen niet meer gaaf en heel zijn, maar gebutst, gescheurd of zelfs kapot…. Met een beetje creativiteit en/of hard werken is er een hoop te repareren, te restaureren, een beetje lijmen, een likje verf hier en lijkt het weer heel wat.
 
Met dat weggetje van ons en ook al die doorgaande wegen erom heen komt het vast wel weer goed. Van een ontbrekende putdeksel kijken we niet op en van een gat hier of daar ook niet. Zo mooi als het was zal het voorlopig niet worden. Je hoort het: voorlopig.
Ik heb hoop. Ik heb hoop voor mezelf, voor dit land, voor de mensen om mijn heen die getekend door het leven gaan. Getekend door het verleden, door familie of door de manier waarop dingen zijn gegaan.
 
Ik leerde ooit als kind dit Bijbelvers uit mijn hoofd: ‘En Hij, die op de troon gezeten is, zei: Zie, Ik maak alle dingen nieuw’ uit Openbaring 21: 5. Een lied dat ik in deze afgelopen periode met wegwerkzaamheden ontdekte is ‘All Things New’ en ik zou je willen uitdagen: luister er eens naar (het staat hieronder) en zing het mee ‘God of mercy and love, do what only You can do and make all things new’ (God van genade en liefde, doe wat alleen U kunt doen en maak alle dingen nieuw).
  

Reageer op dit artikel

Geen Facebook? Reageer dan hier.