Wereldwijde kerk - Durven we te ontvangen?

ill860
Mark en Corine Godeschalk | Plaatsingsdatum: 15 september 2018 | Democratische Republiek Congo

Zending is niet meer hetzelfde als vroeger. Waar in vroeger tijden zending erg paternalistisch was; we kwamen het evangelie brengen en daarbij ook even vertellen hoe het leven op een betere manier moet worden vormgegeven, daar hebben we het nu over gelijke partners en wederkerigheid; we komen niet meer alleen wat brengen, maar willen ook graag wat leren. 

Vorige maand hadden wij met een afvaardiging van de GZB en de lokale kerk Communauté Emmanuel een vergadering over gemeenschappelijke visie voor het werk in Oost-Congo. Heel bemoedigend voor de kerk dat de GZB hiervoor de moeite neemt en echt naar de kerk luistert. Want dat zending nu niet meer paternalistisch is, dat is in praktijk nog niet altijd het geval. 

Het ging veel over onderwerpen waarbij de GZB de kerk kan ondersteunen: het werk onder pygmeeën, de jeugd in de kerk en discipelschap. Supermooi dat de GZB en de kerk hierin samen kunnen werken. 

Wat me echter het meest trof was het onderwerp 'wat kan de kerk Communauté Emmanuel doen voor de kerk in Nederland'. Dit is vaker een lastige vraag voor een buitenlandse kerk, want die zijn ze (vanuit het verleden) niet gewend. Meestal blijft het bij verhalen en foto's sturen die laten zien dat het geld uit Nederland goed is gebruikt. Dit maal bleef het ook even stil, totdat een van de kerkleiders zei: "Hoe moeten wij weten wat we kunnen doen, als we niet weten wat ze nodig hebben?". Dat was voor mij een echte eye-opener: natuurlijk! Dat ik dat nooit had bedacht! Al die tijd luisteren we naar wat de kerk in Congo nodig heeft, maar wanneer vertellen wij aan hen wat wij in Nederland nodig hebben?! Wij gaan vanuit Nederland toch ook niet (meer) lukraak een project uitvoeren, omdat wij denken dat dat nodig is? Nee, we gaan in op een nood, springen in op wat nodig is. Dus dat de kerk in Afrika geen projecten in Nederland uitvoert, is niet omdat ze dat niet willen of kunnen, nee, dat is omdat ze niet weten wat nodig is. 

Er overviel me een soort schaamte. Ook ik ben nog niet paternalistisch-vrij. Ook ik vind het lastiger om te ontvangen dan te geven. 

Ik kreeg een idee: om de relatie tussen de kerk in Nederland en de kerk in Congo echt wederkerig te laten worden, kunnen we hen laten weten wat de uitdagingen zijn die we (jullie) in Nederland ervaren, wat de onderwerpen zijn waar de kerk mee bezig is. Laat het ons weten. Wie weet wat voor moois dat gaat opleveren! 

Corine

Reageer op dit artikel