Wij zijn niet alleen

ill860
Webredactie  | Plaatsingsdatum: 2 april 2020 

In zeer korte tijd is de wereld grondig op zijn kop gezet door het Corona-virus. Het is niet de plek om allerlei discussies te voeren over de vraag hoe wij deze tijd moeten duiden. Dat veel mensen voor grote vragen staan, is wel duidelijk en ook dat het grote consequenties zal hebben voor de toekomst. Het is nog te vroeg om daarover te speculeren. Sommigen spreken over het ontstaan van een nieuwe wij-gevoel, maar ook over een nieuwe fase in nationalisme en verval van globalisme.

De GZB heeft geen groot verhaal nodig om de tijd van nu te duiden, we hébben een groot verhaal waarin crises en rampen een plek hebben. Ze zijn echter opgenomen in het verhaal van hoop. Dat verhaal van hoop heeft een groots perspectief, het rekent immers met de komst van onze Redder en de overwinning van Zijn Rijk. Het verhaal van hoop heeft ook een perspectief op het hier en nu, het gelooft immers in de aanwezigheid van God te midden van deze wereld in nood. Onze God is geen toeschouwer, maar Hij heeft in Jezus eens en voor altijd laten zien dat Hij met huid en haar betrokken is. Dat is onze hoop, we zijn niet alleen.

De GZB had de roeping om het evangelie te delen in woord en daad, dat hebben we nu ook. We zoeken wegen om ons werk te doen.  Uitgezonden medewerkers en kantoormedewerkers doen wat ze kunnen om deze roeping ook gestalte te geven. We doen het op een verstandige manier met oog voor de kwetsbare mensen, de gemeenten wereldwijd en de gemeenten in Nederland.

Met alle Zendingswerkers is gekeken hoe we met deze situatie omgaan. Alle uitgezonden medewerkers hebben informatie gekregen om zich voor te bereiden op een langdurige periode van lock down of dreigende sociale onrust. Voor een aantal Zendingswerkers is de situatie in het land waar ze werken te onstabiel en onveilig om te blijven, en daarom zijn ze inmiddels teruggekeerd naar Nederland. Vele andere Zendingswerkers zijn echter gebleven op de plek waar ze zijn uitgezonden. We hopen en bidden dat ze veilig hun werk kunnen blijven doen.

De toekomst lijkt onzeker, maar is het niet. De dingen die we doen lijken - op de schaal van de problematiek- betekenisloos, maar ze zijn dat niet. We leven vanuit onze roeping en dat doen we ook nu. Biddend werken en werkend bidden, in het diepe vertrouwen in een God die leeft.
 
Met een hartelijke groet!

 
Jan Ouwehand

Lees hier meer verhalen van hoop. 
 

Reageer op dit artikel