Weblog

Aad & Dineke van der Maas

Vrouwendag …. Gratis met de bus!!

ill860

Ik kan me niet herinneren dat ik in Nederland ooit vrouwendag heb gevierd. Maar in Albanië wordt op 8 maart volop aandacht besteed aan de Internationale vrouwendag. Deze dag staat in veel landen in het teken van strijdbaarheid van vrouwen, solidariteit en opkomen voor vrouwenrechten. In  Albanië heb ik daar niets van gemerkt.
 
Tijdens het communisme werd deze dag in Albanië gevierd als ‘dag van de (groot)moeders’. Protesteren mocht toen natuurlijk niet. De vrouwen werden op 8 maart in het zonnetje gezet met bloemen en goede wensen. “Gezuar 8 marsin” (Gefeliciteerd met 8 maart)
 
In deze tijd van het jaar staan in Albanië al vele bomen in bloei. Vaak worden de bloeiende takjes aan elkaar gegeven. De rijkeren geven tegenwoordig meestal snijbloemen, die in de stad volop verkrijgbaar zijn (vaak uit Nederland geïmporteerd!).
 
Afgelopen vrijdagmiddag was ik uitgenodigd door “Alo!Mik” voor de viering van de  vrouwendag. (Bij deze organisatie doe ik vrijwilligerswerk met zigeunerkinderen.) Ik wist absoluut niet wat ik kon verwachten. Onderweg kwam ik al vrouwen tegen met bloemen, feestelijk gekleed en opgemaakt. In de bus hoefde ik niet te betalen. Reizen is op deze dag voor vrouwen gratis. De conducteur grapte, dat hij ook een gratis dag voor mannen zou invoeren.
 

Bemoediging


Met de moeders van de “Alo!Mik” kids en enkele tienermeiden hebben we een hele gezellige middag gehad. De kleine kids mochten ook komen, want ja, je blijft 24 uur moeder. De ruimte van het Alo!Mik gebouw was gezellig versierd. De werkers  hadden een feestelijk programma in elkaar gezet met toespraken, zang, Bijbeloverdenking, spelletjes en allerlei lekkers.


 
Een feest in Albanië kan niet zonder dansen. Dat hebben wij inmiddels wel ontdekt. Met Albanese muziek kwamen de vrouwen in beweging voor hun traditionele volksdansen. Ook kwam de zigeunercultuur tot uiting tijdens sommige dansen. Ik hoorde  één van de werkers zeggen dat veel van de Romatradities verloren zijn gegaan. Deze mochten tijdens het communisme  niet worden overgedragen. Ik dacht bij mezelf “hoe moeilijk moet die tijd zijn geweest voor deze mensen?”
 
De middag was echt een bemoedigend en feestelijk gebeuren. De vrouwen worden hierdoor uit hun dagelijkse beslommeringen gehaald. Om hun zorgen voor even te vergeten en blij te zijn. Je zag ze volop genieten. Tot slot kregen ze allemaal een voedselpakket en een paar anjers. Het was een bijzonder gezellig samenzijn. Ik had het niet willen missen en verliet de bijeenkomst met een blij gevoel. Wat zo’n vrouwendag toch met je kan doen. Boven verwachting. Het lijkt me een goed idee om deze gewoonte naar Nederland te importeren!

Reageer op dit artikel

Geen Facebook? Reageer dan hier.

Uitgezonden door

Wij worden uitgezonden door de GZB, een zendingsorganisatie binnen de Protestantse Kerk in Nederland. De roeping van de GZB is om wereldwijd mensen te bereiken met het Evangelie, zodat zij God leren kennen en groeien in geloof. Meer info vind je op de website van de GZB.

Blijf op de hoogte

Ik meld mij aan voor:

Wij gaan zorgvuldig om met uw gegevens. Lees hier meer over de privacy policy van de GZB.