Weblog

Aad & Dineke van der Maas

Zien en gezien worden

ill860

De laatste tijd reis ik wekelijks een paar keer met de bus op en neer naar mijn vrijwilligerswerk in de naschoolse opvang voor Roma kinderen. Vertrekkend vanuit het centrum is de bus goed gevuld of soms propvol. Helemaal niet erg voor mij, want ik geniet van deze momenten om wat van de Albanese cultuur te proeven. Het is nooit saai, maar wel vaak zweten in de zomermaanden.

Het openbaar vervoer is in de stad een veelgebruikt vervoermiddel. Er zijn diverse buslijnen in allerlei richtingen. Naar mijn bestemming gaan veel bussen per uur. Naar de bustijden is het wel zoeken. Die vind je niet netjes op een bord bij de halte. Dus geen geld terug bij vertragingen. Dit is voor 40 Albanese lek, omgerekend 30 eurocent, enkele reis ook niet nodig. In de bus komt de conducteur langs om de kaartjes te verkopen.


Voorbij flitsende beelden


Tijdens de rit van circa 20 minuten zie ik allerlei beelden voorbij flitsen. Ik zie een grote diversiteit aan huizen en gebouwen. Hoog-laag, in allerlei kleuren en kris-kras door elkaar. Daarnaast zie ik de hectiek van het verkeer met veel auto’s (soms ook hele luxe), grote en kleine bussen, ziekenauto’s of politieauto’s vaak met loeiende sirene, motoren en met daar links en rechts tussendoor manouvrerende (brom)fietsen. Vooral bij rotondo’s is er geen logica en orde. Het is geven en nemen om er door te komen.


Gezien worden


Het meest boeiend vind ik het zien van al die verschillende mensen in de bus. Allemaal zo uniek geschapen door God. Heel bijzonder om wat langer bij ze stil te staan. Ik merk dat mensen niet snel met onbekenden in gesprek gaan.

Kortgeleden werd ik zelf wel zomaar aangesproken in het Duits door de conducteur. Hij had  een aantal jaren in Duitsland gewerkt. Hij was één van de weinigen die terug gekeerd is naar Albanië. Dat hoor je niet vaak.

De diversiteit aan mensen in de bus is groot. Ik kijk graag wat rond naar al die verschillende types. Sommigen trekken mijn aandacht. Vorige week stapte een traditioneel gekleed oud mannetje in de bus, met zijn zwarte pet, donkere broek, vestje en wandelstok. Waar zou zijn reis naar toegaan? Wat zal hij allemaal hebben meegemaakt in zijn leven? Hoe heeft hij het communistische regime doorstaan? Wat denkt hij van al de veranderingen daarna? Al dat verkeer nu en de moderne levenstijl. Zal hij in aanraking zijn gekomen met het christelijke geloof? Heeft hij Jezus leren kennen?

Zittend in de bus word ik zo “stil gezet”, terwijl ik onderweg ben. In stilte bid ik voor deze oude man.


 

Reageer op dit artikel

Geen Facebook? Reageer dan hier.

Uitgezonden door

Wij worden uitgezonden door de GZB, een zendingsorganisatie binnen de Protestantse Kerk in Nederland. De roeping van de GZB is om wereldwijd mensen te bereiken met het Evangelie, zodat zij God leren kennen en groeien in geloof. Meer info vind je op de website van de GZB.

Blijf op de hoogte

Ik meld mij aan voor:

Wij gaan zorgvuldig om met uw gegevens. Lees hier meer over de privacy policy van de GZB.