Weblog

Gerard & Janneke de Wit

Deel van het grote verhaal

ill860

“Eindelijk had de angst een gezicht. Die angst die altijd onderhuids aanwezig was. Altijd moeten oppassen op je woorden. De Stasi was overal. Niemand kunnen vertrouwen.”

Demonstreren tegen angst
Op maandag 23 oktober 1989 gingen 40.000 Schweriners de straat op en protesteerden in navolging van demonstraties in Leipzig en andere steden in de DDR voor meer democratie en vrijheid. Ouders gaven hun kinderen naar de Kindergarten volmachtigingen mee met een naam erop wie het kind mocht afhalen in het geval de ouders gearresteerd zouden worden. De kerken waren geopend voor zogenaamde Friedensgebete en na afloop stond er in de Schweriner Dom een microfoon waar een ieder twee minuten vrij mocht spreken. Met een kaars in de hand trokken de mensen door de stad. De organisatoren van het Neue Forum stonden erop dat de demonstratie vredig zou verlopen. De kaars zou daar wellicht bij helpen, want om een kaars brandend te houden heb je twee handen nodig: één om hem vast te houden en één om de vlam te beschermen. Maar een garantie op een vredig verloop was er van tevoren niet. Want hoe zou de regerende SED erop reageren? Zou het tot provocaties komen? Zouden de autoriteiten kiezen voor de zogenaamde ‘Chinese methode’, doelend op het gewelddadig optreden van de Chinese regering op het plein van de Hemelse Vrede in april van dat jaar? De manschappen en de voertuigen om mensen uiteen te drijven stonden klaar. Maar ondanks deze onzekerheid kwamen de mensen in beweging. Een man zei terugblikkend: “We waren bang, maar het was geen angst meer om je te moeten verstoppen. Het was slechts een angst voor lichamelijke pijn die je kunt verdragen. Niet meer deze onzichtbare angst.”

Verhoord gebed
Precies dertig jaar later zat ik (Gerard) samen met velen die er destijds bij waren in de Dom-kerk van Schwerin. Voormalig pastor van Rostock, voorvechter voor vernieuwing en bondspresident Joachim Gauck sprak tijdens een dank- en herdenkingsdienst over zijn ervaringen van destijds. En steeds weer keerde hij terug bij het wonder van 1989: Dat de revolutie zonder bloedvergieten verliep en mensen de moed kregen om samen de angst te weerstaan. Hij dankte openlijk zijn God voor bovenmenselijk moed en voor christenen die hem tot voorbeeld waren in het blijven bidden, naar het scheen lange tijd tegen de klippen op. Met een kaars in de hand liep ik tussen deze mensen naar buiten. Een bijzonder gevoel. Ik voelde me even deel van iets veel groters. Deel van dit verhaal alsof ik er zelf bij geweest was. En tegelijk was deze ene demonstratie in Schwerin ook weer een deel van het veel omvangrijkere verhaal van al die demonstraties voor verandering dat zou leiden tot de hereniging van Oost- en West-Duitsland.

Gods grote verhaal
Van welke beweging maakt jouw leven deel uit? Staat jouw leven in een groter verhaal of denk je dat je er ten diepste weinig toe doet? Ik denk dat de drive van de vroege kerk om onverschrokken de wereld in te trekken en het Evangelie te verkondigen hiermee te maken heeft. Als het slechts gedreven was door plichtsbesef, omdat Jezus dat jaren geleden van hen geëist had, zouden volgens mij maar weinigen het onder de heftige vervolgingen hebben volgehouden. Het geheim zit hem volgens mij vooral in het feit dat de vroege kerk zich een onderdeel wist van het grote reddingsverhaal van God, dat al direct begon na de zondeval. God ging zijn weg van redding via Abraham, Israël en Zijn kerk met één doel voor ogen: Om te zoeken en te redden wat verloren is. De eerste christenen beseften dat ze door God waren geroepen om een schakeltje te zijn Gods grote plan.

Omvallen
Als u of jij deze redding in Jezus hebt gevonden, ben je deel geworden van het grote verhaal van God. Vergelijk het met een recordpoging van Domino-Day, waarbij miljoenen dominosteentjes een prachtig kunstwerk vormen. Eén dominosteen lijkt prima gemist te kunnen worden, maar juist die ene kan ervoor zorgen dat het hele kunstwerk omgaat, zoals het bedoeld is, of blijft staan. Zie jezelf eens als zo’n dominosteen die is aangetikt. Val je ook om, net zoals zo velen die in de achterliggende eeuwen voor jou gevallen zijn, zodat jij aangetikt kon worden? Wij allen, onze kerken, zijn niet gemaakt om te blijven staan, maar om te vallen en anderen in onze spreekwoordelijke val mee te nemen. Dat betekent: niet egoïstisch koesteren wat je hebt, maar samen door te geven wat je ontvangen hebt, zodat Gods plan door ons heen tot stand komt. Ook jij en ik maken deel uit van iets groters. Gods kunstwerk. Gods reddingsplan!

Reageer op dit artikel

Geen Facebook? Reageer dan hier.

Uitgezonden door

Wij zijn door de GZB en ECM en vanuit de Sint Jansgemeente en Pauluskerk in Gouda uitgezonden naar Schwerin. In samenwerking met de Freie evangelische Gemeinde (Nord) hopen we bij te dragen aan christelijke gemeenschapsvorming in in Schwerin-Lankow.

Blijf op de hoogte

Ik meld mij aan voor:

Wij gaan zorgvuldig om met uw gegevens. Lees hier meer over de privacy policy van de GZB.