Gerrit & Jorine

christelijke gemeenschapsvorming in Rostock

Jürgens Tattoo

ill860

Iedere week komt hij voorbij; meestal zo tegen half 11. Soms nuchter, soms niet helemaal. Zo gaat dat in Evershagen nou eenmaal. Jürgen is midden vijftig en heeft z’n vrouw twee jaar geleden verloren. Zij was de reden dat hij terugverhuisde naar Rostock. Weg uit de vleesverwerkende industrie in Niedersachsen, terug naar Mecklenburg.

En nu? Nauwelijks houdt Jürgen z’n hoofd boven water. De dag wordt meestal gekenmerkt door alcohol. Zoals bij veel mensen in onze wijk. En sinds een paar maanden heeft Jürgen op woensdag naast alcohol en bezoeken brengen aan het UWV (Jobcenter) wat nieuws: ons straatcafé. Een plek waar je gewoon naar toe kunt en je verhaal kunt komen doen.

Jürgen vertelt vaak over z’n zorgen met het UWV. Hij is nogal versleten van jarenlang hard werken in vis- en vleesverwerking. En het UWV hier, wil mensen natuurlijk zoveel mogelijk weer op de arbeidsmarkt brengen. Eigenlijk heel goed toch? Jürgen voelt zich alleen onder druk gezet. Begrijpt het UWV wel, dat hij tennisarmen heeft en het schoonmaken van flats lichamelijk niet aankan?

Gisteren durfde ik het aan; ik heb Jürgen gevraagd naar de betekenis van de Tatoeage op z’n hand. En toen kwam Jürgens verhaal. Over z’n leven als kind in een tehuis; m’n moeder had veel mannen en heeft me verwaarloosd. Met vrienden zat hij in de DDR-tijd in de trein. Natuurlijk met alcohol. En aangeschoten riep hij: “Ik ga weg, weg uit dit land! Weg naar het westen.” Het geschreeuw van een aangeschoten puber had consequenties. Drie maanden onderzoekgevangenis bij de Stasi. Poging tot vlucht uit de heilsrepubliek. Daarna gevangenis en dwangarbeid in de bruinkoolmijnen in de Lausitz, tegen de poolse grens. En zelfs nog een paar maanden in de beruchte stasi gevangenis van Bautzen… Toen de muur viel was Jürgen vrij. Zo snel mogelijk vertrok hij: naar het westen…

Ineens heb je dan zoveel meer begrip voor iemand die in Evershagen gemeden wordt. Hoeveel kansen heeft zo iemand eigenlijk gehad? “Eigenlijk wil ik weer terug naar het westen en werken, ook al kan ik het lichamelijk niet meer.. Hier drink ik alleen maar en verveel ik me…”

Wat zouden we graag goede antwoorden willen geven op deze problemen. We hopen dat er in Evershagen een christelijke gemeenschap ontstaat die zin, stabiliteit en het evangelie doorgeeft aan mensen als Jürgen. Want Jürgen is al lang afgeschreven in Rostock. Behalve bij Jezus.

Reageer op dit artikel

Uitgezonden door

Wij zijn door de GZB en ECM en vanuit de Westerkerk in Veenendaal uitgezonden naar Rostock. In samenwerking met de Freie Evangelische Gemeinde (Nord) hopen we - na een tijd van integratie - bij te dragen aan gemeentestichting in de sociaal wat zwakkere wijk Evershagen.

Blijf op de hoogte

Ik meld mij aan voor:

Wij gaan zorgvuldig om met uw gegevens. Lees hier meer over de privacy policy van de GZB.