Zuid-Afrika

Gerrit en José Heino-Kasbergen

Een strenge winter

ill860

Terwijl Nederland gebukt gaat onder een ongekend tropische zomer proberen wij ons warm te houden in een strenge Zuid-Afrikaanse winter. Toen wij begin mei terugkwamen van ons verlof in Nederland was het hier duidelijk najaar geworden. ’s Avonds was het te koud om nog buiten te kunnen eten en ’s morgens vroeg moesten we een trui aantrekken. Gelukkig schijnt overdag vrijwel altijd de zon en lopen de temperaturen buiten weer snel op. De huizen zijn echter niet gebouwd op de winter, ze zijn niet geïsoleerd, er is geen dubbel glas en geen centrale verwarming. Naarmate de winter vordert, wordt en blijft het in huis steeds kouder en hebben we uiteindelijk een gaskacheltje gekocht om in het weekend ’s avonds nog enigszins aangenaam in de woonkamer te kunnen zitten.


 
Onze Afrikaanse vrienden en kennissen doen dat anders. Ze geven aan dat het dit jaar een strenge winter is en dat betekent dat je ’s avonds in een kombers (deken) gewikkeld op de bank zit en dat je rond half 8 naar bed gaat. Zover zijn wij nog niet ingeburgerd dat we dat ook doen, maar 2 truien, een dik vest en dikke sokken zijn wel nodig om een beetje warm te blijven. ’s Nachts koelt het af tot rond het vriespunt en in de loop van de dag kunnen de truien en sokken weer uit en is het rond de 20 graden. Je zou het misschien een beetje kunnen vergelijken met een mooi najaar in Nederland waarbij de nachten al wel kouder zijn.
Het regent in Pretoria, gelegen in het noordelijk deel van Zuid-Afrika, in de wintermaanden doorgaans zo’n 5 maanden niet. Dit in tegenstelling tot het zuidelijke deel, de Kaap provincie. Daar is de winter juist de regentijd waar vooral dit jaar de mensen enorm naar hebben uitgekeken. Het heeft de afgelopen jaren in de Kaap namelijk te weinig geregend waardoor er al maanden een waterbeperking is van 50 liter per persoon per dag. Daar moet je dus van drinken, mee koken, douchen, wassen enz. De damvlakken in de meeste dammen waren gedaald tot rond de 25%. Overal in Kaapstad hangen posters om de mensen aan de waterbeperking te herinneren, ook in het hotel waar ik (José) laatst verbleef in verband met een landelijke bijeenkomst voor mijn werk over de “Ringstudie”.



Gelukkig heeft het de laatste tijd in de Kaap goed geregend, alleen het oostelijke deel is nog erg droog wat net zoals in Nederland ook grote gevolgen heeft voor de landbouw en veeteelt.
Als u/jij misschien dacht dat het in Afrika niet kan sneeuwen, kijk dan eens naar bijgaande foto die ik van iemand uit de Kaap kreeg toegestuurd. In Pretoria hoeven wij niet bang te zijn voor sneeuw, want dat is zeer uitzonderlijk.



Gerrit en ik zeggen nogal eens tegen elkaar dat we eigenlijk niet mogen klagen over de koude avonden en nachten als je onze situatie vergelijkt met die van vele arme Zuid-Afrikanen. Veel mensen leven in zinkplaten huisjes met grote kieren en soms zelfs gaten erin. Daarnaast hebben ze onvoldoende warme kleding, schoenen en dekens. Als er hout is, wordt er een vuurtje gemaakt om te koken en je bij te warmen. Gelukkig zijn er wel allerlei kerken en organisaties in Zuid-Afrika die zich het lot van deze mensen aantrekken. Zo is er in juni de aktie “Winterhoop” gehouden waarbij dekens, kleding en eten ingezameld werden om door kerken en hulpverleningsinstanties onder de armsten verdeeld te worden. Ook zijn er particuliere initiatieven. In Zama Zama, de krottenwijk waar ik een dag per week kliniek houd, heeft een Rotary Club door de achterban zelf gebreide truien en mutsen aan de kinderen uitgedeeld.



Het is ontroerend om te zien hoe dankbaar de moeders daarvoor zijn. Je wordt er dan ook zelf bij bepaald hoe bevoorrecht je bent dat je zelf wel warm gekleed en goed gevoed in een koude zeecontainer kliniek mag houden voor deze mensen. Het is heel bijzonder om te zien hoe vooral de vrouwen in deze omstandigheden zich op een positieve en vindingrijke manier voor het gezin inzetten en uit niets toch iets weten te maken. Bovenal wordt God elke dag met blijdschap geloofd en gedankt voor de ontvangen zegeningen, hoe klein ze in onze ogen ook zijn. Al is het maar een trui, muts, wat groente of een paracetamol. Wat kunnen wij daar veel van leren en wat een zegen dat we elkaar zo tot een hand en een voet mogen zijn!
We kijken vol verwachting uit naar de “Grote Zomer”!
 
 
Liedboek voor de kerken, lied 288:1
 
Eens komt de grote zomer
waarin zich ’t hart verblijdt.
God zal op aarde komen
met groene eeuwigheid.
De hemel en de aarde
wordt stralende en puur.
God zal zich openbaren
in heel zijn creatuur.

Reageer op dit artikel

Uitgezonden door

Wij zijn uitgezonden vanuit de Hervormde wijkgemeente Dorpskerk te Capelle aan den IJssel. De uitzending is mede mogelijk gemaakt door de GZB, een zendingsorganisatie binnen de Protestantse Kerk in Nederland. De roeping van de GZB is om wereldwijd mensen te bereiken met het Evangelie, zodat zij God leren kennen en groeien in geloof. Meer info vind je op de website van de GZB.

Blijf op de hoogte

Ik meld mij aan voor:

Wij gaan zorgvuldig om met uw gegevens. Lees hier meer over de privacy policy van de GZB.