Misi Sulawesi

Laurens Jan & Lourina Vogelaar

Aangekomen in Palopo!

ill860

Allereerst: heel erg bedankt voor het meeleven rond de geboorte van onze zoon Amos! Wat zijn we overweldigd door de kaarten, digitale berichtjes, pakketjes, enz. Het doet ons echt goed. Ook hebben we ons in deze periode (van zwangerschap, geboorte, verhuizing) gedragen gevoeld door het gebed van velen!
    Bijna vijf weken na de geboorte van Amos, zijn we op 17 september jl. vertrokken uit Yogyakarta. Jefta en Febe hebben een leuk afscheid gehad op hun school. De leraren en staf van Wisma Bahasa (taalschool) hadden we bij ons thuis uitgenodigd voor een afscheid, met uiteraard eten zoals dat hier gebruikelijk is… Het was goed om op die manier afscheid van elkaar te nemen. We hebben in Yogyakarta uiteindelijk toch zo’n 7,5 maand gewoond. En het was een bijzondere periode: onze eerste kennismaking met Indonesië, een zwangerschap, bevalling…  Via Jakarta, waar we een paar dagen waren i.v.m. het laten legaliseren van de geboorteakte van Amos en het aanvragen van een paspoort voor hem, kwamen we op 21 september in Palopo aan. Weer een nieuw hoofdstuk in ons leven. Palopo is toch even weer wat anders dan Yogyakarta. Het is hier heel warm, we zijn zo ongeveer de enige buitenlanders, Engels spreken lukt hier echt niet  (maar dat is natuurlijk een goede oefening voor ons Indonesisch), enz. Maar ook genoeg uitdaging dus! En we hebben ook hier weer heel veel om dankbaar voor te zijn.
    Inmiddels zijn we zo’n 2 maanden in Palopo, waar we de komende jaren hopen te blijven. We hebben hier een mooi huis (zie foto), zeker voor Indonesische begrippen en zijn goed ontvangen. De dag dat we hier aankwamen werden we ’s avonds al getrakteerd op een etentje met het synodebestuur (moderamen) in een eettentje aan de zee, met uiteraard vis! Laurens Jan probeert deze eerste periode een goed beeld te krijgen van de GPIL en te kijken wat er speelt en op welk vlak er  (het meest) behoefte is aan toerusting. Hij praat met diverse mensen, leest veel over/van de GPIL en preekt regelmatig in verschillende gemeenten, ook in de wat meer afgelegen gebieden. Een paar weken geleden kregen we  bezoek van Tim Verduijn, onze regiocoördinator van de GZB. We hebben goede dagen gehad met elkaar. 
    Jefta en Febe hebben het beiden naar hun zin op school. Ze gaan niet naar dezelfde; Febe gaat naar een kleuterschool die zich achter ons huis bevindt. Ze heeft school van 7.30 uur tot 10.00 uur, 6 dagen per week (ook op zaterdag). Jefta gaat naar een basisschool (hier: sd). Hij is op zaterdag vrij (wat hier best uitzonderlijk is) en gaat van maandag tot en met donderdag van 7.00 uur tot 13.15 uur naar school. Op vrijdag is hij iets eerder klaar. Voor hem was het wel een grote overgang: het is een grote school (er zit ook een middelbare school op hetzelfde terrein), hij moet elke dag een uniform aan, hij krijgt nu (weer) gewoon rekenen, taal, godsdienst, muziek, sport, enz. En dat alles in het Indonesisch! Gelukkig hebben zowel Jefta als Febe het tot nu toe beiden naar hun zin op school. We zijn daar erg dankbaar voor. Met Amos gaat het ook erg goed: hij is heel lief, drinkt en slaapt goed en lacht al veel! We genieten allemaal echt van hem.
    Tot zover even iets over de afgelopen maanden. In de komende jaren zult u  hopelijk nog veel meer horen over ons leven en werk in Palopo!

    

    

    

Reageer op dit artikel

Geen Facebook? Reageer dan hier.

Uitgezonden door

Wij zijn uitgezonden vanuit de hervormde Bethlehemkerk te Den Haag, in samenwerking met de GZB. De GZB is een zendingsorganisatie binnen de Protestantse Kerk in Nederland en verlangt ernaar dat (wereldwijd) mensen God leren kennen en groeien in geloof. Meer info vind je op de website van de GZB.

Blijf op de hoogte

Ik meld mij aan voor:

Wij gaan zorgvuldig om met uw gegevens. Lees hier meer over de privacy policy van de GZB.