Misi Sulawesi

Laurens Jan & Lourina Vogelaar

Wennen

ill860

Wonen in Yogyakarta: is dat wennen? Natuurlijk. Zomaar wat voorbeelden uit het leven van alledag. Neem het eten van brood. Voor ons heel gewoon om ’s ochtends en/of ’s middags als hoofdvoedsel tot ons te nemen. In Indonesië is dat anders. De meeste Indonesiërs eten drie keer op een dag rijst. Is er wel brood te krijgen? Jawel, in de supermarkten, maar de keus is beperkt. Het brood is allerminst smaakvol. Het is zeker niet te krijgen in die soorten en maten zoals in Nederland. Dat is wennen. Lourina was gewend om elke ochtend te beginnen met yoghurt met cruesli. Het is vooral de yoghurt die ze enorm mist. Er is in de grote, luxe supermarkten wel iets te krijgen dat lijkt op yoghurt (hoewel niet zo smaakvol als bij ons), maar die yoghurt is erg duur. Vele malen duurder dan in Nederland. Een lekker bord aardappelen met groenten (die we in Nederland eten): dat lijkt ons ook wel wat. Alleen hebben we de plek om ons daar tegoed aan te doen nog niet ontdekt. Nog een paar dingen uit de vele dingen waar we aan moesten wennen. ’s Avonds in bed horen we de hagedisjes (zie foto, gemaakt in onze keuken die overigens buiten is) geluidjes maken. Lopen die dan gewoon rond in ons huis? Ja, overdag zien we ze af en toe langs de muur wegschieten, maar vooral ’s nachts roeren ze zich ook vocaal. Soms schrikken we van de auto’s die toeteren. In Nederland mag je alleen toeteren als je een ander wil waarschuwen. In Yogyakarta wordt er te pas en te onpas getoeterd. Je denkt: wat doe ik verkeerd, waarvoor moet ik oppassen. Dan blijkt: loos alarm, gewoon een bestuurder die wil aangeven dat hij ook aan het verkeer deelneemt. Wonen in Yogyakarta was en is wennen, maar gelukkig gaat het tot nu toe heel goed. Dit stemt tot dankbaarheid. Overigens zullen we binnenkort, op maandag 17 september,  vertrekken uit Yogyakarta.  We zijn hier dan zo'n 7 maanden geweest. We zullen eerst nog een paar dagen in Jakarta verblijven, i.v.m. het laten legaliseren van de geboorteakte van Amos en het aanvragen van een paspoort voor hem. Vrijdag 21 september hopen we dan in Palopo aan te komen. En daar zullen we vast ook wel weer moeten wennen...

Reageer op dit artikel

Geen Facebook? Reageer dan hier.

  • Gerrie Blok

    6 september 2018, 06:14

    Lieve mensen, al met al krijgen jullie veel voorbereidingstijd, voordat je in Polopo komt. En ook daar blijft het wennen aan andere cultuur. Onze dochter begon aan een broodbakmachine in Singapore. Nederlanders zijn echt gehecht aan brood. De jeugd kan de aardappel steeds beter missen! In NL zoveel smaken. Ook in Indonesië. De mensen uit Indonesië blijven de geuren en smaken misse. Hoe dan ook groeien naar totale afhankelijkheid van God blijkt nodig voor de bediening waarin jullie geroepen zijn. Zijn Geest en engelenwacht zij met jullie. Gerrie

Uitgezonden door

Wij zijn uitgezonden vanuit de hervormde Bethlehemkerk te Den Haag, in samenwerking met de GZB. De GZB is een zendingsorganisatie binnen de Protestantse Kerk in Nederland en verlangt ernaar dat (wereldwijd) mensen God leren kennen en groeien in geloof. Meer info vind je op de website van de GZB.

Blijf op de hoogte

Ik meld mij aan voor:

Wij gaan zorgvuldig om met uw gegevens. Lees hier meer over de privacy policy van de GZB.